Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Κοράκια στον ορίζοντα!

Ποιος τόλμησε να με πει κοράκι;
 
Η ΑΕΚ, είναι φανερό, αρχίζει να αποκτάει αγωνιστική ταυτότητα. Το χτίσιμο του ρόστερ, μέρα με τη μέρα, αποδεικνύεται και πιο ορθολογικό. Κενά φυσικά και υπάρχουν. Ειδικά στην άμυνα. Η ομάδα βέβαια, για τους αντιπάλους που έχει να αντιμετωπίσει στην Γ' κατηγορία, είναι μια χαρά. Έχουμε πει όμως ότι από φέτος σχεδιάζεται σιγά-σιγά η ομάδα που θα συμμετάσχει του χρόνου στη Β' κατηγορία αλλά και η ομάδα που σε δύο χρόνια θα πρωταγωνιστήσει στην Σούπερ Λιγκ.
 
Στους τερματοφύλακες, ο Βούρας με τον Καραγκιολίδη θα δίνουν τη μάχη τους για τη θέση του βασικού όλο τον χρόνο. Πίσω απ' αυτούς τους δύο θα δουλεύει σκληρά και θα περιμένει τη δική του ευκαιρία ο νεαρός Ντούνης. Θεωρώ πως είναι άδικο να αρχίσουμε να τους φορτώνουμε με αρνητικά σχόλια για λάθη όπως το χτεσινό που έκανε ο Βούρας στο γκολ της Ομόνοιας. Σίγουρα τέτοια λάθη στοιχίζουν, όμως δεν υπάρχει τερματοφύλακας που να μην κάνει αραιά και που την δικιά του γκέλα. Ειδικά όταν στερείται εμπειριών από επίπεδο αγώνων με μια τόσο βαριά φανέλα όσο αυτή της ΑΕΚ. Καλό θα είναι να κρίνονται για την συνολική τους παρουσία σε κάθε αγώνα και να προσμετρούνται τα αρνητικά αλλά και τα θετικά τους στοιχεία. Αν το πρόσημο βγαίνει θετικό σημαίνει ότι κάνουν καλά τη δουλειά τους. Η εμπειρία θα έρθει μέσα από τις συμμετοχές που θα παίρνουν.
 
Στα πλάγια μπακ η ΑΕΚ έχει πέντε παίκτες αυτή τη στιγμή. Δεξιά τους Γεωργέα, Τσουκαλά, Αργυρίου και αριστερά τους Τσουμάγκα και Πεταυράκη. Κι όμως, εκεί δεξιά φαίνεται ότι κάτι της λείπει. Ο Γεωργέας όλοι ξέρουμε ότι είναι λίρα εκατό αλλά υπολογίζεται μόνο για φέτος. Εκτός απ' αυτό δεν μπορεί να παίζει ολόκληρα ενενηντάλεπτα γιατί είναι λογικό ότι βιολογικά δεν θα αντέξει. Συνεπώς, οι άλλοι δύο δεξιοί αμυντικοί μας θα πρέπει να βγάλουν μάτια για να μπορούν να ελπίζουν στην περεταίρω παρουσία τους στην ομάδα και μάλιστα άμεσα. Διαφορετικά, μέσα στη χρονιά (πιθανότατα τον Γενάρη), η ομάδα θα φροντίσει να ενισχυθεί στη συγκεκριμένη θέση. Μην αποκλειστεί και κάποια έκπληξη από τους ελεύθερους παίκτες που κυκλοφορούν στην αγορά μέχρι το τέλος της μεταγραφικής περιόδου που εκπνέει σε λίγες μέρες. Στα αριστερά είναι σαφώς καλύτερα τα πράγματα αφού οι Τσουμάγκας και Πεταυράκης θα μάχονται κι αυτοί όλο το χρόνο -όπως και οι δύο τερματοφύλακες- για το ποιος θα κερδίσει τη θέση.
 
Στο κέντρο της άμυνας υπάρχει αυτή τη στιγμή το πιο μεγάλο έλλειμμα της ομάδας. Για φέτος αυτό το έλλειμμα αναμένεται να αποκατασταθεί με την είσοδο του Τσιρίλο στην εντεκάδα. Ο Σταθάκης και ο Τσούπρος θα τον πλαισιώνουν εναλλάξ και ο Ντούμπερετ θα αποτελεί την εναλλακτική λύση σε περιπτώσεις καρτών και τραυματισμών των τριών πρώτων. Ήδη για τον άξονα υπάρχουν τέσσερις παίκτες που θα έρθουν του χρόνου και χωρίς να ανακατευτεί όλο το ρόστερ θα κάνουν τη διαφορά. Στο κέντρο της άμυνας -αν όλα πάνε καλά- ο Κάλα και ο Κουρμπέλης, θα αποτελέσουν το κέντρο της άμυνας της ΑΕΚ στη Β' κατηγορία και πιθανότατα και στη Σούπερ Λιγκ. Ο Τσούπρος, ο Ντούμπερετ και ο Τζανετόπουλος (που μάλλον θα δοθεί δανεικός φέτος) θα παλέψουν για να κρατηθούν στην ομάδα και του χρόνου και να πλαισιώσουν τους δύο βασικούς. Ο Τσιρίλο θα σταματήσει στο τέλος του χρόνου και ο Σταθάκης θα δίνει εξετάσεις όλη τη χρονιά για να καταφέρει να παραμείνει και του χρόνου.
 
Στα αμυντικά χαφ ο Ρόβας με τον Κορδέρο θα σηκώσουν το βάρος, αν και καθαρός κόφτης δεν είναι κανένας από τους δύο. Κάποιες φορές θα επιστρατεύεται ο Ανάκογλου για δεύτερος αμυντικός χαφ, παρόλο που σαν επιτελικός είναι σίγουρο ότι μπορεί να προσφέρει πολλά περισσότερα. Επίσης, πολλές φορές θα είναι ο Γεωργέας που θα δίνει τη λύση από τη θέση του αμυντικού χαφ, αφού ίσως είναι ο μόνος που ξέρει για τα καλά να κόβει και να καθαρίζει τις φάσεις. Από του χρόνου προστίθεται σε πρώτη φάση ο Φαγιέ που μαζί με τον Κορδέρο θα συγκροτούν το δίδυμο των αμυντικών χαφ της ομάδας. Ο ένας ανασταλτικός και ο άλλος με οργανωτικά προσόντα. Ο Ρόβας θα παραμείνει και του χρόνου, ενώ από πίσω έρχεται μια φουρνιά ελπιδοφόρων παικτών όπως οι Παληαρούτας, Κέζος και Κατσικάς που θα αναζητήσουν την δική τους ευκαιρία.
 
Από εκεί και μπροστά η ΑΕΚ είναι ομάδα Σούπερ Λίγκας ήδη. Ο ευχάριστος πονοκέφαλος του Δέλλα θα είναι ποιους να αφήσει εκτός εντεκάδας. Παίκτες όπως ο Πλατέλας, ο Πόποβιτς, ο Ντακόλ, ο Μπρέσεβιτς, ο Ράμα, ο Ανάκογλου (όταν δεν παίζει αμυντικός χαφ), ο Μούργκα και ο Παυλής δεν υπάρχουν σε πολλές από τις ομάδες της Σούπερ Λιγκ. Και φυσικά όλοι μαζί δεν γίνεται να παίζουν. Κι από πίσω απ' αυτούς υπάρχει μια στρατιά νέων όπως ο Γροντής, ο Καζβιρόπουλος, ο Δημγκιόκας, ο Τσεβάς, ο Θαναηλάκης και ο Καλογέρης (όταν με το καλό αποθεραπευτεί) που θα διεκδικήσουν με πάθος μια θέση στο όνειρο. Αν προσθέσουμε και τον Μάνταλο που έρχεται από του χρόνου, μάλλον η ΑΕΚ θα δυσκολέψει τις περισσότερες άμυνες που θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα επόμενα δύο χρόνια…
 
Για το ματς με την Ομόνοια δυο πράγματα μόνο. Ο κόσμος δεν ανταποκρίθηκε και ο μόνος λόγος που το έκανε ήταν τα ακριβά εισιτήρια. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από την ηγεσία της ομάδας. Ωραία τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν μερικοί και οι συγκρίσεις που κάνουν με τα εισιτήρια άλλων ομάδων μικρότερου βεληνεκούς από εκείνο της ΑΕΚ, ωραίες και οι προσφορές από το "Χονγκ Κονγκ" για τους φιλάθλους που αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα, αλλά μάλλον οι λίγοι δεν έχουν αντιληφθεί καλά σε τι τραγική οικονομική κατάσταση βρίσκονται ήδη οι πολλοί. Αφήστε που αυτή η προσφορά από την Ασία μου έβγαλε έναν περίεργο κρότο στ' αυτιά μου. Τι θα πει να βάλουν μόνο ένα κατοστάρικο για να πάρουν το πακέτο εισιτηρίων εκείνοι που δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν; Πλάκα κάνουν μαζί τους; Θα αστειεύονται μάλλον. Εδώ δεν έχουν να πάρουν ούτε πακέτο με τσιγάρα και θα δώσουν εκατό ευρώ για εισιτήρια για να έρχονται αυτοί και τα παιδιά τους στο γήπεδο; Ή μήπως πρόκειται να βάλουν NOVA με το νέο μειωμένο πακέτο προσφορών που τους κάνει η εταιρεία; Πάρτε το αλλιώς παιδιά, θα βρείτε!
 
Το άλλο που μου έμεινε από το συγκεκριμένο ματς είναι το πέναλτι που έπνιξε το κοράκι, ο Σφακιανάκης. Δεν έχει σημασία που το ματς ήταν φιλικό και δεν παρουσίαζε κανένα ενδιαφέρον πέραν της κατάστασης ετοιμότητας των δύο ομάδων. Σημασία έχει το πώς το έπνιξε. Γιατί νομίζω ότι πιο καραμπινάτο πέναλτι στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει. Ίσως λίγο να συγκρίνεται με το πέναλτι του τελικού που έκανε ο Μανιάτης και δεν σφύριξαν τα κοράκια σε βάρος της δαφνοστεφανωμένης του λιμανιού. Αν και το χτεσινό έβγαζε στην κυριολεξία μάτια. Ο αμυντικός της Ομόνοιας εκτινάσσεται σαν αίλουρος τερματοφύλακας και κάνει ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ την απόκρουση της ζωής του, την οποία θα την ζήλευαν και οι μεγαλύτεροι τερματοφύλακες στον κόσμο. Και το κοράκι, εκεί, αόμματο. Κι αυτό και το άλλο με το σημαιάκι. Εθελοντές αλλήθωροι! Αν αυτό το πέναλτι είχε γίνει στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας και δη εναντίον κάποιας εκ των αποκαλούμενων μεγάλων ομάδων (Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΠΑΟΚ), σήμερα θα είχε κηρυχθεί ο πρώτος επίσημος εμφύλιος ποδοσφαιρικός πόλεμος στη χώρα! Συμπέρασμα; Αν δεν πάει τώρα το συγκεκριμένο κοράκι στο σπίτι του απαλλαγμένο από τα καθήκοντά του ώστε να έχει άπλετο χρόνο στη διάθεσή του για να βλέπει ποδοσφαιρικούς αγώνες στην τηλεόραση και να διδάσκεται από τους απανταχού στον κόσμο συναδέλφους τους τι είναι πέναλτι και πότε σφυρίζεται, τότε δεν υπάρχει καμία ελπίδα για τους ταλαίπωρους που θα βρεθούν στον δρόμο του και των οποίων θα οριστεί να σφυρίξει τους αγώνες τους…

3 σχόλια:

BALADEUR είπε...

Εεεε, που είσαι εσύ!!! Αρχίζει το πρωτάθλημα και λείπεις; Μόνος μου θα φάω τους λουκουμάδες;

Ανώνυμος είπε...

Που εισαι ρε φιλε?? ΓΥΝΡΑ ΠΙΣΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Ελα ρε μεγαλε γυρνα πισω