Δεν θεωρώ πως είναι κουσούρι των οπαδών της ΑΕΚ αυτές οι διαρκείς μεταπτώσεις στη διάθεσή τους και αυτή η ξαφνική μεταστροφή από τον ενθουσιασμό και τα πανηγύρια στην απογοήτευση και την απαξίωση. Το ίδιο συμβαίνει και στους οπαδούς όλων των άλλων ομάδων. Στις επιτυχίες πετάνε στα ουράνια και στην πρώτη στραβή αρχίζουν τα αναθέματα και τον καταμερισμό ευθυνών σε πρόσωπα που μέχρι χτες αποθέωναν. Τι να κάνουμε; Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του λαού μας αυτό και δεν διεκδικεί την πατρότητά του κάποια μεμονωμένη μερίδα οπαδών μιας ομάδας ή κάποιου πολιτικού φορέα. Συμβαίνει ακόμα και μέσα στις οικογένειές μας. Τη μια μέρα λατρεύουμε τον αδερφό μας, τον πατέρα μας, τη μάνα μας και την επόμενη τα παίρνουμε στο κρανίο γιατί αντέδρασε με τον δικό του τρόπο σε κάποιο επίμαχο ζήτημα και δεν συμφώνησε με την δική μας άποψη.
Σε ό,τι με αφορά δεν θα δείτε ποτέ να καυτηριάσω κάποιους επειδή γκρίνιαξαν ή επειδή δεν συμφωνούν με τις δικές μου απόψεις ή με τον τρόπο που διαχειρίζονται τα πράγματα οι ιθύνοντες της ομάδας. Πέραν ορισμένων χιουμοριστικών δημοσιεύσεων που τους αφορούν ποτέ δεν θα επιτεθώ σε όσους εκφράζουν τις διαφωνίες τους ή τους προβληματισμούς τους. Θα προσπαθήσω να τους εξηγήσω τις δικές μου απόψεις, τις οποίες φυσικά δεν είναι υποχρεωμένοι να τις δεχτούν και διατηρούν κάθε δικαίωμα να τις αντικρούουν, να διαφωνούν και να εμμένουν στις δικές τους.
Επίσης, δεν θα σταματήσω ποτέ να εκφράζω τις απόψεις μου, είτε αρέσουν είτε δεν αρέσουν σε κάποιους. Η κριτική θα έπρεπε να είναι ζητούμενο και όχι να αποφεύγεται. Θα έπρεπε να την επιζητούν πρώτοι απ' όλους οι κρινόμενοι, γιατί μέσα από την καλοπροαίρετη κριτική τους δίνεται η ευκαιρία να διακρίνουν κάποιες αδυναμίες τους και κάποια κενά στα οποία πρέπει να επικεντρωθούν για να τα βελτιώσουν. Και δεν έχει τόση σημασία ποιος ασκεί αυτή την κριτική. Του καθενός η γνώμη έχει την δική της βαρύτητα. Δεν πρέπει σώνει και καλά να είναι ειδικός αυτός που την ασκεί. Και ένας απλός πελάτης έχει το δικαίωμα να ασκήσει κριτική στο προϊόν που αγόρασε και σε εκείνον που το κατασκεύασε. Τι πάει να πει ειδικός; Αν ήταν έτσι κριτική στο ποδόσφαιρο θα έπρεπε να ασκούν μόνον οι προπονητές. Κανένας παράγοντας δεν θα έπρεπε να έχει τέτοιο δικαίωμα ακόμα κι αν βρισκόταν στα ανώτατα κλιμάκια της ηγεσίας του ποδοσφαίρου.
Έχω κουραστεί να παρακολουθώ στα κοινωνικά δίκτυα τις ατέλειωτες διαφωνίες μεταξύ συνοπαδών και μάλιστα πολλές φορές με βαρείς χαρακτηρισμούς που ξεχειλίζουν από ειρωνεία και απαξίωση προς τον συνομιλητή τους. Υπάρχουν οι παντογνώστες, οι ξερόλες, οι "ειδικοί", αυτοί που έχουν παίξει μπάλα και ξέρουν (στην παιδική χαρά της γειτονιάς τους), αυτοί που "έχουν πληροφορίες από μέσα" (το είπε στη μαμά τους η κυρία Κούλα που είναι πρωτοξαδέρφη της θείας της πεθεράς του φροντιστή της ομάδας), οι είρωνες, οι άξεστοι βλάχοι που μπαίνουν σε αυτά τα μέσα ψάχνοντας θύματα για να εκτονώσουν την ανεπάρκειά τους ως άνθρωποι. Οι τελευταίοι είναι και υβριστές αλλά και κότες, αφού συνήθως γράφουν από ψεύτικους λογαριασμούς με αναληθή στοιχεία και τελικά ξέρετε τι έχω καταλάβει; Σε αυτούς τους χώρους αν σε δουν να είσαι ευγενικός, συγκαταβατικός και να αποδέχεσαι την άποψη του άλλου, μόλις έβαλες υποψηφιότητα για το επόμενο θύμα που έψαχναν. Γιατί οι θρασύδειλοι τέτοιου είδους συνομιλητές ψάχνουν. Να μην κινδυνεύσουν να τους χώσει ο άλλος κανένα χοντρό μπινελίκι και να μπορούν αυτοί ανενόχλητοι να τον χτυπάνε κάτω σαν χταπόδι.
Όχι μάγκες μου, δυστυχώς δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Μέχρι και ο Κεμάλ το κατάλαβε αυτό. Αν μπορούμε να αλλάξουμε κάτι, το ελάχιστο ίσως, αυτό είναι ο εαυτός μας. Και θα είναι μια καλή αρχή για τον καθένα να ξεκινήσουμε από εμάς τους ίδιους την προσπάθειά μας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου