Περί Εθνικής και άλλων αστειοτήτων

 

Τα έχουμε πει τόσες φορές που στο τέλος καταντάει κουραστικό. Η ευκολία με την οποία αποθεώνουμε πρόσωπα και ομάδες είναι μνημειώδης. Και τους κάνουμε μεγάλο κακό χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Ειδικά οι δημοσιογράφοι με τα ατέλειωτα λιβανίσματά τους προς κάθε κατεύθυνση, που στην πρώτη στραβή μετατρέπονται σε αναθέματα για τους ίδιους ανθρώπους που αποθέωναν.

Αυτή η Εθνική έχει σίγουρα περίσσευμα ταλέντου. Το μέλλον προδιαγράφεται λαμπρό και κάποια μέρα οι επιτυχίες θα έρθουν. Τη δεδομένη στιγμή όμως, όσο ταλέντο υπάρχει, άλλη τόση είναι και η απειρία, αφού τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν ακόμα ωριμάσει σαν παίκτες. Και εδώ μπαίνει και ο σπουδαιότερος ρόλος, αυτός του ανθρώπου που θα τα καθοδηγήσει και θα σταθεί δίπλα τους σαν πατέρας και σαν δάσκαλος. Που θα βάλει στην άκρη τις προσωπικές του φιλοδοξίες και θα δουλέψει υπομονετικά ώστε να χτίσει κάτι μεγάλο και δυνατό για το μέλλον. Τα στραπάτσα πρέπει να γίνονται μαθήματα. Ένας προπονητής που δεν θα έχει στόχο τα άμεσα αποτελέσματα και τις πρόσκαιρες επιτυχίες, που συνήθως σκάνε σαν φωτοβολίδες και πριν να φτάσουν στο έδαφος έχουν σβήσει. Και σε αυτό το πλάνο πρέπει να έχει σύμμαχο και αρωγό και την Ομοσπονδία. Όλοι θέλουν να δοξαστούν άμεσα και απαιτούν από αυτά τα παιδιά να προκριθούν σε μεγάλες διοργανώσεις και να κάνουν την Εθνική Ελλάδος υπερδύναμη. Αλλά θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι η δόξα από τον διασυρμό απέχουν ελάχιστα.

Η Εθνική μας έχει μόνο ένα μεγάλο κενό. Αυτό στη θέση 6. Αλλά είναι γενικότερο πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν υπάρχουν Έλληνες αμυντικοί χαφ. Απόδειξη ότι όλες οι μεγάλες ομάδες, αλλά και οι μικρότερες, στη συγκεκριμένη θέση εμπιστεύονται ξένους παίκτες. Από εκεί και πέρα, σε μια πιο επί μέρους ανάλυση που αφορά κυρίως στα παιχνίδια με τη Σκωτία εκτός και τη Δανία εντός και εκτός, έχω να επισημάνω τα εξής:

Στη θέση του τερματοφύλακα, ο Τζολάκης τελευταία κάνει πολλά και αβίαστα λάθη. Δεν παύει όμως να είναι ένας πολύ αξιόλογος τερματοφύλακας. Προσωπικά θεωρώ πιο έμπειρο τον Βλαχοδήμο και λιγότερο επιρρεπή σε σημαντικά λάθη. Και στο ματς με τη Δανία δεν ευθύνεται για κανένα από τα τρία γκολ που δεχτήκαμε. Από πίσω έρχεται ακόμα ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας, ο Μανδάς, που θα πάρει κι αυτός τις ευκαιρίες του.

Δεξιά στην άμυνα ο Βαγιαννίδης τα μούσκεψε με τη Σκωτία και ο Γιοβάνοβιτς προτίμησε τον Ρότα ενάντια στους Δανούς, ο οποίος τα πήγε πολύ καλύτερα και ήταν από τους κορυφαίους της Εθνικής μας. Αριστερά ο Τσιμίκας έκανε μια αξιοπρεπή εμφάνιση, αλλά από ένα σημείο και μετά τον παρέσυρε κι αυτόν η ανεξήγητη αμυντική καθίζηση όλης της ομάδας. Πίσω του υπάρχει ο Γιανούλης, που επίσης θεωρείται αξιόπιστη λύση και την τριάδα συμπληρώνει ο Κυριακόπουλος, ένας ακόμα πολύ καλός αριστερός αμυντικός.

Ο Κουλιεράκης, σαν αριστερός στόπερ, ήταν κίνδυνος-θάνατος και δώρισε το τρίτο γκολ στους αντιπάλους μας. Ο Μαυροπάνος, που έπαιξε δεξιός στόπερ, βρέθηκε σε κακή μέρα και έκανε κι αυτός πολλά και σημαντικά λάθη, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν απόρροια του πανικού που επικρατούσε συνολικά στην άμυνα. Χατζηδιάκος, Ρέτσος και Ντόι συμπληρώνουν την κεντρική αμυντική πεντάδα. Γενικά το κέντρο της άμυνας ήταν η μεγάλη πληγή της Εθνικής και σε συνδυασμό και με το μέτριο παιχνίδι του αμυντικού χαφ ήρθε η κατάρρευση.

Ο Κουρμπέλης, που ήταν ο αμυντικός χαφ της ομάδας, παίκτης παλαιάς κοπής, δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο αλλά στερείται και των σωματικών προσόντων που απαιτούνται για τη συγκεκριμένη θέση. Ο Σιώπης είναι στα ίδια κυβικά με τον Κουρμπέλη, αλλά μέσα στο γήπεδο τα δίνει όλα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σαν προσόν είναι αρκετό για να σταθεί σε ένα τόσο υψηλό επίπεδο. Ο Ζαφείρης, που κάνει το μοιραίο λάθος από το οποίο δεχόμαστε το πρώτο γκολ, δεν δικαιολόγησε σε καμία περίπτωση το τεράστιο ποσό που ξόδεψε ο Ιβάν Σαββίδης για να τον πάρει στον ΠΑΟΚ. Ο τρόπος παιχνιδιού του είναι σχετικά αναχρονιστικός. Ο Μπακασέτας ξέρει μπάλα αλλά, επειδή έχει μεγαλώσει αρκετά, μετά βίας βγάζει με άνεση ένα 45λεπτο. Μετά αρχίζει να ζορίζεται. Πάνω-κάτω τα ίδια ισχύουν και για τον Μάνταλο. Στις μεγάλες ελπίδες στο χώρο του κέντρου ανήκει και ο Μουζακίτης, που δεν έπαιξε με τη Δανία, αλλά και ο Πέλκας που είναι μια αρκετά υπολογίσιμη μονάδα. Ακόμα υπάρχουν οι πιο έμπειροι Γαλανόπουλος, Μπουχαλάκης, Αλεξανδρόπουλος, Χατζιγιοβάννης και ακόμα για τα άκρα οι Καρέτσας και Κωνσταντέλιας.

Αλλά στα φτερά και στο κέντρο της επίθεσης η Εθνική μας διαθέτει τρομερή υπεροπλία με επιθετικούς της αξίας των Τζόλη, Μασούρα, Φούντα, Δουβίκα, Ιωαννίδη, Γιακουμάκη και Παυλίδη. Τώρα ενσωματώθηκε και ο Παντελίδης και με το καλό έρχονται και οι Τετέι και Καλοσκάμης.

Σε ό,τι αφορά τον παρακινδυνευμένο και ριψοκίνδυνο τρόπο που επέλεξε ο Γιοβάνοβιτς να κατεβάσει την ομάδα σ' αυτά τα τρία κρίσιμα τελευταία παιχνίδια, εντοπίζονται σοβαρές δυσλειτουργίες. Πρώτα απ' όλα, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τόσο γρήγορες και αποτελεσματικές ομάδες, όπως η Δανία, πρώτα διαφυλάττεις την άμυνά σου χτίζοντας έναν τοίχο από μπετόν αρμέ μπροστά από τον τερματοφύλακα, έτσι ώστε πρώτο ζητούμενο να είναι το μηδέν παθητικό στην άμυνα. Έπειτα, αφού έχεις την τύχη να διαθέτεις τόσο γρήγορα εξτρέμ, τους χτυπάς στις ξαφνικές αντεπιθέσεις ψάχνοντας το γκολ με το οποίο θα κλέψεις το αποτέλεσμα. Το ποδόσφαιρο δεν είναι γιούργια να τους πατήσουμε αλλά παίζεται κυρίως με μυαλό και μεγάλη στρατηγική. Ο τρόπος που έπαιξε η Ελλάδα δεν διέφερε σε τίποτα από εκείνον με τον οποίο φιλοδώρησε με 5 γκολ τη Λιθουανία στον πρώτο αγώνα της φάσης των ομίλων στο στάδιο Καραϊσκάκης. Η διαφορά ήταν ότι η Δανία δεν είχε καμία σχέση με τη Λιθουανία και συνεπώς δεν ήταν δυνατόν να την παίξεις με τον ίδιο τρόπο, γιατί ουσιαστικά έτσι την υποτίμησες. Και το ίδιο ίσχυσε και με την Σκωτία. Το αποτέλεσμα ήταν η Εθνική μας να μαζέψει σε αυτά τα τρία ματς 9 φορές τη μπάλα από τα δίχτυα της! Τραγικό.

Ένα στοιχείο που μας χαρακτηρίζει είναι η επιπολαιότητα. Κι αυτή δυστυχώς οδηγεί μαθηματικά στο εύκολο λάθος, κυρίως στο χώρο του κέντρου και στην άμυνα. Και όταν επιλέγεις να παίξεις αυτό το καταραμένο το build up και ο αντίπαλος σε έχει πάρει χαμπάρι και σε πιέζει ψηλά, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα κάνεις αρκετά επικίνδυνα λάθη μέσα στη διάρκεια κάθε αγώνα. Κι αυτό, εκτός από την Εθνική μας, ισχύει και στις περισσότερες ελληνικές ομάδες που αναπτύσσονται με αυτόν τον τρόπο. Το παθαίνει συχνά-πυκνά και η ΑΕΚ. Κυρίως όταν η μπάλα γυρίζει από τους αμυντικούς στον τερματοφύλακα η σιγουριά του αμυντικού πρέπει να αγγίζει το 100%. Αλλιώς την πάτησε και το δωράκι στον αντίπαλο έρχεται αβίαστα.

Δεν είναι κακός προπονητής ο Γιοβάνοβιτς και ίσως θα ήταν σωστό να συνεχίσει στον πάγκο της Εθνικής. Όμως σίγουρα πρέπει να αλλάξει νοοτροπία και να την εμφυσήσει και στους παίκτες του. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο απαιτεί αλεπουδιάρηδες προπονητές στους πάγκους, ίσως και τσακάλια! Και τον Σέρβο τον διακρίνει μια αφέλεια και ένας συναισθηματισμός, απαγορευμένα και τα δύο για να οδηγήσεις μια ομάδα σε μεγάλες διακρίσεις και διεθνείς επιτυχίες. Τέλος, όλοι πρέπει να το πάρουμε αλλιώς. Να κατεβούμε από το συννεφάκι μας και να καταλάβουμε ότι απέχουμε πολύ για να ανταγωνιστούμε τις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις. Πολύ απλά γιατί εκείνες έχουν δουλέψει επί πολλά χρόνια με τον σωστό τρόπο και έχουν χτίσει πολύ ισχυρό υπόβαθρο και τρομερά γερές υποδομές. Πράγμα που εμείς ούτε καν το έχουμε σχεδιάσει ακόμα. Ας επενδύσουμε εκεί και μετά κάνουμε όνειρα για το μέλλον. Και ας σταματήσουν οι γραφιάδες να γράφουν διθυράμβους κατά παραγγελία για να πουλάνε φύλλα τα εκδοτικά μαγαζάκια στα οποία δουλεύουν, γιατί μόνο κακό κάνουν σε όλους. Πιτσιρικάδες είναι ακόμα οι περισσότεροι διεθνείς μας. Διαβάζουν ότι έγιναν Μπεκενμπάουερ και τρελαίνονται. Διαβάζουν ότι χωρίς να το ξέρουν η Εθνική Ελλάδος έχει γίνει Εθνική Αργεντινής και παθαίνουν σύνδρομο ανωτερότητας. Τα αποτελέσματα τα είδαμε. Τα κεφάλια κάτω και σκληρή δουλειά. Δεν τις αντέχουμε σαν λαός τις ξεφτίλες. Μας ρίχνουν ηθικά και ψυχολογικά και το ίδιο παθαίνουν και οι παίκτες που τις ζουν μέσα στο γήπεδο και σιγά-σιγά, αντί να παίρνουν τα πάνω τους, γίνονται ηττοπαθείς και υπάρχει κίνδυνος να το συνηθίσουν…

Μ' ένα όνειρο τρελό

Η Εθνική Ελλάδος μαγεύει την Ευρώπη έχοντας φτάσει τις 4 νίκες σε 4 παιχνίδια με τέρματα 9-1! Μέσα σε αυτές τις νίκες έχει κερδίσει την μεγάλη Αγγλία μέσα στο Γουέμπλεϊ με 2-1, την Ιρλανδία στο Δουβλίνο με 2-0, ξανά την Ιρλανδία στο Καραϊσκάκης με 2-0 και την Φινλανδία στο ίδιο γήπεδο με 3-0. Δύο αγώνες μόνο μακριά από την ολοκλήρωση των αγώνων του ομίλου της και στο αμέσως επόμενο παιχνίδι καλείται να αντιμετωπίσει την Αγγλία στο Καραϊσκάκης και στη συνέχεια να πάει στη Φινλανδία για να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στον όμιλό της. Αν τα καταφέρει να κρατηθεί στην πρώτη θέση ανεβαίνει αυτομάτως στην League A' του UEFA Nations League. Αν σκεφτεί κανείς ότι στη League G' βρίσκονται ομάδες όπως η Σουηδία, Ρουμανία, Βουλγαρία και στη League B' ομάδες όπως η Τουρκία, Νορβηγία, Αυστρία, Αγγλία, Ουκρανία, Τσεχία, αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της επιτυχίας της Εθνικής μας.

Στα δύο τελευταία μαγικά βράδια, τόσο στο Γουέμπλεϊ, όσο και στο Καραϊσκάκης, με αντιπάλους την Αγγλία και την Ιρλανδία, είδαμε πράγματα και θαύματα από τους Έλληνες διεθνείς.

Ο Βλαχοδήμος παραμένει ο αδιαφιλονίκητα κορυφαίος Έλληνας τερματοφύλακας!

Ο Τζολάκης είναι ανερχόμενη δύναμη και ο Μαντάς συμπληρώνει το εξαιρετικό ελληνικό τρίο των τερματοφυλάκων μας.

Ο Ρότα έχει ξεφύγει από τα στενά εγχώρια πλαίσια και σύντομα θα τον δούμε σε μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα. Το αξίζει!

Ο Βαγιαννίδης, όποτε καλείται να αγωνιστεί βγάζει ασπροπρόσωπο τον προπονητή του.

Ο Ντόη έχει όλο το μέλλον μπροστά του.

Ο Γιαννούλης είναι ήδη ένας από τους ανερχόμενους αριστερούς αμυντικούς στην Ευρώπη παρά την λαθεμένη επιλογή του ως προς την ομάδα που επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του.

Ο Τσιμίκας, μέλος ήδη της μεγάλης Λίβερπουλ, καταθέτει διαρκώς τα διαπιστευτήριά του κάθε φορά που αγωνίζεται με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Ο Μαυροπάνος είναι ένας ολοκληρωμένος στόπερ που εμπνέει εμπιστοσύνη και σιγουριά στους συμπαίκτες του με τις αποφασιστικές του επεμβάσεις.

Ο Κουλιεράκης άνοιξε ήδη τα φτερά του και θεωρείται απαραίτητος τόσο για την Εθνική όσο και για την ομάδα του.

Ο Ρέτσος, έχοντας αποκτήσει και εμπειρίες, είναι μια υπολογίσιμη μονάδα για τον προπονητή του στο χώρο του κέντρου της άμυνας.

Ο Χατζηδιάκος επίσης είναι ένας αξιόπιστος στόπερ που μπορεί να καταπιεί κάθε αντίπαλο.

Ο Σιώπης είναι ένα μοτεράκι με κολλημένο το γκάζι και δεν αφήνει σημείο απάτητο στον αγωνιστικό χώρο. Μεγάλος μαχητής!

Ο Μπουχαλάκης έχει μεγάλες δυνατότητες και μπορεί με την εμπειρία του να δώσει λύσεις σε κάθε είδους πρόβλημα.

Ο Γαλανόπουλος έχει μείνει λίγο πίσω αλλά δεν παύει να είναι μια πολύτιμη μονάδα για την Εθνική μας ομάδα.

Ο Αλεξανδρόπουλος έχει το μέλλον μπροστά του και σύντομα θα αποτελέσει κι αυτός ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο στην εργαλειοθήκη του Γιοβάνοβιτς.

Ο Μπακασέτας είναι ψυχάρα, μαχητής και αρχηγός. Μπορεί από μόνος του να αλλάξει τη ροή ενός αγώνα.

Ο Μάνταλος, αυτή η μεγάλη μορφή της Εθνικής μας, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους συμπαίκτες μας και σίγουρα θα αφήσει τεράστια παρακαταθήκη όταν θα φτάσει η μέρα να αποχωρήσει.

Ο Ζαφείρης μπήκε απότομα στην εξίσωση της Εθνικής και προσαρμόστηκε άμεσα αποτελώντας με το καλημέρα μια πολύτιμη μονάδα για το εθνικό μας συγκρότημα.

Ο Πέλκας είναι σε θέση να αναστατώσει με τις κινήσεις του τον αντίπαλο τρυπώνοντας από τα δεξιά χωρίς να προλάβει κανείς να παρακολουθήσει τις κινήσεις του.

Ο Κωνσταντέλιας αποτελεί ένα φαρμακερό βέλος στη φαρέτρα του Γιοβάνοβιτς που μπορεί να το εκμεταλλευτεί και να το ρίξει στο ματς εξουδετερώνοντας κάθε αντίπαλο και ταυτόχρονα προκαλώντας μεγάλους μπελάδες στην αντίπαλη άμυνα.

Ο Φώτης Ιωαννίδης είναι ο πιο θεαματικά εξελισσόμενος νέος ποδοσφαιριστής στη χώρα μας. Μπορεί να σκοράρει με κάθε τρόπο και αποτελεί πάντα εφιάλτη για τον δυστυχή αντίπαλο που θα αναλάβει το μαρκάρισμά του.

Ο Παυλίδης είναι το βαρύ πυροβολικό της Εθνικής μας. Σκοράρει κατά βολή και κατά ριπάς από οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου και τρυπώνει με τεράστια ευκολία στην αντίπαλη άμυνα κυριολεκτικά σμπαραλιάζοντάς την.

Ο Μασούρας είναι ένας ικανότατος εμβολιστής, διαθέτει φαρμακερό σουτ και μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποβεί μοιραίος για τον αντίπαλο.

Ο Τζόλης είναι κι αυτός ικανότατος διεμβολιστής αλλά διαθέτει και το χάρισμα να μπορεί να βρει με μια μόνο κοφτή πάσα τον συμπαίκτη του σε θέση βολής μέσα στην αντίπαλη περιοχή.

Ο Χατζηγιοβάνης έχει βοηθήσει πολύ την Εθνική στην προσπάθειά της να κατακτήσει την πρώτη θέση στον όμιλό της.

Ο Δουβίκας πρέπει να πάρει παιχνίδια για να βρει ρυθμό. Είναι το μόνο που του λείπει για να μπορέσει να συνεργαστεί άρτια με τους συμπαίκτες του.

Ο Γιακουμάκης δεν κλήθηκε αυτή τη φορά αλλά είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι υπολογίζεται από τον προπονητή του. Είναι ένας απρόβλεπτος επιθετικός που μπορεί να σου κάνει γκολ από εκεί που δεν το περιμένεις.

Ο Γιοβάνοβιτς βρήκε τον μαγικό ζωμό και έδωσε από αυτόν στους παίκτες του να πιουν. Ήρεμη δύναμη στον πάγκο. Έκανε ολόσωστες επιλογές στις κλήσεις του, χωρίς κανείς να αισθάνεται αδικημένος και έχει δεθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα με τους παίκτες του, μεταφέροντάς τους την αισιοδοξία και την πίστη του στις ικανότητές τους. Άριστος στον τομέα της ψυχολογίας μπορεί να χειριστεί και να προετοιμάσει από έναν μεμονωμένο παίκτη μέχρι μια πολυπληθή ομάδα…

Το μέλλον ανήκει σ' αυτά τα παιδιά. Και κάπου εδώ μπαίνει στην εξίσωση και η ΑΕΚ διά του προέδρου της Μάριου Ηλιόπουλου. Ο επαναστάτης πρόεδρος της ΑΕΚ επικοινωνεί πως θέλει να φτιάξει μια ΑΕΚ που να ξεφεύγει από τα στενά σύνορα της χώρας. Και για να το πετύχει αυτό δεν φείδεται χρημάτων. Το έχουν δείξει οι κινήσεις του μέχρι τώρα. Ας φροντίσει, λοιπόν, σταδιακά, να επαναπατρίσει όσα περισσότερα από αυτά τα παιδιά μπορεί και να τα εντάξει στην ΑΕΚ. Ξέρουμε ότι η χρηματιστηριακή τους αξία έχει εκτοξευτεί στα ύψη. Όμως θα αξίζει κάθε δεκάρα που θα ξοδευτεί προς αυτή την κατεύθυνση. Η ομάδα θα ελληνοποιηθεί, οι περισσότεροι παίκτες είναι σε καλή ηλικία, είναι αναγνωρισμένοι σε διεθνές επίπεδο αφού παίζουν σε μεγάλες ομάδες του εξωτερικού και η ΑΕΚ με την απόκτησή τους θα μετατραπεί σε δύναμη του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Δύσκολο μεν αλλά αν ο Ηλιόπουλος το θέλει πολύ μπορεί να το πραγματοποιήσει. Στην έσχατη περίπτωση ας κινηθεί για την απόκτηση διεθνών Ελλήνων από έναν έως δύο για την κάθε θέση. Κι αυτό σπουδαίο θα είναι και θα συνιστά μεγάλη αναβάθμιση για τον Δικέφαλο…

Εθνική marketing

Όταν η Εθνική Ελλάδος μετατρέπεται σε προωθητικό μηχανισμό υπό μεταγραφή ποδοσφαιριστών τα αποτελέσματα μοιραία θα είναι ολέθρια για την ίδια. Ενδεικτικά να επισημάνουμε μερικά ονόματα της εντεκάδας με την οποία κατέβηκε να αντιμετωπίσει τους Εσθονούς για να καταλάβουμε γιατί πρέπει να είμαστε και ευχαριστημένοι με το χτεσινό 0-0. Καρνέζης, Ρέτσος (!!! Κλασσική περίπτωση marketing προϊόντων Μαρινάκη), Μανωλάς, Κ. Παπαδόπουλος (65' Σταφυλίδης), Τζαβέλλας (!!! Πρώην ποδοσφαιριστής), Τζιόλης (!!! Πρώην ποδοσφαιριστής), Ζέκα (!!! Βοήθειά μας), Μάνταλος (80' Μπακασέτας (!!! Στην ΑΕΚ τραυματίας και εκτός εντεκάδας στην Εθνική αλλαγή του Μάνταλου), Φορτούνης, Δώνης (!!! Κλασσική περίπτωση marketing συμφερόντων που θα φανούν σύντομα), Βέλλιος (!!! Κλασσική περίπτωση marketing προϊόντων Μαρινάκη) (70'Διαμαντάκος) (!!! Κλασσική περίπτωση marketing προϊόντων Μαρινάκη). Αυτή η Εθνική δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον. Φέτος είχε μία από τις ευνοϊκότερες κληρώσεις της ιστορίας της αλλά θα πρέπει να σταθεί ιδιαίτερα τυχερή για να καταφέρει να περάσει, έστω και ως δεύτερη. Όσο για τον Σκίμπε; Τα έμαθε γρήγορα τα κόλπα και το παίζει έξυπνα το παιχνίδι. Προώθηση θέλετε; Γιατί όχι; Άλλωστε σήμερα είμαστε και αύριο δεν είμαστε. Γιατί μπορεί και η Εθνική να θέλει τον Γερμανό της αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι οι Γερμανοί δεν είναι ίδιοι, όπως δεν είναι ίδιοι και όλοι οι Έλληνες…

Στην Εθνική Μάνταλος-Μπακασέτας

Την Παρασκευή 9 Ιουνίου στη Ζένιτσα, η Εθνική Ελλάδας παίζει με τη Βοσνία, για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018 και ο Μίκαελ Σκίμπε ανακοίνωσε την αποστολή για το παιχνίδι.

Ο Γερμανός ομοσπονδιακός τεχνικός υπολογίζει στους Πέτρο Μάνταλο και Τάσο Μπακασέτα, με τους δυο ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ να είναι στην αποστολή.

Από εκεί και πέρα, υπάρχουν αρκετά νέα πρόσωπα, όπως ο Ανδρέας Γιαννιώτης του Πανιωνίου, ο Παναγιώτης Ρέτσος του Ολυμπιακού, ο Μπάμπης Λυκογιάννης της Στουρμ Γκρατς, ο Δημήτρης Κουρμπέλης του Παναθηναϊκού και ο Τάσος Δώνης της Νις.

Υπενθυμίζεται πως δεν υπολογίζονται ο τραυματίας Γλύκος και οι τιμωρημένοι Τζαβέλλας, Σάμαρης, Ταχτσίδης και Κυριάκος Παπαδόπουλος.

Άλλη μια δικαίωση για το ΑΕΚΟΡΑΜΑ

Για άλλη μια φορά το ΑΕΚΟΡΑΜΑ δικαιώνεται. Σήμερα βγήκαν στη φόρα πολλά πράγματα με την οριστική αποχώρηση του Σέρτζιο Μαρκαριάν από τον πάγκο της Εθνικής ομάδας. Και όπως αποκαλύφθηκε, η κόντρα που τον οδήγησε σε παραίτηση δεν ήταν με τον Καραγκούνη αλλά με τον Νίκο Κωστένογλου, όπως είχαμε γράψει πριν από δεκαπέντε μέρες περίπου. Αυτή η διαμάχη των δύο στάθηκε η αιτία για να χαλάσει τις σχέσεις του και με τον Καραγκούνη, αφού ο τελευταίος στην κόντρα του προπονητή με τον βοηθό του προτίμησε να πάρει το μέρος του Νίκου Κωστένογλου και να αδειάσει τον Μαρκαριάν. Άρα το πρωτογενές πρόβλημα ήταν μεταξύ Πιγκουίνου και πάτερ Νικόλα.

 

Πάντως, ο Μαρκαριάν ήρθε σαν κύριος και σαν κύριος αποχώρησε, χωρίς να απαιτήσει ούτε ένα ευρώ αποζημίωση, αντίθετα άφησε στην ομοσπονδία το πλάνο ανασύνταξης για την Εθνική που ο ίδιος είχε σχεδιάσει με ορίζοντα το 2018, αλλά και κάποια χρήματα για να πληρώσουν το ρεύμα, το τηλέφωνο και τα κοινόχρηστα του σπιτιού που διέμενε! Πρώτος μάγκας ο Ουρουγουανός. Από την άλλη ο Καραγκούνης, σφυρίζει αδιάφορα όταν ακούει να του ζητάνε να παραιτηθεί και επιδιώκει να τον απολύσουν για να πάρει την αποζημίωση των 300 χιλιάδων ευρώ που δικαιούται…

Η αιτία της καταστροφής

 Η μεγάλη αιτία της καταστροφής του ελληνικού ποδοσφαίρου και το πισωγύρισμα σε εποχές που θεωρούσαμε επιτυχία την ήττα της Εθνικής μας με κάτω από 8 γκολ, έχει όνομα και άδικα την ψάχνουν οι ειδικοί δεξιά κι αριστερά και την χρεώνουν σε προπονητές και ποδοσφαιριστές.

Για να έχει μια χώρα ποδόσφαιρο και αξιοπρεπή Εθνική ομάδα πρέπει να βγάζει ποδοσφαιριστές και οι ποδοσφαιριστές αυτοί πρέπει να παίζουν σε μεγάλες ομάδες που να τους δίνουν κίνητρο για να εξελίσσονται. Στην Ελλάδα εδώ και πέντε χρόνια, όποιος ποδοσφαιριστής ξεπεταχτεί από κάποια μικρή ομάδα, μαρκάρεται στα καπούλια του με καυτή σφραγίδα, όπως μαρκάρουν τα γελάδια τους οι γελαδάρηδες στο Αμέρικα, και καταχωρείται στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας που καταδυναστεύει το ποδόσφαιρο στη χώρα μας.

Στη συνέχεια τους χωρίζουν ανά θέση που αγωνίζονται και τους ταξινομούν ανάλογα με τα συμφέροντά τους δανείζοντάς τους σε ομάδες που κινδυνεύουν να υποβιβαστούν και θέλουν να τις κρατήσουν στην κατηγορία επειδή τους κάνουν τα θελήματα. Έτσι, μοιραία οι νέοι παίκτες καταστρέφονται και εξαφανίζονται από τον χάρτη.

Όσο για κάποιους λίγους που επιλέγουν να τους κρατήσουν στην ομάδα τους και να τους δώσουν ευκαιρίες, παίζοντας σε ένα πρωτάθλημα που θεωρείται τελειωμένο πριν καν αρχίσει, τι κίνητρο να έχουν αυτοί για να τα δώσουν όλα και να παίξουν ποδόσφαιρο; Και όταν στην δική τους ομάδα η αναλογία Ελλήνων ποδοσφαιριστών προς ξένους είναι ένας στους δέκα, ποια τύχη έχουν αυτοί οι παίκτες να εξελιχτούν και να στελεχώσουν την Εθνική ομάδα;

 

Στα πλαίσια αυτής της καταστροφική πολιτικής που εφαρμόζει μια συγκεκριμένη ομάδα, είναι και η απαίτηση που εγείρει να καλούνται στην Εθνική παίκτες που της ανήκουν για να ανεβάζει τη χρηματιστηριακή τους αξία ώστε να μπορεί να τους πουλάει στο εξωτερικό σε καλές τιμές. Με αυτό τον τρόπο φτάσαμε να παίζουν στην Εθνική μόνο λεγεωνάριοι και δανεικοί παίκτες της συγκεκριμένης ομάδας προς μικρότερους συλλόγους. Παίκτες που αν δεν ανήκαν στην ιδιοκτησία αυτής της ομάδας δεν θα έβλεπαν ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα την κλήση τους στην Εθνική. Και για τα μάτια του κόσμου καλείται κάπου-κάπου και κανένας παίκτης από άλλη ομάδα, ο οποίος όμως λόγω της έλλειψης κινήτρων με την ομάδα του δεν έχει καταφέρει να εξελιχτεί και να αποκτήσει εμπειρίες σε διεθνές επίπεδο.

 

Αν αναλύσει κανείς τη σύνθεση της Εθνικής στο παιχνίδι με τα Φερόες θα καταλάβει τι λέω:
 

Καρνέζης (λεγεωνάριος), Τοροσίδης (λεγεωνάριος προερχόμενος από Ολυμπιακό), Σταφυλίδης (λεγεωνάριος), Μανωλάς (λεγεωνάριος προερχόμενος από Ολυμπιακό), Παπασταθόπουλος (λεγεωνάριος), Σάμαρης (λεγεωνάριος προερχόμενος από Ολυμπιακό), Κονέ (λεγεωνάριος), Χριστοδουλόπουλος (λεγεωνάριος), Φετφατζίδης (λεγεωνάριος προερχόμενος από Ολυμπιακό), Καρέλης (ταλέντο προερχόμενο από Παναθηναϊκό), Μήτρογλου (Ολυμπιακός πρώην λεγεωνάριος και προσεχώς λεγεωνάριος), Νίνης (Παναθηναϊκός πρώην λεγεωνάριος), Κολοβός (δανεικός Ολυμπιακού σε Πανιώνιο), Φούντας (λεγεωνάριος δανεικός σε Πανιώνιο και προσεχώς σε Αστέρα).

Και τέλος, όταν υπάρχει μια μονοκρατορία στο ποδόσφαιρο, οι άλλες ομάδες μαθηματικά θα μαραζώσουν οικονομικά, οπότε δεν θα έχουν τη δυνατότητα να είναι ανταγωνιστικές και να επενδύσουν παίρνοντας εκείνες κάποιους καλούς Έλληνες ποδοσφαιριστές, με αποτέλεσμα να περιορίζονται στη λύση των φτηνών ξένων με τα αβέβαια αποτελέσματα. Κλείνοντας τις πόρτες τους αυτές οι ομάδες για τα ταλέντα, λόγω αδυναμίας να ανταγωνιστούν τον υδροκέφαλο μονοκράτορα, μένουν εξελίξιμοι παίκτες στο ράφι, κυρίως όλοι εκείνοι που δεν αποκτήθηκαν από τον δυνάστη και θα μπορούσαν να δοκιμάσουν την τύχη τους σε κάποια άλλη από τις θεωρητικά μεγάλες ομάδες.

 

Συνεπώς, η καταστροφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και σε επίπεδο Εθνικής ομάδας έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Ολυμπιακός και Μαρινάκης και ΣΙΑ. Το ΣΙΑ αφορά τους συνεργάτες των προηγούμενων, στα κέντρα αποφάσεων που λέγονται ΕΠΟ, Ομοσπονδίες και λοιπά παραμάγαζα και οργανώσεις. Εγκληματικές ή όχι. Αν και μόνο το κακό που έχουν κάνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα έφτανε για να χαρακτηριστούν εγκληματικές…

Πανωλεθρίαμβος της Εθνικής μας με μπαλάρα!

Ο Μαρκαριάν θύμωσε πολύ με αυτά που είδε χτες στο γήπεδο.

Εγώ πάντως τον είχα προειδοποιήσει:

Όλοι αυτοί που μάζεψε χωρίς τον Γκέντζογλου δεν πιάνουν μία...

 

Μια διαστημική Ελλάδα πάτησε και έλιωσε στην κυριολεξία την υπερδύναμη του μέλλοντος Νησιά Φερόες, αλλά στάθηκε άτυχη χάνοντας σωρεία ευκαιριών για να πάρει τη μεγάλη και δύσκολη εκτός έδρας νίκη μέσα σε μια έδρα που έβγαζε φωτιές, ενώ είχε κόντρα και τη διαιτησία που της ακύρωσε πεντακάθαρο γκολ. Η Ελλαδάρα μας, αν και έπαιζε με μια κατά πολύ ανώτερη ομάδα, στάθηκε θαυμάσια στο γήπεδο και καθοδηγούμενη από τον μετρ της προπονητικής Σέρτζιο Μαρκαριάν, κατάφερε να κλείσει στο δεύτερο ημίχρονο την γηπεδούχο ομάδα στα καρέ της και να την σφυροκοπάει για 40 ολόκληρα λεπτά. Βγάζω πέντε λεπτά για το δεύτερο γκολ που πέτυχε η γηπεδούχος και για κάνα δυο ευκαιρίες που είχε ακόμα. Α, στο πρώτο ημίχρονο δεν τους έκλεισε γιατί οι παίκτες μας ήταν ακόμα επηρεασμένοι από το τζετ λαγκ.

Όσο για την απόδοση των διεθνών μας τι να πρωτογράψει κανείς. Ποιον να εκθειάσει πρώτον και ποιον δεύτερο. Σίγουρα κάποιον θα αδικήσει πάνω στο γράψιμο και είναι κρίμα. Όλοι όσοι έπαιξαν ήταν καταπληκτικοί και μάλιστα απέναντι σε αντιπάλους μεγάλης ποδοσφαιρικής αξίας για τους οποίους σε λίγο καιρό θα ερίζουν όλοι οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι ποιος θα τους αποκτήσει πρώτος. Ο ένας άσσος στις ασφαλτοστρώσεις, ο άλλος ξυλουργός περιωπής, ο τρίτος γαλατάς με ποδήλατο, ο τέταρτος πιτσαδόρος, ο πέμπτος ταχυδρόμος και πάει λέγοντας. Παίκτες με τεράστια αξία στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο.

Κι όμως, απέναντι σε αυτά τα μεγαθήρια, τα ηρωικά παιδιά της Ελλάδας μας το πάλεψαν και κατάφεραν να χάσουν μόνο με 2-1. Κι αυτό το γκολ που τους βάλαμε θα αποτελέσει μεγάλη ένεση ηθικού και θα συμβάλλει στην άνοδο της ψυχολογίας των παικτών μας για τη δύσκολη συνέχεια (την ποια;). Μη ξεχνάμε ότι τους εκδικηθήκαμε και τους ισοφαρίσαμε για το γκολ που μας είχαν βάλει στο Καραϊσκάκης, όταν μας κέρδισαν και στην έδρα μας με 0-1. Γκολ αυτοί εκτός έδρας, γκολ κι εμείς. Που φάγαμε δύο δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ήταν θέμα κακών συγκυριών και καιρικών συνθηκών. Αφήστε δε την ταλαιπωρία που τράβηξε η ομάδα με την πτήση της που για αλλού ξεκίνησε και αλλού βρέθηκε αλλάζοντας αναγκαστικά αεροπλάνο για να φτάσει έγκαιρα στον προορισμό της. Που να μην έφτανε δηλαδή. Φέρτε μας τον πούστη που βρήκε αεροπλάνο και προλάβαμε να πάμε. Θα είχαμε ένα καλό λόγο να μην παίξουμε αν δεν είχε βρεθεί.

Έτσι, με το σπαθί μας καταφέραμε να πιάσουμε τη Μάλτα, το Σαν Μαρίνο και το Λουξεμβούργο, που ήταν μέχρι χτες οι μοναδικές ομάδες στον κόσμο που είχαν χάσει και στην έδρα τους και εκτός έδρας από τα Νησιά Φερόες! Μιλάμε για τεράστιο επίτευγμα από εκείνα που μένουν στην ιστορία για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Εκείνους που δεν μπορώ να καταλάβω είναι τους κακοήθεις που ειρωνεύονται τους διεθνείς μας και τον προπονητή τους επειδή τάχα μου κατάφεραν για πρώτη φορά από το 2004 και μετά να αφήσουν εκτός του Euro την Ελλάδα και ταυτόχρονα πέτυχαν, με τις συνεχείς κακές εμφανίσεις τους και τις ξεφτίλες που έχουν πάθει, να σβήσουν την χρυσή σελίδα που είχε γράψει τότε εκείνη η γενιά των διεθνών μας. Μα πόσο μίζεροι είναι όλοι αυτοί.

Έπειτα δεν καταλαβαίνω γιατί όλοι προεξοφλούν ότι η Εθνική μας αποκλείστηκε οριστικά. Υπάρχουν ένα σωρό αστάθμητοι παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν άρδην την κατάσταση. Ας πούμε να τιμωρηθούν ή να αποχωρήσουν οικειοθελώς οι πέντε ομάδες που βρίσκονται πάνω από εμάς στην βαθμολογία και να πάρουμε τη θέση τους. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον άμα έχεις άστρο, όπως εκείνο που είχε η Εθνική μας το 2004. Εκτός αν ετούτοι εδώ, μαζί με τα αυγά και τα καλάθια, κατάφεραν να χάσουν και το άστρο του Ζαγοράκη και των άλλων παιδιών.

Από πλευράς απόδοσης τώρα:

- Κορυφαίος ήταν ο Καρνέζης που έσωσε την Ελλάδα από τουλάχιστον άλλα τρία βέβαια γκολ.

- Ο Τοροσίδης κατάπιε τα χιλιόμετρα σα να ήταν κουλουράκια κανέλας με σουσάμι. Ανέβαινε, κατέβαινε και πάλι ανέβαινε. Πού πήγαινε δεν ξέρω αλλά πάντως πηγαινοερχόταν συνέχεια. Λίγο το έχετε ένας παίκτης να μπορεί να ανεβοκατεβαίνει διαρκώς;

- Ο Σταφυλίδης είναι παίκτης για μεγάλα πράγματα και αν δεν είχε πέσει επάνω σε τόσο μεγάλους αντιπάλους σήμερα όλη η Ευρώπη θα παραμιλούσε μαζί του.

- Ο Μανωλάς… Αχ, ο Μανωλάς… Δεν έφτασε τυχαία στη Ρόμα αυτός ο παίκτης. Σήμερα τα έκανε όλα. Πηδούσε για κεφαλιές, έκανε τάκλιν, πηδούσε γενικά. Έκανε και μαλακίες βέβαια, εκτός από το να πηδάει, αλλά μαλακίες δεν κάνει όποιος δεν κάνει τίποτα και πολύ περισσότερο όποιος δεν πηδάει.

- Ο Παπασταθόπουλος έτρεχε και δεν προλάβαινε προσπαθώντας να κλείσει καμιά τρύπα από αυτές που άφηνε ο Μανωλάς την ώρα που πηδούσε, έβαλε και το πολύτιμο για τη συνέχεια (τι, δεν μετράει το εκτός έδρας γκολ για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου;) γκολ μας.

- Ο Σάμαρης, αυτός ο ογκόλιθος της Μπενφίκα που πλήρωσε δέκα μύρια για να τον αποκτήσει, μάγεψε και τους 5.000 θεατές (μαζί με τους σεκιουριτάδες) που βρέθηκαν στο γήπεδο. Καλά, για εμάς που το βλέπαμε από την τηλεόραση δεν το συζητάμε. Εγώ να σκεφτείτε πέταξα την πίτσα επειδή μου πάγωσε τόση ώρα που την κρατούσα μπροστά από το ανοιχτό μου στόμα. Τότε κατάλαβα ότι το στόμα μου δεν το είχα ανοίξει για να δαγκώσω την πίτσα αλλά από θαυμασμό για τις ενέργειες του Σάμαρη. Και επειδή οι ενέργειες αυτές δεν έλεγαν να τελειώσουν, πάει η πίτσα.

- Ο Χριστοδουλόπουλος απέδειξε περίτρανα ότι είναι ο παίκτης που χρειάζεται ο Ολυμπιακός για να τραβήξει εμπρός για νέα πεδία δόξης λαμπρά. Αν δεν τον έχει κλείσει ο Μαρινάκης θα το χτυπήσει το κεφάλι του. Αν τον έχει κλείσει ήδη θα χτυπήσει το κεφάλι του Χριστοδουλόπουλου.

- Ο Κονέ, απορώ, δεν παίζει ακόμα στην Ίντερ; Καλά, τελείως στόκοι είναι αυτοί οι Ιταλοί. Όταν θα τους τον βουτάει κι αυτόν ο Μαρινάκης θα τα τραβάνε τα μαλλιά τους.

- Ο Καρέλης απασχολούσε δύο και τρεις αμυντικούς των γηπεδούχων με τον δικό του τρόπο. Τους έπιανε την κουβέντα κι ευτυχώς δεν κατέβαιναν κι αυτοί προς την περιοχή μας γιατί μπορεί να μας είχαν κολλήσει και τα μπακ τους κανένα παστέλι.

- Ο Φετφατζίδης όμως τους ζάλισε όλους με τις ντρίπλες του. Μέχρι και τον διαιτητή. Και απορώ με τον Μαρινάκη που αφήνει τέτοιο δικό του παιδί στην Τζένοα και ψάχνεται για Ταχτσίδηδες και άλλα λιμά της ΑΕΚ.

- Τη μεγαλύτερη πίκρα όμως την έδωσε στους εχθρούς του χτες ο Μήτρογλου. Εκείνοι που τον λένε άμπαλο και χασογκόλη και ισχυρίζονται ότι έχει να σκοράρει από τα Εισόδια της Θεοτόκου πήραν την πληρωμένη του απάντηση. Γκολάρα από το υπερπέραν έβαλε αλλά ο αχαρακτήριστος και πουλημένος διαιτητής φρόντισε να του το ακυρώσει έχοντας συνωμοτήσει με όσους επιβουλεύονται τον μεγάλο αυτόν κίλερ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

- Ο Νίνης αντικατέστησε τον Χριστοδουλόπουλο και ό,τι δεν έχει κάνει φέτος στον Παναθηναϊκό και τα τελευταία χρόνια σε Ιταλίες και Τούμπες που βολόδερνε, τα έκανε όλα μαζεμένα σε ένα ημίχρονο. Γιατί νομίζετε ότι στο δεύτερο ημίχρονο τους κλείσαμε στην περιοχή τους και τους λιώσαμε; Χώρια που χτύπησε και το κόρνερ από το οποίο μπήκε το μοναδικό όσο και μονάκριβο γκολ μας.

- Α, ναι, μπήκε και ο Κολοβός. Ε, τι θέλετε τώρα. Αφού Κολοβός είναι, τι περιμένατε δηλαδή. Μετά σας φταίει η ομάδα και ο προπονητής. Ο άλλος που πάει και κόβει τον κώλο του και θέλει να παίξει και μπάλα δεν έχει καμία ευθύνη, έτσι;

- Δεν είμαι σίγουρος, αλλά μου φάνηκε ότι είδα και τον Φούντα προς το τέλος; Κάτι τέτοιο υποψιάζομαι. Για τέτοια γιγαντοομάδα μιλάμε και μετά κάθομαι και διαβάζω τα πικρόχολα σχόλια του ενός και του άλλου και χαλιέμαι. Στα διάλα…

Κλείνω δημοσιεύοντας σε παγκόσμια αποκλειστικότητα μία είδηση της τελευταίας στιγμής. Βουίζει η Ευρώπη ότι ο διαιτητής του χτεσινού ματς μεταξύ των Νήσων Φερόες και της Ελλάδας τα είχε πάρει. Ναι, όπως το ακούτε, ήταν στημένος! Σε συνάντησή του με τους παίκτες του νησιού, που προηγήθηκε του αγώνα, εκείνοι του παρέδωσαν πακέτο με χρήματα που είχαν συγκεντρώσει έπειτα από έρανο που έκαναν μεταξύ τους. Όλοι είχαν καταθέσει τον οβολό τους και ο ξυλοκόπος με τον ταχυδρόμο είχαν αναλάβει να τα συγκεντρώσουν και να τα δώσουν στον διαιτητή. Εκείνος βέβαια λέγεται ότι αρνήθηκε να τα πάρει, όμως η πράξη της απόπειρας δωροδοκίας είχε συντελεστεί. Άλλοι λένε ότι τα πήρε σε μπισκότα (μέχρι εκεί έφταναν τα λεφτά τους, είχαν μάθει ότι είναι και κοιλιόδουλος) και γι' αυτό ακύρωσε το πεντακάθαρο γκολ του κάγκουρα σέντερ φορ μας…

Και μια έκκληση προς τον πιγκουίνο. Μην κάνεις καμιά μαλακία και καλέσεις στην Εθνική τον Αραβίδη μέχρι να ξεκουμπιστούν όλοι αυτοί οι κανάγιες, οι γκαντεμόσαυροι και οι κατσικοπόδαροι της ΕΠΟ από εκεί μέσα. Άσε να λένε και να σου γράφουν ότι όλοι αυτοί που έχεις πάρει είναι αστείοι μπροστά στον Αραβίδαρο. Εσύ, εκεί, κρατήσου βράχος. Μας πήρατε τον Μάνταλο και τον Μπακάκη και παραλίγο να κόψουν το ποδόσφαιρο τα παιδιά, αφήστε μας τουλάχιστον και κανέναν βασικό παίκτη μας να προλάβει να κάνει προετοιμασία με την ομάδα...

Ας βγάλουμε το πούλμαν κάτω από τα δοκάρια κι ας πάμε παρακάτω

Και τι να περιμένεις από αυτή την Εθνική που μόνο θλίψη και μελαγχολία φέρνει παρακολουθώντας την; Στη γνωστή συνταγή του παρελθόντος κατέφυγε ο Σέρχιο Μαρκαριάν, μήπως και καταφέρει να σώσει τα προσχήματα. Άμυνα μέχρι θανάτου να μη φάμε γκολ κι αν σπάσει ο διάβολος το ποδάρι του και βάλουμε εμείς κανένα, ταμπουρωνόμαστε μετά στο Κούγκι κι άμα παραστεί ανάγκη το ανατινάζουμε κιόλας. Από μπουρλοτιέρηδες στην ομάδα να φάνε κι οι κότες. Γι' αυτό άλλωστε δεν επαναφέραμε τον Κατσουράνη;

Μετρ της συμπαγούς άμυνας ο νέος προπονητής της Εθνικής, λατρεύει το σύστημα "πούλμαν κάτω από τα δοκάρια". Να σκεφτείτε ότι συντριπτική νίκη ομάδας του Μαρκαριάν επί ενός αντιπάλου θεωρείται το 1-0 και διασυρμός του αντιπάλου το 2-1. Και ο Σάντος της ίδιας φιλοσοφίας ήταν αλλά βγαίναμε δειλά-δειλά και λίγο πιο έξω από τη μικρή περιοχή μας. Τέλος πάντων, το ζήτημα είναι ότι το πουλάκι πέταξε για τη συγκεκριμένη διοργάνωση και καλύτερα να ετοιμαζόμαστε να πάμε για φρέσκα.

Εκείνο που μοιάζει ελαφρώς (έως και βαρέως) ανησυχητικό είναι το ρόστερ αυτής της ομάδας. Οι επιλογές των προσώπων δηλαδή. Δεν υπάρχουν προσωπικότητες στο εθνικό μας συγκρότημα που θα ξεσηκώσουν και τους νεότερους. Ποιος θα βάλει μπουρλότο στα αποδυτήρια ή και στον αγωνιστικό χώρο με τις φωνές του για να ξυπνήσει τη φρεσκαδούρα; Ο Κατσουράνης; Ο Χριστοδουλόπουλος; Ή μήπως ο Τοροσίδης; Ευθείες γραμμές από κιμωλία πάνω σε μαυροπίνακα είναι τα παιδιά και δεν το λέω για να τα προσβάλω. Άλλωστε δεν είμαστε γεννημένοι όλοι για ηγέτες. Η ομάδα έμοιαζε κοιμισμένη. Λες και ήταν σε ύπνωση. Κι ούτε μια φωνή να την ταρακουνήσει. Δεν υπήρχε ο παίκτης εκείνος που θα αναλάμβανε να συμμορφώσει το κέντρο και να μοιράσει σωστά το παιχνίδι στους πλάγιους επιθετικούς και στο φορ. Ο κουμανταδόρος με λίγα λόγια. Ένας σύγχρονος Τσιάρτας ίσως. Αυτό το ρόλο, τουλάχιστον από τους σημερινούς παίκτες, μόνο ο Μάνταλος θα μπορούσε να τον παίξει αλλά στάθηκε άτυχος. Μια άλλη ηγετική μορφή που κι αυτός όμως ήταν άτυχος και τραυματίστηκε είναι ο Μανιάτης. Όχι για κουμανταδόρος όμως, αλλά για σκυλί του κέντρου που θα τρέχει χωρίς να σταματάει και θα δαγκώνει ό,τι περνάει από μπροστά του. Και η δική του επιστροφή στην Εθνική θα είναι σημαντική.

Αν κοιτάξουμε με μια προσεκτική ματιά το ρόστερ αυτής της ομάδας γίνεται αμέσως αντιληπτή η ρίζα του κακού. Καρνέζης, Τοροσίδης, Χριστοδουλόπουλος, Κατσουράνης, Σαμαράς, Βύντρα. Κάτι κουρασμένα παλικάρια. Κανείς από αυτούς δεν ήταν ποτέ ηγέτης και ούτε πρόκειται να γίνει. Σταφυλίδης, Σάμαρης, Ταχτσίδης, Κονέ, Φετφατζίδης, Αθανασιάδης, Φορτούνης, Γιαννιώτας, Σιόβας, Λαγός, Γιάννου, Καρέλλης, Μπακάκης, Βελλίδης, Καπίνο. Υπάρχει ανάμεσά τους καμία προσωπικότητα και δεν το έχω προσέξει; Έστω κάποιος που να έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε ηγέτη; Μανωλάς, Κυριάκος Παπαδόπουλος. Καλοί αμυντικοί αλλά πάσχουν από εκείνη την ανωριμότητα που δεν έχει να κάνει με την ηλικία, όμως τους καθιστά αδύναμους να παίξουν ηγετικούς ρόλους. Χολέμπας. Φυγόπονος που την κοπάνησε με τον πιο απαράδεκτο τρόπο. Αστείο να ψάχνουμε σ' αυτόν ηγετικά προσόντα. Παπασταθόπουλος, ο μόνος που διαθέτει και εμπειρία και προσωπικότητα. Αυτός μπορεί να εξελιχθεί σε ηγέτη της ομάδας και περισσότερο της άμυνας. Πρέπει όμως πρώτα να το πιστέψει. Αλλά φτάνει ένας κούκος για να φέρει την άνοιξη; Ίσως αν υπήρχε μία ακόμα ηγετική μορφή στο χώρο του κέντρου, όπως ο Μάνταλος ή ο Μανιάτης, να ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα.

 

Επιμένω ότι πρέπει να ρίξουμε το βάρος μας στην επόμενη διοργάνωση. Για τούτην εδώ δεν έχουμε ελπίδες. Να επιστρέψουν με το καλό και οι δύο τραυματίες που προανέφερα και μαζί με τη νέα φουρνιά παικτών που διαθέτουμε και που με την πάροδο του χρόνου θα αποκτάνε την απαραίτητη εμπειρία, να μπορέσει η εθνική μας να ξαναγίνει η ομάδα που μας χάρισε τόσες όμορφες στιγμές. Η μαγιά υπάρχει και λέγεται Μπακάκης, Μάνταλος, Σταφυλίδης, Σάμαρης, Ταχτσίδης, Κονέ, Φετφατζίδης, Αθανασιάδης, Φορτούνης, Γιαννιώτας, Σιόβας, Λαγός, Γιάννου, Καρέλλης, Μπακάκης, Βελλίδης, Καπίνο και έρχονται κι άλλοι που δεν έχουν ακόμα κληθεί όπως, Ανέστης, Κολοβέτσιος, Αραβίδης, Ανάκογλου, Γούτας, Κουρμπέλης, Καλτσάς, Κοροβέσης, Τζανδάρης, Κουλούρης, Τσουκαλάς, Χουχούμης, Μαυρίας, Τριάδης και ο Μήτρογλου που πιστεύω ότι σύντομα θα ξαναβρεί τη φόρμα του…

Μαρκαριάν και πάτερ... ημών ο εν τοις ουρανοίς...

Στο Δ.Σ. της ΕΠΟ αποφασίστηκε η Ομοσπονδία να ακολουθήσει την εισήγηση του Γιώργου Καραγκούνη και έτσι ο νέος ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Ελλάδας θα είναι ο Σέρχιο Μαρκαριάν.

Ο Ουρουγουανός τεχνικός θα έχει ως άμεσο συνεργάτη του τον πρώην προπονητή της ΑΕΚ, Νίκο Κωστένογλου.

Παρότι υπήρξαν μέλη στο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας που προέβαλαν αντιρρήσεις, λόγω της ηλικίας του, τελικά ο 70χρονος Μαρκαριάν προτιμήθηκε έναντι του Τιμούρ Κετσπάγια και θα κάνει ντεμπούτο στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Ουγγαρία, στις 29 Μαρτίου, για τα προκριματικά του EURO 2016.

Όσο για τις απολαβές του, ο Μαρκαριάν θα εισπράξει 300.000 ευρώ τον χρόνο ενώ θα υπάρξει πριμ σε περίπτωση που καταφέρει να οδηγήσει την Εθνική στα τελικά του EURO 2016. Η άφιξη του Μαρκαριάν στην Ελλάδα αναμένεται μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Τι να κριτικάρεις πια με τόσες αλλοπρόσαλλες αποφάσεις που παίρνει η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Το κακό είναι ότι την φαεινή ιδέα της ανάθεσης της Εθνικής μας ομάδας στον Ουρουγουανό προπονητή, την είχε ο παλαίμαχος Γιώργος Καραγκούνης. Ένας ποδοσφαιριστής που συνεργάστηκε στο παρελθόν με τον Μαρκαριάν στον Παναθηναϊκό και που οι κακές γλώσσες λένε ότι τον είχε απολύτως του χεριού του. Ακόμα και για την επιλογή του δικού μας Νίκου Κωστένογλου για τη θέση του βοηθού προπονητή, δεν πετάμε τη σκούφια μας από τη χαρά μας. Δικό μας παιδί ο πάτερ, δεν λέμε, όμως η αγαπημένη όλων των Ελλήνων άξιζε μιας καλύτερης τύχης, με μεγαλύτερη προοπτική και φρέσκες ιδέες που να συμβάλουν στην αναστύλωση του εθνικού μας συγκροτήματος, το οποίο η προηγούμενη ηγεσία της ΕΠΟ το άφησε να απαξιωθεί και να καταρρεύσει.

Και τώρα τι προσδοκούν με Μαρκαριάν-Κωστένογλου; Τι νομίζουν ότι παντρεύουν; Θα αναστήσουν την αγωνιστικά πεθαμένη Εθνική μας και θα αποκαταστήσουν την χαμένη αξιοπιστία της; Ή μήπως θα της δώσουν τη χαριστική βολή που θα την επαναφέρει οριστικά σε καταστάσεις προ εικοσαετίας, όταν έβγαινε να παίξει στο εξωτερικό και γινόταν περίγελο της Ευρώπης;

Ο Μαρκαριάν πάντως ήταν και παραμένει θιασώτης του αμυντικού ποδοσφαίρου. Από αυτή την πλευρά αν το δει κανείς, φαίνεται να αποφεύγονται οι τρέλες τύπου Ρανιέρι, που νόμιζε ότι ήρθε στην Ελλάδα να αλλάξει ριζικά την αγωνιστική νοοτροπία των Ελλήνων. Που σημαίνει ότι θα παραμείνουμε πιστοί στη μοίρα μας να υπηρετούμε ένα φρικτό αντιποδόσφαιρο, που μόνη του φιλοσοφία έχει να βάλουμε στα κλεφτά ένα γκολ και μετά να μεταφέρουμε το πούλμαν της ομάδας μπροστά από τα γκολπόστ για να κλέψουμε το αποτέλεσμα. Ή αλλιώς, αν δεν μπορούμε να κερδίσουμε τουλάχιστον να μη χάνουμε. Έτσι βέβαια φτάσαμε να κατακτήσουμε το Euro του 2004 και στη συνέχεια να κάνουμε αξιοπρεπείς πορείες, τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και σε επίπεδο Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Από τον Κετσπάγια, τον Δώνη, τον Τσιώλη, τον Αναστασιάδη, ανθρώπους με φρέσκες ιδέες και όρεξη για δουλειά -ειδικά οι τρεις πρώτοι- βρεθήκαμε στον συνταξιούχο Μαρκαριάν, τον πιο φανατικό λάτρη ενός ξεπερασμένου και αναχρονιστικού ποδοσφαίρου. Μακάρι να ξαναζήσουμε μεγάλες στιγμές με το εθνικό μας συγκρότημα. Όμως, όταν η φιλοσοφία που επικρατεί σε εκείνους που ορίζουν τις τύχες του, είναι να βρούμε την πιο φτηνή λύση, αφού πιαστήκαμε κοροϊδάρες του κερατά και θα πληρώσουμε όσα θα πάρει ο Μαρκαριάν σε δύο χρόνια, στον Ρανιέρι για τις 21/2 εβδομάδες που παράστησε τον προπονητή στην Εθνική μας και την καταξεφτίλισε. Με τέτοιο σκεπτικό δεν γίνεται να αλλάξει κανείς τη μοίρα του. Δεν γίνεται να κάνει βήματα μπροστά και να διαγράψει τις μαύρες μέρες που έζησε. Αντιθέτως, θα βαδίζει ολοένα και σε πιο σκοτεινά μονοπάτια και το μέλλον του θα παραμένει αβέβαιο…

Ξεφτίλα!

Η μεγαλύτερη ξεφτίλα όλων των εποχών για το ελληνικό ποδόσφαιρο ολοκληρώθηκε πριν από λίγα λεπτά. Η Ελλάδα ηττήθηκε από τα Νησιά Φερόε μέσα στο Καραϊσκάκης με 0-1 ενώ οι φιλοξενούμενοι είχαν και δύο δοκάρια! Ας ελπίσουμε να είναι η απαρχή για να πάρουν το καπελάκι τους και να μας απαλλάξουν από την παρουσία τους όλοι αυτοί οι άχρηστοι που μαζεύτηκαν στην Εθνική μας ομάδα και κυρίως σε προπονητικό και διοικητικό επίπεδο…

Σας ευχαριστούμε

Αυτό ήταν. Το φετινό ταξίδι τελείωσε απόψε. Δεν απογοητευόμαστε όμως. Έρχονται άλλα ταξίδια και θα τα καταφέρουμε πάλι. Είμαστε πια μια υπολογίσιμη δύναμη κι αν μπορέσουμε να ξεπεράσουμε κάτι λίγες παιδικές ασθένειες που μας έχουν απομείνει σίγουρα θα έρθουν καλύτερες μέρες. Ο Φερνάντο ξέρει. Ας τον αφήσουμε να δουλέψει απερίσπαστος και όλα θα πάνε καλά. Οι Γερμανοί έχουν μεγάλη ομάδα. Νομίζω αυτοί θα κατακτήσουν το Euro. Δεν βλέπω ποια ομάδα είναι σε θέση να τους κοντράρει. Παιχταράδες, σύστημα, ωραία μπάλα, ουσία. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια ποδοσφαιρική ομάδα; Ή μήπως ποδοσφαιρική μηχανή; Ο διαιτητής με διέψευσε. Ήταν άψογος. Ατομική κριτική δεν θέλω να κάνω αλλά να σταθώ σε τέσσερις μόνο ποδοσφαιριστές μας. Ο Σηφάκης δεν ήταν σε καλή μέρα κι ας χτυπιόταν ο εκφωνητής για τη μεγάλη του εμφάνιση. Η μπάλα τού έφευγε από τα χέρια σε κάθε φάση που χρειάστηκε να επέμβει.. Στάθηκε τυχερός στις περισσότερες απ' αυτές. Ουσιαστικά βέβαια ευθύνεται μόνο στο τρίτο γκολ. Επίσης ο Μανιάτης δεν βρέθηκε σε καλή μέρα. Πελαγοδρομούσε συνεχώς στο δεύτερο ημίχρονο που κλήθηκε να καλύψει την δεξιά πλευρά τής άμυνάς μας και εκεί ήταν που πάθαμε ταραχή. Ο Τοροσίδης που κάλυπτε στο πρώτο ημίχρονο τη θέση τα είχε πάει περίφημα. Μετά την αποχώρησή του είναι που καταρρεύσαμε. Ο Μάκος έχει πολλές ελλείψεις σαν ποδοσφαιριστής και με ανησυχεί το γεγονός ότι αν και δεν είναι πια τόσο νέος εξακολουθεί να μη βελτιώνεται. Και τέλος ο Σαμαράς, μάλλον έχει μαλώσει με τη λέξη πάσα. Προτιμούσε να κλείνεται κι ας χάσει τη μπάλα παρά να την γυρίσει σε ξεμαρκάριστο συμπαίκτη του. Έβαλε όμως με υπερπροσπάθεια το γκολ κι αυτό έκανε την προσφορά του πολύ σημαντική. Τέλος πάντων, δεν είναι ώρα για γκρίνιες τώρα. Να δώσουμε συγχαρητήρια σ' αυτά τα παιδιά που πάλεψαν με θεούς και δαίμονες και κατάφεραν για άλλη μια φορά να αφήσουν ανεξίτηλο το στίγμα τους σε ολόκληρο τον κόσμο. Τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας. Κράτησα για το τέλος ένα σχόλιο για τη φωτογραφία τής ανάρτησης. Υπάρχουν κι αυτοί οι Γερμανοί, δεν πρέπει να το ξεχνάμε κι εκεί βρίσκεται όλη η ουσία τού πράγματος. Τέτοιες κινήσεις είναι που μπορεί να χαρακτηρίσουν μια φυλή ανώτερη και όχι οι ειρωνείες και τα πικρόχολα σχόλια…

Ώι, ώι, ώι, ώι… ή αλλιώς, ο χορός των γουρουνιών

Το μεγάλο έγκλημα αυτών των γουρουνιών που έχουν γονατίσει την Ελλάδα στα τέσσερα και την ποδοπατούν με τον πλέον βάναυσο τρόπο, δεν περιορίζεται μόνο στον οικονομικό τομέα. Καλλιεργούν το μίσος στις καρδιές των λαών τους και τους μπολιάζουν με δηλητήριο για τον δικό μας λαό, που στάθηκε μπροστάρης σε κάθε αγώνα που κλήθηκε να συμμετάσχει για να μπορούν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας να απολαμβάνουν σήμερα την ελευθερία τους. Οι Βέλγοι, οι Ολλανδοί, οι Αυστριακοί, οι Ελβετοί, αλλά και οι Τούρκοι που μας λοιδορούν σήμερα, είναι οι ίδιοι που άνοιγαν τα σύνορά τους στον Χίτλερ για να περάσουν αβρόχοις ποσί τα στρατεύματά του κατά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο. Του Χίτλερ τής ναζιστικής Γερμανίας, που μόλις 72 χρόνια μετά από τον εφιάλτη που σκόρπισε σε όλη την Ευρώπη, φόρεσε σήμερα το δημοκρατικό και εκσυγχρονιστικό της προσωπείο και αποφάσισε να βάλει σε τάξη όλα εκείνα τα κακά παιδιά που τόλμησαν να μην υπακούσουν στη "στρατιωτική" - οικονομική πειθαρχία που τους επέβαλε.

Οι τεμπέληδες Έλληνες φταίνε, είπαν στους λαούς τους, που εξανεμίζεται το εισόδημά σας. Ακούει τη λέξη Έλληνας ο Γερμανός, ο Ολλανδός, ο Δανός και του έρχεται η τρελή επιθυμία να βρει κάποιον μπροστά του και να του δαγκώσει τον λαιμό. Αλητεία. Και δεν βρέθηκε ένας Έλληνας πολιτικός να τους παραδώσει μια λίστα με τους πεσόντες στα βουνά τής Αλβανίας, όταν αναχαίτιζαν τους συμμάχους των ναζί Ιταλούς τού Μουσολίνι, μια λίστα με τους εκτελεσθέντες από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, με τους νεκρούς οπλίτες και αξιωματικούς που πολέμησαν στην Αφρική στο πλευρό των συμμάχων κι ακόμα από την πιο σύγχρονη Ελλάδα να τους παραδώσει μια λίστα με τους νεκρούς σε εργατικά ατυχήματα στα ναυπηγεία, στα φρεάτια, στις δεξαμενές των διυλιστηρίων, στα καλώδια υψηλής τάσης τής ΔΕΗ, στα λατομεία, στα μεταλλεία, στα ανθρακωρυχεία, τους πνιγμένους ναυτικούς στα εκατοντάδες ναυάγια σε όλες τις θάλασσες του πλανήτη. Εκατομμύρια "τεμπέληδες" Έλληνες θαμμένους και άθαφτους στα πέρατα της οικουμένης για ένα μεροκάματο του τρόμου, που συνέβαλλαν στον πλουτισμό χιλιάδων γουρουνιών που κουνάνε σήμερα σ' εμάς τους υπόλοιπους απειλητικά το δάχτυλο μπροστά στο πρόσωπό μας και μας γελοιοποιούν χωρίς αιδώ, αφού μας βρήκαν ανυπεράσπιστους και λειψούς από ηγέτες-άντρες με ανάστημα και λεβεντιά, που θα μπορούσαν να τους τρίψουν τη μούρη στο χώμα και να τους αναγκάσουν να πλύνουν καλά το στόμα τους με βιτριόλι πριν πιάσουν τη λέξη Έλληνας στις βρώμικες γλώσσες τους.

Το μίσος όλων αυτών των μικρών και ανιστόρητων ανθρώπων το συναντάει ο Έλληνας σε κάθε έκφανση της ζωής του. Το είδαμε να έχει ποτίσει ακόμα κι αυτόν τον αθλητισμό που υποτίθεται ότι ενώνει τους λαούς και παραμερίζει όλες τις έριδες που υπάρχουν ανάμεσά τους. Μας προσβάλουν με τον χειρότερο τρόπο τα μέσα ενημέρωσης των Ευρωπαίων και κυρίως των Γερμανών, μας ειρωνεύονται ποδοσφαιριστές, παράγοντες του αθλητισμού, μας εκδικούνται μέσα στα γήπεδα οι διαιτητές. Αγράμματοι δημοσιογραφίσκοι ξεχύνουν τόνους δηλητήριο και λάσπη από τις πένες τους γράφοντας τη μία ανακρίβεια μετά την άλλη. Βρήκαν την Εθνική Ελλάδος να ξεσπάσουν όλο το μένος και το κόμπλεξ που κουβαλάνε. Κι ούτε μια φωνή από το Ελλαδιστάν δεν υψώνεται. Ούτε ένας υπεύθυνος δεν θίγεται ώστε να βγει και να τους δώσει μια πληρωμένη απάντηση. Και πάνω στην οργή και στην απελπισία μας για την απουσία μιας λεβέντικης φωνής που να μπορεί να αρθρώσει δυο λόγια που θα προσδώσουν μια ικμάδα ανάτασης σ' αυτόν τον χιλιοταλαιπωρημένο λαό μας, βγήκε ένας Πορτογάλος -αφού δεν βρισκόταν Έλληνας- και τους έστειλε αδιάβαστους όλους αυτούς τους υπερόπτες και κορδωμένους κοκκινόκωλους. Εγώ σαν Έλληνας αισθάνομαι τεράστια υποχρέωση και θέλω να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Φερνάντο Σάντος. Τους πέταξε κατάμουτρα αυτά που θα ήθελα κι εγώ να τους πετάξω και που περίμενα ότι θα περίσσευε η ευαισθησία σε κάποιον Ελληνάρα και πως θα το έκανε εκείνος για όλους μας. Ας είναι. Ευτυχώς τους μάθαμε όλους από την καλή κι από την ανάποδη.

Σε ό,τι αφορά τον αγώνα τής Παρασκευής τώρα, επιθυμώ κι εγώ με πάθος -όπως όλοι οι Έλληνες- να τους δώσουμε ένα καλό μάθημα για να τους βουλώσουμε μία και καλή τα στόματα. Η διαφορά κλάσης όμως ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν μου αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Ας είμαστε ρεαλιστές. Εμείς δεν έχουμε κόμπλεξ να παραδεχτούμε την ανωτερότητά τους, ούτε να πούμε με παρρησία ότι θα ισοδυναμεί με θαύμα μια νίκη τής ομάδας μας απέναντι στη δική τους. Προσωπικά εκτιμώ ότι παίζουμε ενάντια στην καλύτερη ομάδα τού κόσμου. Και μόνο η προσπάθεια και μια αξιοπρεπής ήττα για μένα θα είναι ένα τρομερό επίτευγμα. Έχουμε φορτώσει με τεράστιο βάρος τις πλάτες των ποδοσφαιριστών μας, τους έχουμε μπολιάσει κι εμείς με το δηλητήριο της πολιτικής και όσο κι αν αρνούνται να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία αντιπαράθεσης, βαθιά μέσα τους αντιλαμβάνονται ότι εκπροσωπούν έναν ολόκληρο λαό που τους ζητάει να εκδικηθούν για λογαριασμό του. Το εγχείρημα είναι απίστευτα δύσκολο. Χρειάζονται τεράστια αποθέματα ψυχραιμίας για να μην πέσουν στην παγίδα οι διεθνείς μας. Οι Γερμαναράδες δεν θα κατέβουν μόνο για να νικήσουν και να προκριθούν. Οι λεγεώνες των βαρβάρων στις εξέδρες τής αρένας διψάνε για αίμα. Λιώστε τούς ξεβράκωτους και ποταπούς Έλληνες, τους ζητάνε. Αν μπορούν θα μπουν μέσα για να μας ρίξουν δέκα γκολ. Απαιτείται ηρεμία και κινήσεις με χειρουργική ακρίβεια. Απαγορεύεται το παραμικρό λάθος. Η παραμικρή απώλεια αυτοκυριαρχίας, έστω και για ένα δευτερόλεπτο και η οποιαδήποτε έλλειψη συγκέντρωσης θα μας στοιχίσουν ακριβά. Και ο Σάντος πρέπει να διαχειριστεί την κατάσταση και να μεριμνήσει για την διατήρηση του ελέγχου και της ηρεμίας. Μετά από τις δηλώσεις που έκανε o Φερνάντο, οι Ζβαν και Μπέικον θα έχουν τη διάθεση να φάνε και τον ίδιο. Άλλωστε η γνώμη που έχουν για τη χώρα του και για τους συμπατριώτες του δεν διαφέρει και πολύ από εκείνη που έχουν για τη δική μας χώρα. Κι από τον διαιτητή, τον Σλοβένο Νταμίρ Σκόμινα, περιμένω την ίδια αντιμετώπιση που μας επιφύλαξαν και οι συνάδελφοί του που μας διαιτήτευσαν στα τρία πρώτα παιχνίδια. Ίσως και χειρότερη. Το χειρουργείο το περιμένω και το θεωρώ δεδομένο. Αλίμονο στον διαιτητή που θα ορθώσει το ανάστημά του στους ξυνολάχανους μπυροκανάτες και θα τολμήσει να μοιράσει τα κουκιά σε ίσα μερίδια. Δεν πρόκειται να ξαναδεί διεθνή συμμετοχή. Και βέβαια, υπάρχει και ένας ακόμα παράγοντας που θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Ο παράγοντας τύχη. Κι επειδή όπως ξέρουμε η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς, ας τα παίξουμε όλα για όλα και ποτέ κανείς δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει η μοίρα του. Άλλωστε ο θεός είναι Έλληνας και το έχει αποδείξει και στο παρελθόν και ίσως να ήρθε η ώρα που για μία ακόμα φορά θα θελήσει να μας υπενθυμίσει τη δικαιοσύνη του…

Μπράβο ρε μάγκες!

Μπράβο ρε μάγκες! Παίζετε έτσι εσείς κι ας κάνουμε εμείς όσες κωλοτούμπες απαιτούνται για κάθε βαριά λέξη που σας είπαμε. Αυτή η ομάδα ίσως να ήταν η καλύτερη που είδαμε μέχρι στιγμής σ' αυτό το Μουντιάλ! Κι όχι μόνο αυτό αλλά αδικείται κατάφωρα από το αποτέλεσμα. Τουλάχιστον 4-1 έπρεπε να είναι το τελικό σκορ και αν μείνουμε έξω από την επόμενη φάση για ένα γκολ θα έχει πολλά προηγούμενα μαζί μας ο θεός. Σήμερα φάνηκε πόσο ακριβά θα πληρώσουμε την τραγική εμφάνιση του αγώνα με τη Νότια Κορέα και την αλήστου μνήμης έμπνευση του Ρεχάγκελ να αφήσει έξω τον Κυργιάκο που όλοι είδαμε πόσο πολύτιμος για την Εθνική ομάδα είναι. Τέλος, αν κάποιοι επικαλεστούν πως μας βοήθησε να γυρίσουμε το παιχνίδι η ηλίθια αποβολή τού Καΐτα, θα είναι μια δικαιολογία για να υπερασπιστούν με τον μεγαλύτερο δυνατόν εγωισμό τα λόγια απαξίας που έχουν πει ή γράψει για την Εθνική τού προηγούμενου αγώνα. Οι Έλληνες παίκτες έτρωγαν σίδερα σήμερα και θα έφταναν στον ίδιο αποτέλεσμα ακόμα κι αν δεν είχε αποβληθεί ο Νιγηριανός χαφ.

Και τώρα; Αν δεχτούμε ότι η Αργεντινή, που έχει περάσει ήδη στην επόμενη φάση, δεν κατέβει να παίξει εναντίον μας με όλες τις δυνάμεις της αλλά απλά να διεκπεραιώσει τον αγώνα χωρίς να εξοντωθούν τα βασικά της στελέχη και μας καθίσει καμιά ανέλπιστη ισοπαλία και αν στον αγώνα Νιγηρίας-Νότιας Κορέας προκύψει επίσης ισοπαλία, θα έχουμε ισοβαθμία Ελλάδας, Νότιας Κορέας. Με βάση την σημερινή κατάταξη η Νότια Κορέα έχει συντελεστή τερμάτων 3-4 και η Ελλάδα 2-3. Δυστυχώς στην περίπτωση που έρθουν ισόπαλα με 0-0 και τα δύο τελευταία παιχνίδια προκρίνεται η Νότια Κορέα αφού καλύτερος συντελεστής θεωρείται εκείνος της ομάδας που έχει πετύχει τα περισσότερα γκολ. Εδώ φαίνεται πόσο σημαντικό ήταν να έχουμε πετύχει ένα ακόμα γκολ ή να έχουμε δεχτεί ένα λιγότερο. Αν η δική μας ισοπαλία με την Αργεντινή είναι 1-1 και της Νότιας Κορέας 0-0 έχουμε ισοβαθμία και στα τέρματα. Σ' αυτή την περίπτωση μετράει το μεταξύ μας ματς το οποίο δυστυχώς χάσαμε με 2-0 οπότε πάλι μένουμε έξω και περνάνε οι Κορεάτες. Άρα χρειαζόμαστε οπωσδήποτε ισοπαλία με 2-2 και 0-0 στο άλλο ματς ή 3-3 στο δικό μας και 1-1 στο άλλο. Να πετύχουμε δηλαδή οπωσδήποτε δύο γκολ περισσότερα από τη Νότια Κορέα. Διαφορετικά θα καταταγούμε 3οι στον όμιλό μας και θα αποχαιρετήσουμε το Μουντιάλ. Και θα είναι κρίμα να βγούμε τόσο άδικα έξω. Η άλλη μας ελπίδα να προκριθούμε είναι να κερδίσουμε εμείς την Αργεντινή και να φέρουν ισοπαλία η Νιγηρία με τη Νότια Κορέα. Προκρινόμαστε επίσης αν νικήσουμε την Αργεντινή και νικήσει στο άλλο ματς η Νιγηρία. Αντίθετα αν νικήσουμε την Αργεντινή και στο άλλο ματς νικήσει η Κορέα η δική μας νίκη πρέπει να είναι με δύο γκολ διαφορά και η δική της με ένα για να περάσουμε. Ζητάμε ένα θαύμα αλλά το παρελθόν μάς έχει αποδείξει ότι ο θεός τής Ελλάδας είναι μεγάλος και άμα του ζητηθεί και θαύματα μπορεί να κάνει...

Χερ Ότο μας τον πλάτανο!

Τελικά τη ρακή εμείς την χρειαζόμαστε κι όχι ο χερ Ότο.

Κι αν είναι και μπουκάλι ολόκληρο ακόμα καλύτερα!

Όχι χερ Ότο μας. Δεν φταίει η κακή μέρα που βρεθήκαμε, ούτε τα προσωπικά λάθη κάποιων παικτών που μας ξεφτίλισε η Νότια Κορέα. Φταίει η δικιά σου μαλακία, που έφαγες τη φαεινή φλασιά να αφήσεις έξω την εγγύηση των μετόπισθεν της ομάδας, τον Σωτήρη Κυργιάκο, για να εκπλήξεις (ποιους άραγε αν όχι την ίδια την ομάδα;) βάζοντας στη θέση του τους μακράν πιο άμπαλους αμυντικούς τού πλανήτη, τον Λουκά Βύντρα και τον Αβραάμ Παπαδόπουλο. Και στις δύο φάσεις των γκολ που φάγαμε οι συγκεκριμένοι χόρευαν ζεϊμπέκικο και τσούγκριζαν τα ποτήρια. Τώρα ποιες κακές μέρες μάς τσαμπουνάς και ποια συναστρία και ποιον ανάδρομο Ερμή. (Τον) έπαιξες, τελείωσες και χάσαμε πανηγυρικά. Με όλο το σεβασμό για το δοξασμένο παρελθόν σου. Και ο παππούς μου είχε πολεμήσει στα νιάτα του στην Αλβανία και είχε πετάξει πολλούς Ιταλούς στη θάλασσα. Δεν μας έμεινε κουσούρι να τον βάζουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα να κάνει το ίδιο.
Έπειτα τι να περιμένει κανείς όταν από παίκτες που έχουν κάψει φλάντζα και έχουν χτυπήσει πιράκια και θα έπρεπε εδώ και καιρό να έχουν αποσυρθεί για ρεκτιφιέ, εμείς εξακολουθούμε να τους ζητάμε να μας κερδίσουν το ράλι Ακρόπολις;

Σεϊταρίδης, Καραγκούνης, Χαριστέας, Χαλκιάς, Πατσατζόγλου δεν μπορούν πια.
Μόρας, Βύντρα, Αβραάμ Παπαδόπουλος, Τζιόλης, Καπετάνος, μοιάζει με ανέκδοτο η συμμετοχή τους στην Εθνική.

Κυργιάκος, Κατσουράνης, Τοροσίδης, Σαλπιγγίδης, Γκέκας, Σπυρόπουλος, Σηφάκης, Σαμαράς, είναι τόσο κουρασμένοι που μπροστά τους αντί για τη μπάλα βλέπουν τις ξαπλώστρες τής Ψαρούς, στη Μύκονο.

Τζόρβας, Πρίττας, Νίνης, Παπασταθόπουλος, Μαλεζάς, είναι ίσως οι μόνοι που πάνω τους μπορούμε να στηρίξουμε κάποια ελπίδα, αλλά εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων δεν τους βλέπουμε στην εντεκάδα ούτε με το μακαρόνι.

Στο μεταξύ, οι υπέρλαμπροι αστέρες μας δεν λένε να βάλουν γλώσσα μέσα τους. Μετά την αυτοαναγόρευσή τους σε υπερβέβαιο φαβορί με τη Νότια Κορέα και αφού τον ήπιαν άσπρο πάτο, τώρα άρχισαν νέο γύρο παρλαπίπας. Η τελευταία τους ευκαιρία, λένε, είναι το ματς με τη Νιγηρία και πρέπει να το κερδίσουν οπωσδήποτε για να ελπίζουν σε πρόκριση. Καλά, δεν τους λέει κανείς να το βουλώσουν και να κοιτάξουν να παίξουν την όποια μπαλίτσα μπορούν μέχρι να ολοκληρωθούν οι υποχρεώσεις τής Εθνικής μας και μετά να τρέξουν για τις παραλίες που θα απλώσουν τις κορμάρες τους; Έτσι μας έλεγε και ο Καραγκούνης πριν το ματς με τους Νοτιοκορεάτες: "Είμαστε έτοιμοι να τους πατήσουμε!". Και τους πάτησαν οι άλλοι! Σκάστε επιτέλους! Ποια ελπίδα και ποια Νιγηρία ρε σεις; Την είδατε τη Νιγηρία με την Αργεντινή; Με τις γλώσσες στις πατούσες θα φύγετε από το γήπεδο. Εμείς το πήραμε χαμπάρι, πάρτε το κι εσείς. Το ταξιδάκι στην Αφρική έλαβε τέλος για όλους. Καλή επιστροφή. Τα άλλα πείτε τα στους Αφρικανούς που δεν σας ξέρουν και στις μαϊμούδες που δεν σας καταλαβαίνουν.

Έβλεπα κι αυτή την Αργεντινή τού Μαραντόνα. Αξιολύπητη ομάδα και κρίμα τους παικταράδες που διαθέτει. Αν πάρει το κύπελλο στο τέλος μεγάλη ευθύνη θα φέρουν και οι υπόλοιποι που θα το έχουν χάσει. Πάντως η εκτυφλωτική ομάδα με το φουλ επιθετικό ποδόσφαιρο που υποσχόταν ο Ντιέγκο, μάλλον ξεχάστηκε στις αποσκευές τους στο Μπουένος Άιρες. Οριζόντιο ποδόσφαιρο, γκάφες, κούραση για τα μάτια. Αν απέναντί της αντί τής φιλότιμης αλλά σχετικά λίγης Νιγηρίας είχε κάποιον σοβαρό αντίπαλο, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι δεν θα έβλεπε την πλάτη τής Νότιας Κορέας από σήμερα.

Η Νότια Αφρική χτες μου άρεσε αν και ήταν κάπως άναρχη σαν ομάδα. Διαθέτει όμως μερικούς παιχταράδες που σε πολλούς θα τρέχουν τα σάλια για να τους αποκτήσουν. Το Μεξικό ίδιο κι απαράλλαχτο με την ομάδα που βλέπουμε κάθε τέσσερα χρόνια. Παλεύει, ελπίζει, αποκλείεται και χαιρετάει τη διοργάνωση. Αντίθετα Ουρουγουάη και Γαλλία κατάφεραν να με κοιμίσουν και να βλαστημήσω τη μιάμιση χαμένη ώρα μου μπροστά στην τηλεόραση. Η Γαλλία έχω την αίσθηση ότι περνάει πια σε φάση μεγάλης ανυποληψίας.

Τέλος να κάνω και μια σοβαρή δήλωση για ένα θέμα που έχει προκύψει στο συγκεκριμένο μουντιάλ και θα απασχολήσει πολύ κόσμο: Γαμώ τον κερατά που ανακάλυψε τις βουβουζέλες!