Και στα δύσκολα να είμαστε εκεί

Έρχονται δύσκολα ματς για την ΑΕΚ. Δοκιμασίες μεγάλες. Και οι συγκυρίες είναι περίεργες. Μετά τις δύο ήττες από Σαχτάρ και Σίτι, ήρθε και αυτή από τον ΠΑΟΚ στο κύπελλο. Μπροστά την περιμένουν Παναθηναϊκός και Ρεάλ. Δυο ματς που οι πιθανότητες να ηττηθεί δεν είναι καθόλου αμελητέες. Αν στραβώσουν αυτά τα δύο παιχνίδια και η ΑΕΚ χάσει, αντιλαμβανόμαστε όλοι τι πρόκειται να επακολουθήσει. Οι τριγμοί που θα προκληθούν δεν θα έχουν προηγούμενο. Θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και πολλοί μέσα στην ΑΕΚ θα βρεθούν σε πολύ άσχημη θέση. Βλέπετε η ΑΕΚ με την μέχρι τώρα πορεία της και με τα όσα πέτυχε σε Ελλάδα και Ευρώπη δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες στον κόσμο της. Επικράτησε ηρεμία, αποκτήθηκε αυτοπεποίθηση, το κλίμα στα αποδυτήρια είναι άριστο και η ομάδα δίνει την εικόνα ενός οργανισμού που διαρκώς εξελίσσεται χωρίς να αντιμετωπίζει προβλήματα. Όλα αυτά θα κινδυνεύσουν αν επαληθευτεί αυτό το απευκταίο σενάριο.

Και σε αυτό το σημείο θα είναι που πρέπει να δοθεί η μεγαλύτερη στήριξη στην ομάδα. Στήριξη σε παίκτες και σε προπονητή. Δεν μου αρέσει να γίνομαι προάγγελος κακών μαντάτων, όμως οφείλουμε να κοιτάζουμε και δίπλα μας, εκτός από μέσα μας και να παρακολουθούμε τι κάνουν και οι άλλοι και πόσο καταφέρνουν να δυναμώσουν. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει καμία σχέση με τον περσινό αλλά ούτε και με τον Παναθηναϊκό των προηγούμενων ετών. Έχει αλλάξει ολοκληρωτικά και θα παίξει τα ρέστα του φέτος για να φτάσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 16 βαριά και θολά χρόνια. Όσο για τη Ρεάλ, τι μπορεί να πει κανείς. Απλά είναι η Ρεάλ κι αυτό φτάνει.

Οι παίκτες της ΑΕΚ σε αυτά τα δύο παιχνίδια θα παίξουν με ένα τεράστιο βάρος στο πόδια τους. Η δυσαρέσκεια και η πικρία που προκλήθηκε από την ήττα στο ματς με τον ΠΑΟΚ είναι πολύ μεγάλη στις τάξεις των οπαδών της ομάδας. Σε συνδυασμό και με τις δύο ήττες στο Champions League τα πράγματα έχουν ζορίσει πολύ. Φυσικά και είναι πανέξυπνος ο κόσμος της ΑΕΚ ώστε να γνωρίζει το μέγεθος του εγχειρήματος και να αντιλαμβάνεται ότι η ΑΕΚ, στον ενάμιση χρόνο που έχει στις τάξεις της τον Μάρκο Νίκολιτς, έχει πετύχει ήδη πάρα πολλά. Αλλά είναι γνωστή και η εύκολη απογοήτευση σε κάποιες ενδεχόμενες αποτυχίες με αποτέλεσμα να αρχίζουν τα αναθέματα και η αδυσώπητη κριτική, ξεχνώντας την προηγούμενη προσφορά εκείνων που συμμετέχουν στην αποτυχία.

Η ΑΕΚ βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο. Το καλοκαίρι άλλαξε ολοκληρωτικά το κέντρο της, σε αντίθεση με την άμυνα και την επίθεση που τις διατήρησε αυτούσιες. Γίνεται μια προσπάθεια να μπει σε άλλα καλούπια η ομάδα και να αποκτήσει μεγαλύτερη δυναμική. Η ενίσχυση στο χώρο του κέντρου με πολλά νέα πρόσωπα άλλαξε τα δεδομένα. Βλέπουμε ότι υπάρχουν παίκτες που ακόμα δεν έχουν κερδίσει θέση στην εντεκάδα. Και ενώ η ΑΕΚ στην έδρα της έχει το απόλυτο και τρομοκρατεί όποιον αντίπαλο την επισκέπτεται στο ναό της, όταν απομακρύνεται από αυτόν η κατάσταση αλλάζει άρδην και η ομάδα δυσκολεύεται να φύγει ακόμα και με την ισοπαλία. Ο προπονητής ακόμα ψάχνει να βρει τους κατάλληλους συνδυασμούς για να το αλλάξει αυτό.

Η ΑΕΚ μπαίνει σιγά-σιγά στην καλή της περίοδο. Από τα τέλη του Οκτώβρη με αρχές Νοέμβρη αρχίζει να φορτσάρει. Προσωπικά έχω καλό προαίσθημα. Πιστεύω ότι η ΑΕΚ θα πετύχει κάτι μεγάλο. Και η διαίσθησή μου με σπρώχνει προς το ευρωπαϊκό ματς με την Ρεάλ Μαδρίτης. Για τον Παναθηναϊκό κλίνω περισσότερο προς την ισοπαλία, που επίσης θα είναι ένα θετικό αποτέλεσμα για την ΑΕΚ. Τουλάχιστον σε σχέση με τον Παναθηναϊκό, γιατί ο Ολυμπιακός θα το εκμεταλλευτεί για να πιάσει κορυφή. Για τον ΠΑΟΚ δεν μπαίνω καν σε κουβέντα. Τον θεωρώ καμένο χαρτί κι ας νίκησε την ΑΕΚ στο κύπελλο. Ό,τι και να συμβεί όμως, όπως και να έρθουν τα αποτελέσματα, ας είμαστε εμείς που θα βάλουμε πλάτη στην ομάδα, στους παίκτες και τον προπονητή, γιατί αν εμείς κάνουμε πίσω δεν θέλει και πολύ να μας πάρει από κάτω και να τινάξουμε στον αέρα ολόκληρη τη χρονιά…