Αν ψάξουμε καλά πίσω στον χρόνο θα βρούμε πολλές τέτοιες στιγμές ποδοσφαιριστών που έμειναν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη μας. Να που έρχεται όμως εκείνη η ώρα που πρέπει να αποχωριστεί ο εκάστοτε παίκτης την ομάδα και τους φιλάθλους της. Έτσι είναι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Κανείς δεν είναι μόνιμος σε καμία ομάδα. Όπως και στη ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο, υπάρχει αρχή και τέλος για τον καθένα. Και κάποια στιγμή, ο παίκτης που λατρεύτηκε και έγινε σύμβολο για τους οπαδούς μιας ομάδας, μπορεί να βρεθεί στο στρατόπεδο των αντιπάλων και να αγωνίζεται πια για τα δικά του συμφέροντα. Ο χαρακτηρισμός προδότης είναι ό,τι πιο αδόκιμο μπορεί να του αποδοθεί. Επαγγελματίας είναι και φροντίζει για το μέλλον του. Δεν γίνεται να ξεχαστούν μονομιάς όλα όσα πρόσφερε στην ομάδα και να αρχίσει ο κόσμος να τον πετροβολάει γιατί πρόδωσε τα σύμβολα και τα χρώματα της πρώην ομάδας του. Δεν βρισκόμαστε στο Βυζάντιο ούτε στον ελληνοπερσικό πόλεμο.
Τον Λιβάι Γκαρσία πρέπει να τον ευγνωμονούμε πάντα στην ΑΕΚ για τα όσα πρόσφερε. Το νταμπλ του 2022-23, την ίδια χρονιά που χρίστηκε και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 14 γκολ, αλλά και τα κοντά στα 20 εκατομμύρια που έφερε στα ταμεία της ομάδας από την πώλησή του στην Σπαρτάκ Μόσχας, τον Φεβρουάριο του 2025. Αν από φέτος ανήκει στον Παναθηναϊκό είναι καθαρά θέμα συγκυριών και αποφάσεων. Πρώτα της ΑΕΚ, η οποία σταθμίζοντας το αγωνιστικό και μεταγραφικό της πλάνο, αποφάσισε ότι δεν έχει χώρο για να τον εντάξει στο ρόστερ της, αφού πλέον έχει αλλάξει η φιλοσοφία και ο μεταγραφικός της σχεδιασμός και έπειτα του παίκτη, ο οποίος, αφού πρώτα χτύπησε την πόρτα της ΑΕΚ και την βρήκε κλειστή, είδε την πρόταση του Παναθηναϊκού σαν την μεγάλη ευκαιρία να συνεχίσει την καριέρα του και να αποδείξει την αξία του και την άρπαξε στον αέρα. Συνεπώς ο Λιβάι Γκαρσία θα είναι πάντα φίλος εκτός γηπέδων και ένας μεγάλος αντίπαλος μέσα στο γήπεδο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου