Μάγεψε και ο άλλος πρέσβης μας

 

Μάγεψε και ο έτερος πρέσβης, ο Παναθηναϊκός των… 142 μεταγραφών, σκοντάφτοντας πάνω στο μεγαθήριο ΤΣΣΚΑ 1948 και παραχωρώντας ισοπαλία με 1-1. Οι πράσινοι συναγωνίστηκαν σε φάρδος με τον πρώτο τους ξάδερφο, τον Ολυμπιακό, αφού οι Βούλγαροι ήταν εκείνοι που έχασαν τις πιο μεγάλες ευκαιρίες για να πάρουν τη νίκη, όταν σε δύο περιπτώσεις στάθηκαν άτυχοι. Στην πρώτη, όταν ο επιθετικός τους μόνος του με τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού πλάσαρε πάνω του και στην δεύτερη, όταν έστειλαν με σουτ τη μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι. Τον φουκαρά τον Παναθηναϊκό τον πήραν χαμπάρι οι Βούλγαροι. Κατάλαβαν ότι είναι... λαγουδάκι, του έδεσαν με μαεστρία ένα καρότο γύρω από τον λαιμό του και τον άφησαν σε όλο το ματς να το κυνηγάει για να το φτάσει.

Ο Πένια δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια εκδοχή του Ντραγκόφσκι, με τις καλές και τις κακές στιγμές του. Ο Τσάπρας κατάφερε να δει σε τρία ματς την κίτρινη κάρτα και θα απουσιάσει από τη ρεβάνς στη Σόφια, ενώ στο παιχνίδι δεν είχε να επιδείξει τίποτα περισσότερο εκτός από κάποια ανούσια ανεβάσματα που δεν πρόσφεραν απολύτως τίποτα στο Παναθηναϊκό, αλλά και αμυντικά ο αριστερός εξτρέμ της ΤΣΣΚΑ τον εξέθεσε αρκετές φορές. Ο Φαν Ντρόνγκελεν είναι λίγο χειρότερος από τον Ίγκασον. Ο Ραστόντερ είναι σκέτος Ρανταπλάν και οι μόνοι από τους καινούριους που έπαιξαν και έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν στο τριφίδι, είναι ο Ντε Φράι και ο Καμαρά.

Από τους παλιούς, ο Κυριακόπουλος τα είδε όλα από το δεξί εξτρέμ της ΤΣΣΚΑ, που τον έστειλε ουκ ολίγες φορές για βρούβες. Επιθετικά ήταν λίγο καλύτερος. Ο Τσιριβέγια αμφιβάλω αν θα μείνει στον Παναθηναϊκό και μετά τον Αύγουστο. Ο Πελίστρι είναι απλά ένα σχετικά γρήγορο καρτούν και τίποτα περισσότερο. Ο Αντίνο είναι ένας μέτριος αριστερός εξτρέμ που το μόνο το οποίο διαθέτει είναι μια κλειστή ντρίπλα και μέχρι εκεί. Ο Ζαρουρί είναι ό,τι πρέπει για τον Λεβαδειακό και προς τα εκεί τον βλέπω να πορεύεται. Ο Ταμπόρδα δεν φαίνεται να έχει πείσει τον Νίστρουπ ο οποίος τον λογαριάζει για αναπληρωματικό. Ο Τσέριν είναι ίδια κατηγορία με τον Τσιριβέγια. Μέχρι που τους μπερδεύει αυτούς τους δύο κανείς. Ο Κοντούρης δεν είναι για ηγετικό ρόλο αλλά μόνο για εναλλακτική λύση, το ίδιο και ο Κάτρης. Εκείνος που είναι καλό παικτάκι και είναι μόνο 20 χρονών, είναι ο Γιάγκουσιτς.

Ο Νίστρουπ δε νομίζω να πείθει κανέναν ότι είναι ο προπονητής που μπορεί να αλλάξει τη μοίρα αυτού του Παναθηναϊκού. Αν δε γίνει καμιά στραβή και αποκλειστεί από την ΤΣΣΚΑ ο κύριος πρέσβης, βαριά σύννεφα θα πλακώσουν πάνω από το Κορωπί και το μέλλον προβλέπεται σκοτεινό και δυσοίωνο για πολύ κόσμο. Κάτι έχουν καταλάβει λάθος εκεί στον Παναθηναϊκό. Νομίζουν ότι κάνοντας συλλογή από παίκτες που, είτε πέρασαν από την ΑΕΚ είτε ενδιαφέρθηκε η ΑΕΚ γι' αυτούς σε κάποια φάση, κάποια στιγμή θα τους κάτσει η καλή και μερικοί από αυτούς θα τους βγουν λαχεία. Έτσι όμως δεν φτιάχνονται οι ομάδες. Κάθε παίκτης έχει τα εντελώς δικά του χαρακτηριστικά και μπορεί να ταίριαξε σε μια ομάδα αλλά σε κάποια άλλη να μη μπορεί να πάρει τα πόδια του. Γι' αυτό και οι μεταγραφές που κάνουν οι μεγάλες ομάδες είναι πάντα προϊόν εξαντλητικού σκάουτινγκ και επιλέγονται πάντα από τον εκάστοτε προπονητή σε συνεργασία με τον τεχνικό διευθυντή και πάντα σύμφωνα με τις ανάγκες της κάθε ομάδας. Όχι πάμε να πάρουμε όλους όσους ενδιέφεραν άλλες ομάδες ή έκαναν ένα πέρασμα από εκείνες, έστω κι αν αυτό ήταν επιτυχημένο. Η όλη κατάσταση θυμίζει το ανέκδοτο με το τυρί έμενταλ, που ρώτησαν έναν τυροκόμο πως καταφέρνουν και το κάνουν γεμάτο τρύπες και εκείνος τους απάντησε ότι πρώτα φτιάχνουν τις… τρύπες και μετά ρίχνουν από πάνω το τυρί!