Κατεβάστε τους τα φρύδια

Υπογράφει ο Κως Άντζελες

Προσπαθώντας να βρω υπεροπτικές πόζες του Σαμαρά ομολογώ ότι απέτυχα. Τις μόνες πόζες του Αντώνη που ανακάλυψα να παρουσιάζουν ενδιαφέρον είναι εκείνες στη στάση "μπούφου". Τι να κάνω κι εγώ, λοιπόν, θα παίξω με τα παιχνίδια που έχω. Επίσης ίδιου τύπου πόζες, δηλαδή "έκπληκτου μπούφου", είναι και όσες βρήκα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ακόμα, του Κώστα Μητσοτάκη βρήκα μόνο λυπημένες φωτογραφίες. Μάλλον τις έβγαζε σκεπτόμενος τι πρόκειται να συμβεί στον κάθε πικραμένο μετά από τις ευχές που του είχε δώσει.

Ήταν καλό Αντώνη;

 

Ήρεμα Αντώνη μου, ήρεμα... Ό,τι πεις εσύ...

 

Ο καθρέφτης λέει πάντα την αλήθεια...

 

Καλά βρε Αντώνη μου, δεν είναι και για θάνατο μια ήττα...

 

Τι, το έκανα χειρότερο, ε;

 

Αντώνη, ψυχραιμία!

 

Κυριάκο, μαζί με τον Αντώνη το είδατε;

 

Εξαιρετικός, εξαιρετικός!

 

Καλησπέρα σας, περάστε!

 

Πού πάει η Όλγα μόνη της;

 

Ααα, πού πήγε!

 

Δεν ήθελα να πάθει τίποτα κακό όταν του έλεγα περαστικά!

 

Εγώ πάντως το μόνο που τους ευχήθηκα ήταν καλό ταξίδι!

 

Πολύ κωλόπαιδο ο Αλέξης! Δεν παίζει τη Ντόρα μου...

 

Άδωνη, κάτω το φρύδι μη μας παρεξηγήσουν...

 

Κοίτα που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε τα φρύδια τους...

 

Από φρύδια πάμε καλά γιατρέ... Από υγεία;

 

Α, καλά... Το έπιασα το υπονοούμενο...

 

Καλά ντε, δεν σε είπαμε και καμπούρη...

 

Κι εσύ φρυδάκι πρόεδρε; Πάει, χάλασε ο κόσμος...

 

Νταξ μωρέ, μια πλάκα έκανα...

 

Πρόεδρε, φρύδι και κόκκινη γραβάτα; Πολύ με μπερδεύεις...

 

Ωχ, Σίμο τι έπαθες; Μπήκε μέσα σου ο μακαρίτης ο Τάσος Γιαννόπουλος;

 

Δεν θέλω άλλα φρύδια!

 

Βασιλάκη, στην ΑΕΚ σου το έμαθαν αυτό παιδί μου;

 

Ααααυτό είναι φρύδι! Όλα τ' άλλα είναι σκέτα μύδια!

 

Φρυδομάστορας ήταν ο μπαμπάς σου;

 

Ετελείωσε! Ο άρχων του φρυδιού!

 

Ένα φρύδι κι ένα μύδι φτιάξανε το... φύρδην μίγδην!

 

Το φρύδι σου το... πλεύρισα και τα μυαλά μου έχασα!

 

Ο τσαχπινογαργαλοφρυδούλης!

 

Έλα, πάλι ρόμπα μας έκανε αυτός ο βλάκας ο ΑΕΚτζής!

 

Δεν υπάρχουν φωτογραφίες με υπεροπτικό ύφος στελεχών της ΝΔ όπως: Μεϊμαράκης, Δένδιας, Αβραμόπουλος, Χατζηδάκης, Κεφαλογιάννης, Κεφαλογιάννη Όλγα, Σπηλιωτόπουλος, Βαρβιτσιώτης, Ντινόπουλος, Κακλαμάνης, Ράπτη και πολλοί άλλοι. Ξέρω, δεν σας κάνουν γκελ τα ονόματα αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Αν θέλετε ψάξτε και μόνοι σας για να με διαψεύσετε. Μόνο φροντίστε να είσαστε αντικειμενικοί και να ερμηνεύετε σωστά την υπεροψία και το τουπέ.

 

Άντε και σε λίγο έρχονται και τα υπόλοιπα τα παιντιά...

Σοβαρή πρόταση στον Αλέξη

Αγαπητέ Αλέξη, ξέρω ότι έχεις μπλέξει άσχημα με εκείνον τον τύπο που πήγες κι έβαλες να διεκδικήσει τη δημαρχία στη Νέα Φιλαδέλφεια. Νταξ, μπορεί να μην πίστευες ότι θα εκλεγεί αλλά οι δημότες της περιοχής σου απέδειξαν ότι διαθέτουν χιούμορ και σου την έσκασαν. Τώρα πώς ξεμπερδεύεις από δαύτον μάγκα μου; Το βλέπεις καθαρά ότι χάνεις ένα τεράστιο ποσοστό ψήφων εξ αιτίας της αλαζονείας του τοπικού άρχοντα που μόνος σου επέλεξες. Σα να λέμε έβαλες τα χέρια σου και έβγαλες τα μάτια σου. Κι όμως Αλέξη, δεν τελείωσαν όλα. Δεν είσαι ακόμα χαμένος από χέρι. Υπάρχει λύση και σου την δίνω εγώ από εδώ μέσα εντελώς φιλικά και με όλη μου την αγάπη. Άλλαξέ τον Αλέξη! Μπορείς να το κάνεις! Χρόνος υπάρχει μέχρι τις 8 του Γενάρη. Κατέβασέ τον υποψήφιο στην Β' Αθήνας και όρισε δήμαρχο τον πρώτο επιλαχόντα σε ψήφους αντιδήμαρχο του Δήμου. Έτσι και εσύ θα γλιτώσεις και οι φιλοδοξίες του ίδιου θα ικανοποιηθούν, αφού είναι κοινό μυστικό ότι βλέπει πολύ ψηλά, τόσο ψηλά μέχρι που εποφθαλμιά τη θέση σου στην αρχηγία της παράταξης. Ξέρεις όμως τον τρόπο να τον βγάλεις από το παιχνίδι μετά, αφού αν εκλεγεί και φυσικά κερδίσετε τις εκλογές, θα του αναθέσεις ένα υπουργείο σκέτο μπουρλότο και θα καταφέρεις να τον κάψεις πριν σου χωθεί για τα καλά στα ρουθούνια. Ενώ τώρα θα κάνει τα παιχνιδάκια του στην πλάτη των ΑΕΚτζήδων και θα πλασάρεται στους ψηφοφόρους του κόμματός σου σαν ο σύγχρονος Ρομπέν των δασών και των αλσών μαζί, μέχρι που να καταφέρει να σε εκτοπίσει. Τοποθετώντας έναν άλλο δήμαρχο θα έχεις χτυπήσει με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια μαζί. Και ο νέος δήμαρχος θα φανεί πιο διαλλακτικός για το γήπεδο και θα ανακτήσεις τους χαμένους ψηφοφόρους από το στρατόπεδο των ΑΕΚτζήδων και θα έχεις φέρει στα μέτρα σου τον πιο επικίνδυνο αντίπαλό σου για την αρχηγία στο κόμμα. Για σκέψου το Αλέξη. Έχεις καιρό…

Σηκωμένα φρύδια, πεσμένα αρχίδια

Υπογράφει ο Κως Άντζελες

Αγαπητή μου Μαρία, που με κατακεραυνώνεις εκφράζοντας τις απορίες σου και ρωτώντας με ποιους εννοώ υπερόπτες, αλαζόνες και με μόνιμα σηκωμένο το φρύδι απέναντι στον λαό που του ζητάνε να τους ψηφίσει, θα κάνω μια προσπάθεια να σου εξηγήσω. Εννοώ… Δηλαδή θέλω να πω… Πώς να σου το δώσω να το καταλάβεις καλύτερα… Νομίζω ότι… Δηλαδή να… Εμ, δυσκολεύομαι. Βρε τι θα πει δυσκολεύομαι. Καλύτερα να πω ότι τα βρίσκω μπαστούνια. Άσε καλύτερα να σου το… δείξω:

Μεγάλε, για κατέβαζε φρύδι γιατί μας πήρανε χαμπάρι...
 

Έλα ρε Αλέξη, πάρτο αλλιώς αγόρι μου, με τρομάζεις...
 

Ωχ, ωχ, μας τη λέει τώρα...
 

Ρε Αλέξη, γαμώ τα υπουργεία μου, σκιάζομαι σου λέω...
 

Βρε Αλάξη, βάλε τουλάχιστον και λίγη προοπτική που να πάρει ο διάλας...
 

Κυρία Ρένα μας, ε, όχι κι εσείς...
 

Νταξ, τουλάχιστον κάτω από την αλαζονεία υπάρχει χαμόγελο...
 

Όχι πάλι το άγριο Ρένα, φοβάμαι...
 

Κουίζ: Βρες τους αλαζόνες...
 

Γαβρίλο! Κατέβασε γρήγορα το φρύδι και θα σου μείνει κουσούρι...
 

Μη με κοιτάζεις έτσι κακό παιδί, νιώθω ένοχος...

 

Ζωίτσα! Άτιμη κενωνία, δεν θα το αντέξω και αυτό...
 

Την ατυχία μου... Από φρύδι θα πάμε σ' αυτόν τον τόπο...
 

Βρε! Να και το δικό μας παιδί... Ο Αρούλης ο γαυρούλης...
 

Κι άλλος Αρούλης φρυδάτος... Να τον χορτάσουμε...
 

Πολλά σηκωμένα φρύδια μαζευτήκανε...

 

Στο μεταξύ Μαράκι μου αγαπημένο, όσο κι αν ψάξεις δεν θα βρεις μια φωτογραφία με υπεροπτικό ύφος των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ: Στρατούλη, Παπαδημούλη, Μητρόπουλου, Πάντζα, Γλέζου, Σταθάκη, Κυρίτση και πάρα πολλών άλλων. Και φυσικά δεν προέρχονται μόνο από τον συγκεκριμένο χώρο οι… φρυδάτοι πολιτικοί. Διαθέτουν όλα τα κόμματα παρόμοια… κουλούρια, αλλά λέμε να τους πιάσουμε με τη σειρά κατά την οποία τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις να προηγούνται. Πού να χωρέσουν άλλωστε μέσα σε μία ανάρτηση όλοι οι ετούτοι οι υπερόπτες που μας κοιτάζουν αφ' υψηλού λες και είμαστε τα σκατά τους;

Αρνήσου όποιον σου υποτιμά τη νοημοσύνη

 

Έχω μια έμφυτη αλλεργία απέναντι σε όποιον μου υποτιμά τη νοημοσύνη. Και δυστυχώς είναι πολλοί αυτοί. Ο μόνος τρόπος που διαθέτω για να αμυνθώ απέναντι σε όλους αυτούς είναι να τους… αρνούμαι. Αρνούμαι την ύπαρξή τους. Τους αγνοώ. Έτσι, δεν θα συναναστραφώ ποτέ μαζί τους, δεν θα συνεργαστώ, δεν θα τους διαβάσω, δεν θα τους παρακολουθήσω από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου ή ίντερνετ, δεν θα πάω να τους δω στο θέατρο, στο σινεμά, σε συναυλία, στο γήπεδο ή θα τους γυρίσω την πλάτη αν τους συναντήσω τυχαία στο δρόμο. Και δεν σας κρύβω ότι είναι πολλοί. Δημοσιογράφοι, συγγραφείς, παρουσιαστές, ραδιοφωνικοί παραγωγοί, καναλάρχες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, πανελίστες, μουσικοί, τραγουδιστές, αθλητές, προπονητές, παράγοντες, επιχειρηματίες, γιατροί, δικηγόροι, εργολάβοι, μηχανικοί, πολιτικοί, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, λιμενικοί. Ο θεός να μας φυλάει. Αναρίθμητοι είναι. Και δεν εννοώ ασφαλώς ότι όσοι απασχολούνται ή κινούνται μέσα σε αυτούς τους κλάδους είναι λαμόγια και τους αντιπαθώ επειδή υποτιμούν τη νοημοσύνη μου, αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο όσοι υποτιμούν τη νοημοσύνη μου κατά πλειοψηφία ανήκουν στους παραπάνω κλάδους. Σίγουρα υπάρχουν και κακοί αρτοποιοί, χασάπηδες, μανάβηδες, παντοπώλες, επιπλοποιοί, σιδεράδες, οικοδόμοι, ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες, ναυτικοί και ένα σωρό άλλοι που μου υποτιμούν τη νοημοσύνη.

Είναι τρομερό πώς μερικοί άνθρωποι θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο ον από τους υπόλοιπους συνανθρώπους τους. Πιο εξελιγμένο. Γιατί όχι σε ακραίες περιπτώσεις και εκλεκτό! Τους αντιλαμβάνεσαι με την πρώτη. Σου μιλάνε και έχουν μόνιμα σηκωμένο το φρύδι τους, ο λόγος τους κατακλύζεται από έπαρση και "εγώ", ενώ τις περισσότερες φορές απαξιούν να ακούσουν τις απόψεις των υπολοίπων και μιλάνε μόνοι τους, σχεδόν μονολογούν, μόνο και μόνο για να μιλάνε. Από ανασφάλεια. Επειδή κατά βάθος γνωρίζουν την ασημαντότητά τους και το πόσο εύκολο είναι να εκτεθούν αν δώσουν έδαφος σε κάποιον ικανότερο από αυτούς συνομιλητή. Έτσι, η παραμικρή προσπάθεια διαλόγου μαζί τους καταλήγει σε αδιέξοδο.

Από την άλλη, υπάρχουν και οι σοφοί άνθρωποι. Εκείνοι που έχουν θάψει το εγώ τους και το κυριότερο προσόν που διαθέτουν είναι ότι ξέρουν να ακούνε. Μιλάνε λίγο και ακούνε πολύ. Δεν διακόπτουν τον άλλο και όταν διατυπώνουν την άποψή τους το κάνουν περιεκτικά και χωρίς να κουράζουν, με σταθερή και ήρεμη φωνή και πάντα είναι έτοιμοι να δεχθούν την οποιαδήποτε κριτική και να απαντήσουν στην όποια ερώτηση. Έχουν μάθει να είναι ακριβοδίκαιοι ακονίζοντας καθημερινά την κρίση τους πάνω στις πιο κοφτερές άκρες της αμεροληψίας. Είναι γενναιόδωροι γιατί γνωρίζουν ότι μέσα στη δοτικότητα απλώνει τις ρίζες της η ελευθερία. Είναι τίμιοι και ενάρετοι γιατί σπούδασαν την αρετή μέσα στα πανεπιστήμια της ανθρωπιάς. Το βλέμμα τους εκπέμπει καθαρότητα γιατί δεν δίστασαν να σεργιανίσουν στα πεζοδρόμια που τακιμιάζει το φιλότιμο με τη μπέσα.  

Οι ανθρώπινες σχέσεις δυσκολεύουν ολοένα και περισσότερο μέρα με τη μέρα. Κι αυτό επειδή αφηνόμαστε στο βολικό και στο εύκολο. Δεν κουραζόμαστε. Δεν ψάχνουμε. Βλέπουμε όποια αηδία προβάλλεται απέναντί μας, σε τηλεοράσεις, σινεμά και σε θέατρα, διαβάζουμε ό,τι μας συστήνουν χωρίς να εμβαθύνουμε στο τι θα αποκομίσουμε από το ανάγνωσμα, είτε πρόκειται για βιβλίο είτε για άρθρο, ακούμε άναρθρες κραυγές αντί για τραγούδια και κλαγγές για μουσική, παρακολουθούμε σικέ αθλητικά γεγονότα με ντοπαρισμένους ή "πιασμένους" αθλητές, συνεργαζόμαστε με παράξενους και με λαμόγια, εμπιστευόμαστε την υγεία μας σε σκιτζήδες και χασάπηδες, αναθέτουμε την προάσπιση των συμφερόντων μας σε σπεκουλαδόρους και την ασφάλειά μας σε διάτρητους λειτουργούς, συναναστρεφόμαστε με ανάξιους της εμπιστοσύνης μας ανθρώπους γιατί δεν μπήκαμε στον κόπο να τους γνωρίσουμε καλύτερα εξερευνώντας το μέσα τους για να διαπιστώσουμε τα ποσοστά της μωρίας ή της σοφία που διαθέτουν και τέλος ψηφίζουμε για να μας κυβερνήσει όλο το από πάνω απαύγασμα των μηδενικών, των ανεπάγγελτων και των επικίνδυνων για τη ζωή μας και για το μέλλον των παιδιών μας, όταν αυτοί αποφασίζουν να πολιτευτούν για να "σώσουν" τον τόπο και να "υπηρετήσουν" την πατρίδα. Κι έπειτα αρχίζουμε να γκρινιάζουμε για την ποιότητα των ανθρώπων που παρεμβαίνουν καθημερινά στην ζωή μας και που καθορίζουν το αύριο που μας περιμένει, όταν γνωρίζουμε ότι οι μοναδικοί υπεύθυνοι για όσα πρόκειται να μας συμβούν είμαστε μόνο εμείς…

Ο ήχος της σιωπής

 

Φοβού τον σιωπηρό. Η σιωπή είναι δύναμη. Η σιωπή είναι τρόπος έκφρασης. Πολλές φορές η σιωπή κάνει μεγάλο θόρυβο και λέει πολλά περισσότερα από τις άναρθρες κραυγές. Ο σιωπηρός δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει και πώς θα σε χτυπήσει. Δεν φωνάζει. Δεν απειλεί. Δεν σε προειδοποιεί. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι ο σιωπηρός ήταν πάντα και ο δυνατός της υπόθεσης. Εκείνος που δεν είχε καμία ανάγκη να σηκώσει θόρυβο. Ο σιωπηρός προτιμά να πράττει παρά να λέει. Φωνάζει πάντα και προκαλεί εκείνος που φοβάται. Που τρέμουν τα πόδια του απέναντι στον σιωπηρό και με τις κραυγές του προσπαθεί να νικήσει τους φόβους του. Κλεισμένος στο αποπνικτικό του αδιέξοδο, αφουγκράζεται την σιωπή προσπαθώντας να ξεχωρίσει έναν ανεπαίσθητο ήχο, ένα σύρσιμο. Κάθιδρος καταλαμβάνεται από πανικό. Μα πού είναι ο αντίπαλος; Γιατί δεν ακούγεται; Από πού έρχεται. Πού και πότε θα ξεπροβάλλει; Σιωπή!

 

Έτσι αιφνιδιάζει η τίγρης τα θύματά της. Με τη σιωπή της. Κρύβεται καλά πίσω από τις φυλλωσιές και ακροπατώντας πλησιάζει σχεδόν αόρατη το θύμα της. Ούτε κλαράκι δεν σπάει κάτω από τα πέλματά της. Φτάνει κοντά, αγγίζει το θύμα της. Και τότε εκείνο το μόνο που αντιλαμβάνεται είναι την καυτή της ανάσα μπροστά στο πρόσωπό του. Μα είναι αργά για να το βάλει στα πόδια. Μαρμαρώνει από φόβο και αγωνία μπροστά στον θανάσιμο κίνδυνο. Η τίγρης ανοίγει διάπλατα το τεράστιο στόμα της και ξεπροβάλλουν οι τρομεροί της κυνόδοντες. Εφιάλτης! Τη σιωπή την θρυμματίζει ένας τεράστιος βρυχηθμός που αναγκάζει κάθε ζωντανό οργανισμό να τρέξει για να κρυφτεί. Και τότε, προς μεγάλη του έκπληξη και αφού η θηριώδης τίγρης έχει χώσει το μισό σχεδόν κρανίο του μέσα στο ανοιχτό της στόμα, τον αφήνει, στρέφει το κεφάλι και με αργά βήματα χάνεται στο δάσος. Πίσω της έχει αφήσει ένα τραγικό κουφάρι που τρέμει πεσμένο μέσα σε μια λίμνη από δικά του περιττώματα, που του έφυγαν τη στιγμή της φρικτής επαφής του με το θηρίο. Αξιολύπητο το παρολίγον θύμα, θα του πάρει ώρες για να συνέλθει και να ανακτήσει την επαφή του με το περιβάλλον. Μα το πιο τρομακτικό για εκείνον είναι που γύρω του έχει απλωθεί μια βαριά, ανατριχιαστική σιωπή. Δεν ακούγεται ούτε κι αυτό το θρόισμα του ανέμου ανάμεσα από τα φύλλα… Σιωπή… Απόλυτη σιωπή…