Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Πήραν το ρόπαλο του Ηρακλή και έσπασαν τα... κεφάλια τους

ΑΕΚ-Ηρακλής 0-0 (Superleague - ΟΑΚΑ)

Ναι, είναι λίγο πιο ήρεμα τα πράγματα σήμερα και μπορώ να γράψω χωρίς να… &%*&$@#. Δεν ξέρω αν το έχουν πάρει χαμπάρι μερικοί αλλά εδώ μέσα όποιος μπαίνει το κάνει με δική του ευθύνη. Το κατηχητικό βρίσκεται στην απέναντι μεριά του δρόμου. Επίσης εδώ δεν τα παίρνει κανείς για να παρουσιάζει έναν κόσμο όμορφο και αγγελικά πλασμένο. Ούτε καν την εξάρτηση από διαφημίσεις δεν έχουμε αποδεχτεί. Συνεπώς για κατευθυνόμενη θεματολογία, δόξα τω θεώ υπάρχουν μπόλικα sites για να παραμυθιαστεί όποιος γουστάρει κάτι τέτοιο. Πολλοί δυσαρεστούνται κάποιες φορές με αυτά που διαβάζουν αλλά τι να κάνουμε, αυτή η εξέλιξη θα έπρεπε να είναι απόλυτα κατανοητή όταν αφορά τις ανόθευτες απόψεις μερικών ρομαντικών ερασιτεχνών φιλάθλων που δεν διατηρούν ιδιαίτερους δεσμούς με κανέναν και δεν εξαρτώνται οικονομικά από τον οποιονδήποτε.

Πάμε λοιπόν. Η χτεσινή ΑΕΚ -αν ξαναεμφανιστεί τόσο ελεεινή- δεν έχει καμία τύχη στο φετινό πρωτάθλημα. Σύμφωνοι και οι άλλοι τα χάλια τους έχουν, όμως όποιος έκανε το λάθος να κοιτάζει τις καμπούρες των άλλων και όχι την δικιά του το έφαγε στο τέλος το κεφάλι του. Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν πρόκειται να παραστήσω τον κόουτς της εξέδρας και να αρχίσω να αραδιάζω τις ευθύνες του Κετσπάγια, γιατί υπάρχουν τόσα άλλα που φταίνε πριν από το καραφλό αγόρι και τις όποιες εμμονές του. Το σημαντικότερο που με ενόχλησε προσωπικά από το χτεσινό αποτυχημένο αποτέλεσμα ήταν αυτή η ηττοπαθής νοοτροπία με την οποία έχει ποτιστεί σ' αυτά τα χρόνια της χολέρας η ομάδα -που δυστυχώς ήταν πολλά-, μια νοοτροπία που θα περάσει επίσης μεγάλο χρονικό διάστημα για να αποβληθεί και να αποκτήσουν οι παίκτες της τον αέρα της ομάδας που είναι αποφασισμένη να κυριαρχήσει και την αυτοπεποίθηση που χαρακτηρίζει τους καλύτερους και τους φτιαγμένους να είναι πάντα πρώτοι. Στην ουσία οι παίκτες της ΑΕΚ χτες πήραν το ρόπαλο από τα χέρια του Ηρακλή και με τη φόρα που το τράβηξαν έσπασαν τα... κεφάλια τους.

Βαρεθήκαμε να κλαίνε όλοι που δεν χάνει με τίποτα ο Ολυμπιακός και μόλις το έκανε, κανείς από τους τρεις συνδιεκδικητές δεν κατάφερε να βάλει ούτε γκολ! Και χεστήκαμε για τους άλλους, όμως εμείς όπως το πάμε θα χάσουμε κάποια στιγμή και το δικαίωμά μας να μιλάμε και να κρίνουμε τις πουστιές του γαύρου. Αφού είμαστε ανίκανοι να εκμεταλλευτούμε τις αγωνιστικές αδυναμίες του. Τα έκανε πάνω της η ομάδα στην ιδέα ότι θα βρεθεί πρωτοπόρος στη βαθμολογία και θα οδηγήσει την κούρσα του πρωταθλήματος. Ξέμαθε να το κάνει βλέπετε και άντε τώρα να δούμε ποιος θα της το ξαναμάθει από την αρχή. Άλλωστε σε κάθε κρίσιμο σημείο τα τελευταία χρόνια πάντα το ίδιο έκανε. Πότε στο πρωτάθλημα, πότε στα πλέι οφ, όποτε οι αντίπαλοί της βρέθηκαν στο καναβάτσο κι αυτή έπαιζε μετά από τις αποτυχίες τους με σκοπό να τους ξεπεράσει, πάντα έσπαγε τα μούτρα της. Το πιο δυσάρεστο και το πιο επικίνδυνο όμως είναι ότι όλοι μας και περισσότεροι εκείνοι που έχουν την ευθύνη της ομάδας υπερεκτίμησαν το υλικό που έχουν στα χέρια τους και τις δυνατότητές του, επαναπαύτηκαν και στην πρώτη άσχημη διαπίστωσαν ότι τελικά δεν υπερτερούσαν κανενός αντιπάλου τους και πως θα έπρεπε να δώσουν σκληρή μάχη για να διεκδικήσουν κάτι καλό.

Δεν σκοπεύω να γράψω για πολλοστή φορά ποιοι δεν κάνουν για τη συγκεκριμένη ΑΕΚ και θα έπρεπε να έχουν αντικατασταθεί το καλοκαίρι που μας πέρασε. Θα γράψω όμως ποιοι δεν αποκτήθηκαν αφήνοντας σημαντικά κενά που όλοι τα έχουμε εντοπίσει κι ας βρισκόμαστε ακόμα μόλις στην τρίτη αγωνιστική. Και πρώτα-πρώτα το μεγάλο μας κενό βρίσκεται στη θέση του σέντερ φορ. Ο Αλμέιδα τα έχει κάνει τα χιλιόμετρά του και μακάρι να αντέξει αλλά είναι σίγουρο ότι συνεχόμενα 90λεπτα θα είναι αδύνατον να βγάλει. Ποιον έχουμε για αντικαταστάτη του; Μόνο τον Πέκχαρτ που δυστυχώς δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Ακόμα και ο Κρισάντους μπορούσε να δώσει κάτι περισσότερο από τον Τσέχο που μας τον φόρτωσε ο Πογέτ βγάζοντας ένα πολύ καλό χαρτζιλίκι. Οι άλλες λύσεις με Μπακασέτα και Αραβίδη να παίζουν εναλλάξ τη θέση μοιάζουν εντελώς μεσοβέζικες και δεν οδηγούν πουθενά. Η ΑΕΚ για να κάνει πρωταθλητισμό χρειάζεται τρία καθαρόαιμα σέντερ φορ ει δυνατόν με διαφορετικά στοιχεία μεταξύ τους. Προς στιγμήν έχει μόνο το ένα. Τον Ούγκο Αλμέιδα. Χρειάζεται επίσης άλλον έναν Πατίτο για την δεξιά πλευρά γιατί προς το παρόν γέρνει μονόπαντα. Ούτε ο Βάργκας ούτε ο Πλατέλλας που δοκιμάστηκαν άπειρες φορές έπεισαν ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Μόνο ο Χριστοδουλόπουλος μπορεί να παίξει εκεί αλλά βασική προϋπόθεση είναι να είναι καλά στην υγεία του. Και φυσικά χρειάζεται έναν ηγέτη να μπορεί να περνάει τη μπάλα στους επιθετικούς. Είτε σαν αντί Μάνταλος όταν ο αρχηγός δεν μπορεί, είτε σαν Μάνταλος στη θέση του Μάνταλου αφήνοντάς τον -αν είναι τόσο μάγκας- στον πάγκο. Χρειάζεται, επίσης, τρίτο αμυντικό χαφ πίσω από Σιμόες και Γιόχανσον με τέταρτο τον Γαλανόπουλο, αλλά με προδιαγραφές να γίνει δεύτερο όταν θα πουληθεί ένας εκ των Σιμόες ή Γιόχανσον. Οι λύσεις Λαμπρόπουλου, Τζανετόπουλου μοιάζουν να έρχονται από την Β' κατηγορία.

Αυτά προς το παρόν. Να σημειωθεί εδώ ότι η ΑΕΚ μειονεκτεί των αντιπάλων της στο θέμα της έδρας αφού η μεγαλύτερη έλλειψη που έχει είναι εκείνη του γηπέδου της που θα αποτελέσει την φυσική της έδρα μέσα στην οποία θα γονατίζει κάθε αντίπαλο. Το ΟΑΚΑ είναι ουδέτερο γήπεδο και τα ματς εκεί μέσα μοιάζουν περισσότερο με φιλικά…