Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Τιμή στον κόσμο της ΑΕΚ

Όποιος δεν παρακολούθησε τον αγώνα βόλεϊ μεταξύ της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού μόνο χαμένος θα πρέπει να νιώθει. Όχι γιατί έχασε κανέναν αγώνα υψηλού επιπέδου που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή μέχρι το τελευταίο του λεπτό. Έχουμε δει πολύ πιο συναρπαστικούς αγώνες. Ο Ολυμπιακός κέρδισε μάλλον εύκολα την αγχωμένη ΑΕΚ, η οποία δεν βρέθηκε στην καλύτερη μέρα της, αλλά είχε και την ατυχία να χάσει λόγω τραυματισμού την Τοτσίδου στο τέταρτο σετ που ήταν μία από τις πολυτιμότερες παίκτριές της στον αγώνα. Ο λόγος όμως που έπρεπε όλοι να έχουν δει το συγκεκριμένο ματς ήταν για να καταλάβουν τι πραγματικά σημαίνει αθλητισμός. Σε ένα κατάμεστο γήπεδο, την πιο καυτή έδρα του πρωταθλήματος όπως την αποκάλεσε ο προπονητής του Ολυμπιακού Τέλης Σωτήρχος, δεν ακούστηκε ούτε ένα προσβλητικό σύνθημα, χειροκροτήθηκαν ιπποτικά οι παίκτριες της αντιπάλου ομάδας όπως και οι παίκτριες της ΑΕΚ και ακόμα περισσότερο η άτυχη Τοτσίδου που τραυματίστηκε, ενώ μετά τη λήξη του αγώνα όλες οι παίκτριες του Ολυμπιακού πέρασαν από τον πάγκο της ΑΕΚ και ασπάστηκαν την τραυματισμένη αθλήτρια. Τέλος οι αθλήτριες και των δύο ομάδων αποχώρησαν ανά ζεύγη αγκαλιασμένες (μία ερυθρόλευκη με μία κιτρινόμαυρη) καταχειροκροτούμενες από όλο το γήπεδο στο οποίο φυσικά υπήρχαν μόνο φίλαθλοι της ΑΕΚ. Όσοι είδαμε αυτό το θέαμα νιώσαμε περήφανοι που είμαστε ΑΕΚτζήδες. Για μία ακόμα φορά αποδείξαμε ότι ξέρουμε να τιμάμε τον νικητή, ειδικά όταν η νίκη του είναι πέρα για πέρα δίκαιη και να αναγνωρίζουμε την όποια ανωτερότητά του στο συγκεκριμένο παιχνίδι ή και γενικότερα, αν υπάρχει. Διανοείται κανείς να συνέβαινε το ίδιο σε αγώνα ποδοσφαίρου μεταξύ ΑΕΚ-Ολυμπιακού; Ας αναρωτηθεί όμως και γιατί δεν θα ήταν δυνατόν να συμβεί. Γιατί εκείνο που αναγνωρίζεται περισσότερο και από την αξία του αντιπάλου, είναι ο καλός αγώνας, ο έντιμος αγώνας και η νίκη που έρχεται μόνο μέσα από την αγωνιστική προσπάθεια. Πώς να χειροκροτήσει κανείς τους άρχοντες της λαμογιάς με τα κοράκια στη δούλεψή τους, όπου ο νόμος που επικρατεί είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα με οποιονδήποτε αντίπαλο μέσα στο γήπεδο απαγορεύεται να χάνει; Ποια αξία της νίκης τους να χειροκροτήσει ο φίλαθλος της ΑΕΚ όταν έχει τα σημάδια νωπά στο πετσί του από τις σφαγές που του έχουν προκαλέσει εκατοντάδες φορές, όταν του έχουν κλέψει το πρωτάθλημα στα χαρτιά, όταν έχουν επιστρατεύσει παράγκες και παραγκάρχες, όταν όποια πέτρα διαπλοκής κι αν σηκώσεις θα τους βρεις από κάτω; Και δεν αφορά τον ΑΕΚτζή μόνο αυτό που λέω. Ας μου θυμίσει κάποιος την τελευταία φορά που χειροκροτήθηκαν από αντιπάλους φιλάθλους οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού σε εκτός έδρας νίκη τους σε οποιοδήποτε γήπεδο της χώρας…

Δεν υπάρχουν σχόλια: