Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

ΑΕΚΑΡΑ Κυπελλούχος Ελλάδας 2016

Έχω εκατοντάδες φωτογραφίες στη διάθεσή μου από το χτεσινό παιχνίδι. Επέλεξα όμως αυτή για την κορυφή επειδή την θεωρώ την πιο αντιπροσωπευτική, αφού εκφράζει πεντακάθαρα τα συναισθήματα που επικρατούν στις δύο πλευρές και ειδικά σε εκείνη των ηττημένων.
Πολλά παράπονα έκαναν οι Ολυμπιακοί. Και τι δεν τους έφταιξε. Από το κακό το ριζικό τους μέχρι τον Ερμή που ήταν ανάδρομος. Νοοτροπία κακομαθημένης ομάδας, τεχνητά μεγαλωμένης, που στην ουσία πάντα ήταν μικρή. Αυτός ήταν και ο λόγος που την πάτησαν χτες παίζοντας απέναντι σε μία παθιασμένη ΑΕΚ της οποίας αυτό το πάθος της ήταν που έκανε τη διαφορά και της χάρισε τη νίκη.

Δεν πρόκειται να αναλύσω το παιχνίδι και να περιγράψω φάσεις και στιγμιότυπα. Δεν υπάρχει κανείς που να μη τα είδε στην τηλεόραση, είτε ζωντανά είτε σε μαγνητοσκόπηση. Αυτό το κύπελλο για την ΑΕΚ, το 15ο, είναι τελείως διαφορετικό από κάθε προηγούμενο που έχει κατακτήσει. Το συνοδεύει μια σημειολογία που έχει να κάνει με την απονομή δικαίου, τη θεία δίκη όπως συνηθίζουμε να τη λέμε. Για τον απλό φίλαθλο ήταν μια στιγμή δικαίωσης και εκτόνωσης συνάμα, έπειτα από μια δύσκολη τριετία και μια απόδειξη ότι η ΑΕΚ πια εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Η λέξη "Ήρθαμε" που ήταν τυπωμένη στις φανέλες των κυπελλούχων 2016 τα έλεγε όλα!
 
Όχι, η ΑΕΚ δεν ήρθε για να επιβάλλει κανενός είδους τιμωρία σε κανέναν. Όσοι έχουν παρανομήσει θα τιμωρηθούν από αυτούς που είναι εντεταλμένοι να δικάζουν και να τιμωρούν. Και φυσικά από εκείνον που τα πάντα ορά και τίποτα δεν του ξεφεύγει και δεν μένει ατιμώρητο. Η ΑΕΚ απλά θα κάνει πάντα τα αυτονόητα για τον κόσμο και για την ιστορία της που δεν είναι άλλα από το να μπαίνει μέσα στο γήπεδο και να κερδίζει αγώνες, τίτλους και δόξα. 

Η ΑΕΚ που τερμάτισε 28 βαθμούς πίσω από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό τον διέσυρε για δεύτερη φορά φέτος κάνοντας πολλά στόματα εκεί στο λιμάνι να κλείσουν. Αν μάλιστα υπήρχε φιλότιμο και δεν είχε χαθεί εντελώς, κάποια από αυτά τα στόματα θα έπρεπε να κλείσουν οριστικά και διά παντός. Έτσι κύριε Σάββα;
 
Κανονικά δεν θα έπρεπε να ασχοληθώ ούτε με τους χαμένους αυτού του τελικού αλλά είναι τόσο προκλητικοί που δεν αφήνουν άνθρωπο να αγιάσει.

 
Και πρώτα-πρώτα, μήπως μπορεί κάποιος συμπατριώτης μας να μου εξηγήσει πώς ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, που παραμένει τιμωρημένος με απαγόρευση ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο, πήγε στο ΟΑΚΑ και δεν περιορίστηκε μόνο να κάτσει στα αυγά της σουίτας που του παραχωρήθηκε για να δει το παιχνίδι, αλλά κατέβηκε και στον αγωνιστικό χώρο και χαιρέτησε διά χειραψίας έναν προς έναν τους ποδοσφαιριστές και των δύο ομάδων και τους διαιτητές; 
Στο αγωνιστικό κομμάτι ο Ολυμπιακός έπεσε θύμα της υπέρμετρης αισιοδοξίας που καλλιέργησαν πριν από τον τελικό οι διάφοροι μάγειροι της προπαγάνδας Θεοδωρίδηδες, Καραπαπάδες και τα ρέστα. Οι Ολυμπιακοί είχαν παραμυθιαστεί ότι η ΑΕΚ δεν είχε τα φόντα να χτυπήσει το ματς, δεν είχε τους κυνηγούς που θα κατάφερναν να σκοράρουν και ότι γενικά δεν επρόκειτο να φτιάξει ούτε μία ευκαιρία. Δικαίως ο Μελισσανίδης είπε στο Μανωλά ότι τους πήρε τα σώβρακα, μόνο που έκανε λάθος στο είδος των εσωρούχων. Δεν ήταν σώβρακα ακριβώς. Κιλότες ήταν!
 
Αυτή η νίκη της ΑΕΚ με 2-1 επί του Ολυμπιακού στον τελικό του κυπέλλου ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να πετύχει με την επιστροφή της στη μεγάλη κατηγορία. Επιστροφή που συνδυάστηκε με τίτλο είναι μια πεντακάθαρη, ονειρεμένη και πανάξια επιστροφή μιας τεράστιας και ιστορικής ομάδας στον φυσικό της χώρο. Ταυτόχρονα αυτή η κατάκτηση του κυπέλλου, πέρα από τις χαρές και τα πανηγύρια που έφερε μαζί της, της δημιουργεί και τεράστιες υποχρεώσεις! Οι απαιτήσεις ανεβαίνουν κατακόρυφα και η κατάκτηση του επόμενου πρωταθλήματος μαζί με μια αξιοπρεπή πορεία στην Ευρώπη γίνονται κάτι περισσότερο από επιτακτική ανάγκη! 
Στον τελικό η ΑΕΚ αγωνίστηκε έξυπνα. Παραχώρησε γήπεδο στον Ολυμπιακό και μένοντας εκείνη στον μισό αγωνιστικό χώρο κατάφερε πολύ γρήγορα να σκάσει τον αντίπαλό της που προερχόταν τόσο από μακρά αγωνιστική απραξία, όσο και από εφησυχασμό ότι θα κέρδιζε εύκολα την Ένωση χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσει ιδιαίτερα. Με πονηριά αλεπούς ο Στέλιος Μανωλάς άφησε τους αντιπάλους του να πιστέψουν ότι η ομάδα του τους θεωρεί αφεντικά του αγώνα και πως η ίδια θα κρατούσε καθαρά αμυντική στάση μήπως και κλέψει το ματς σε καμία παράταση ή στα πέναλτι.
 
Πρώτος και καλύτερος ο Σίλβα έπεσε σαν τον ποντικό στη φάκα του Ναξιώτη υπηρεσιακού προπονητή της ΑΕΚ. Έβλεπε τους παίκτες του να έχουν την κατοχή της μπάλας αλλά να μη ξέρουν τι να την κάνουν. Ταυτόχρονα διέκρινε ότι οι περισσότεροι δοκίμαζαν ήδη αντηλιακά και σαγιονάρες για τις διακοπές τους και δεν έκανε τίποτα για να τους αφυπνίσει. Και κάπου εκεί οι παίκτες της ΑΕΚ εμπέδωσαν πως απέναντί τους δεν είχαν τίποτα ανήμερα θηρία αλλά κάποια τουριστική πολυεθνική που έψαχνε κατάλυμα να γείρει το ταλαιπωρημένο της κορμί και της τσάκισαν τα κόκαλα!
 
Η ΑΕΚ μετατράπηκε σε αιλουροειδές που άρχισε να χτυπάει το θύμα του εξακολουθητικά και με συνοπτικές διαδικασίες στο πρώτο δεκάλεπτο του δευτέρου ημιχρόνου είχε ήδη δώσει τέλος στη σεμνή τελετή! Κάτι λίγες όσο και απέλπιδες προσπάθειες του πελαγωμένου τσούρμου των παραθεριστών του λιμανιού να ανακάμψουν και να διεκδικήσουν έστω ένα μέρος από τη χαμένη αξιοπρέπειά τους, την ξεθωριασμένη αίγλη του συλλόγου στον οποίο αγωνίζονται και το τρωθέν κύρος του προέδρου τους, κατέπεσαν με πάταγο στο κενό και η ΑΕΚ οδηγήθηκε στην απονομή της πολυπόθητης κούπας!
 
Εννοείται πως δεν έχει νόημα μια ατομική κριτική παικτών και προπονητή αφού όλοι παίρνουν 10. Ακόμα και όσοι κάθονταν στον πάγκο!

 
Στο μεταξύ και ενώ καιγόταν η Νέα Φιλαδέλφεια όλη τη νύχτα από τους πανηγυρισμούς χιλιάδων Ενωσιτών που είχαν συρρεύσει από κάθε σημείο της Αττικής, τα κανάλια επέμεναν στη γνωστή τακτική της μεγάλης μούγκας την οποία ακολουθούν πιστά μόνο όποτε τα πανηγύρια έχουν χρώμα κιτρινόμαυρο. Αν το κύπελλο το είχε κατακτήσει ο Ολυμπιακός η ζωντανή σύνδεση με το λιμάνι θα τελείωνε σήμερα προς το βραδάκι!
 
Την ίδια ώρα ο Άρης Βασιλόπουλος βλέποντας τη λαοθάλασσα που είχε κατακλύσει τους δρόμους της Νέας Φιλαδέλφειας τους ονειρευόταν σαν ψηφοφόρους του! Κανονικά έπρεπε να δώσει εντολή σαν δήμαρχος να φωταγωγηθεί η πόλη και να βγει να υποδεχτεί την ομάδα που μπήκε με το πούλμαν πανηγυρικά στους δρόμους του Δήμου του και με τους παίκτες όρθιους στον ουρανό να σηκώνουν το τρόπαιο. Τι θα πει ήταν πικραμένος που είχε χάσει η δικιά του ομάδα; Και γιατί δεν έβαζε τότε υποψηφιότητα σε έναν από τους πολλούς Δήμους του Πειραιά για να μην είχε ζήσει ποτέ τέτοιο μαύρο βράδυ σαν το χτεσινό;
Ταυτόχρονα ο αφανής παράγοντας της ΠΑΕ ΑΕΚ Δημήτρης Μελισσανίδης, γνωστός και ως… καβούριας, έταξε 1 εκατομμύριο ευρώ πριμ στους παίκτες του για την πανάξια κατάκτηση του κυπέλλου. Σκεφτείτε δηλαδή να μην ήταν και καβούριας πόσα θα τους έσκαγε!
 
Ο Σάββας Θεοδωρίδης παίζει να είναι ο πιο αχάριστος Έλληνας. Ζήτησε την ΑΕΚ στον τελικό. Του έγινε το χατίρι, γιατί ως γνωστόν ο τα πάντα πληρών σέβεται και εκπληρώνει τις επιθυμίες της τρίτης ηλικίας εκλαμβάνοντάς τες ως τελευταίες πριν τη μεγάλη κατ' ιδίαν επίσκεψη στο βασίλειό του. Δυστυχώς όμως ο αειθαλής γέροντας τον ήπιε για δεύτερη φορά φέτος και τώρα του φταίει ο… Κοντονής! Ε, νισάφι κυρ Σάββα μου, κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσεις τι θέλεις!
 
Απάτη ομάδα είχε χαρακτηρίσει την ΑΕΚ αμέσως μετά το 4-0 του Καραϊσκάκης, στις 17 Οκτωβρίου ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Και εκείνη απλά τον εξαπάτησε δύο φορές, μόνο και μόνο για να τον… επιβεβαιώσει!
 
Καρφώθηκε άσχημα ο Γκιρτζίκης σε όλη την Ελλάδα για το πόσο πικραμένος ένιωσε που έχασε ο Ολυμπιακός το κύπελλο. Βασικά τον πρόδωσε η μούρη του. Πώς η πουτάνα θέλει να κρυφτεί αλλά δεν την αφήνει η χαρά της; Έτσι και ο πρόεδρος της ΕΠΟ αλλά για τους αντίθετους λόγους! Τελικά μεγάλη κουβέντα είπε ο Μελισσανίδης χτες το βράδυ λέγοντας πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμωρία γι' αυτούς από το να μας κάνει την απονομή του κυπέλλου ο ίδιος ο Γκιρτζίκης. Μεγάλη απόλαυση αυτή η στιγμή για να την βάζεις στο βίντεο και να την βλέπεις ξανά και ξανά!
 
Άντε και του χρόνου με υγεία για ακόμα μεγαλύτερες απολαύσεις. Ο θεός να χαρίζει μέρες στους αντιπάλους μας για να μπορούμε εμείς να τους κάνουμε χουνέρια και λαχτάρες έτσι όπως θα εδραιωνόμαστε σαν ο μεγαλύτερος φόβος της ύπαρξής τους!