Τα λάθη του Νίκολιτς και την κριτική προς το πρόσωπό του εγώ την έκανα αμέσως μετά το ματς της Τρίπολης. Τελείωσε αυτό. Δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε και η συνέχιση της γκρίνιας μόνο κακό μπορεί να κάνει στην ομάδα. Απλά είναι στενάχωρο να χτυπάμε κάτω σαν χταπόδι έναν προπονητή που εμείς οι ίδιοι επί 15 μήνες που είναι στην ομάδα συνεχώς τον αποθεώνουμε. Έφτασαν δύο στραβά αποτελέσματα για να τον βγάλουμε άχρηστο και ανίκανο να διαχειριστεί τους παίκτες του. Εκεί που εμπιστευόμαστε κάθε απόφασή του, που τον βαφτίσαμε, αλεπού, στρατηγό, γάτα και τόσα άλλα, ξαφνικά αμφισβητούμε τις αποφάσεις του, χωρίς να γνωρίζουμε τα κριτήρια που έχει για την κάθε μία από αυτές, αφού δεν είμαστε μέσα στην ομάδα και δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες που εκείνος τις βλέπει στην καθημερινότητά του. Λένε ότι απαξιώνει παίκτες που ήρθαν στην ομάδα και μάλιστα κόστισαν πολλά εκατομμύρια. Ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί οι παίκτες ήρθαν με τη σύμφωνη γνώμη του. Δεν του έφεραν κάποιον παίκτη με το ζόρι και από την πίσω πόρτα για να δείχνει με την μη επιλογή του την δυσαρέσκειά του. Αυτό το ξεχνάμε.
Τους λόγους που δεν τους επέλεξε για το ματς της Τρίπολης τους γνωρίζει μόνο ο ίδιος. Αλλά πρέπει να σκεφτούμε ότι ο προπονητής, πολλές φορές καταστρώνει το πλάνο του με βάση την έμπνευσή του ή το σχέδιο που έχει στο μυαλό του και θέλει να εφαρμόσει. Δεν είναι θέσφατο ότι θα του βγουν όλες οι επιλογές και όλα τα σχέδια. Και αρκετές φορές οι προπονητές τζογάρουν πάνω σε κάποιους παίκτες και περιμένουν από εκείνους να τους δικαιώσουν. Κάτι τέτοιο έκανε ο Νίκολιτς στην Τρίπολη με τον Αριάγκα και τον Γκατσίνοβιτς. Δεν του βγήκε και το κατάλαβε νωρίς γι' αυτό και τους αντικατέστησε μόλις στο 52'. Έβαλε, λοιπόν μέσα Κοϊτά και Βάργκα ενισχύοντας την επίθεση. Χρόνος υπήρχε άπλετος για να μπορέσει να πάρει τη νίκη η ΑΕΚ. Θα ήταν ίδια η δυσαρέσκεια και θα λέγαμε τα ίδια πράγματα σήμερα αν δεν είχε πατήσει την… μπανανόφλουδα ο Μουκουντί ή αν ο Γιόβιτς δύο φορές μόνος του με το τέρμα είχε καταφέρει να σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα ή αν δεν κολλούσε άλλες δύο φορές το μυαλό του Ζίνι; Σε τι από αυτά ευθύνεται ο Νίκολιτς;
Του χρεώνουν ότι κράτησε τον Γιόβιτς μέχρι το τέλος αλλά πείτε μου ποιος προπονητής θα έβγαζε τον παίκτη που σε μια στιγμή μπορεί να τα αλλάξει όλα; Του χρεώνουν ότι δεν έβαλε τον Ζουμπκόφ και προτίμησε να παίξει με τον Ζίνι δεξιά. Μα σε ποιο παιχνίδι είχε δείξει ο Ζουμπκόφ ότι δικαιούται περισσότερο τη συμμετοχή από τον Ζίνι που μέχρι σήμερα έχει δώσει 4 γκολ στην ΑΕΚ; Του χρεώνουν ότι δεν χρησιμοποίησε τον Κάιρινεν στη θέση του Αριάγκα. Η απάντηση είναι ότι εκείνη τη στιγμή επένδυσε σε δύο παίκτες που άπειρες φορές στο παρελθόν με ενέργειές τους έχουν ανατρέψει τα δεδομένα υπέρ της ΑΕΚ. Ήθελε να παίξει φουλ επίθεση και στο πρόσωπό τους έβλεπε τους πιο γνήσιους εκφραστές του συγκεκριμένου τρόπου παιχνιδιού. Αν είχε καταφέρει να σκοράρει ο Γιόβιτς όλοι τώρα θα τον υμνούσαν για την ευφυή του έμπνευση.
Εγώ δεν θα κατακεραυνώσω ούτε τον Μουκουντί για την -όντως- μεγάλη πατάτα που έκανε. Συμβαίνουν και αυτά στο ποδόσφαιρο. Και, ναι, δεν παραγνωρίζω ότι έχει υποπέσει κι άλλες φορές σε παρόμοια λάθη. Ας δεχτούμε ότι είναι ένας παίκτης επιρρεπής σε κάποια σοβαρά αγωνιστικά λάθη, σε δύο-τρία παιχνίδια από τα 40 plus παιχνίδια που δίνει η ομάδα τον χρόνο και από τα οποία δεν απουσιάζει σχεδόν ποτέ. Αν βάλουμε στη ζυγαριά τα σπουδαία παιχνίδια που έχει κάνει με εκείνα που υπέπεσε σε γκάφες, τι λέτε, είναι θετικό ή αρνητικό το πρόσημο; Η ΑΕΚ φέτος βελτιώθηκε ή έγινε χειρότερη από πέρυσι; Το υλικό της είναι καλύτερο ή χειρότερο από πέρυσι; Σαφώς και είναι καλύτερη σε όλα τα επίπεδα. Αλλά κάπου εδώ πρέπει να αρχίσουμε να δίνουμε μεγαλύτερη σημασία σε κάποια δεδομένα. Η ΑΕΚ είναι η πρωταθλήτρια και αναγνωρίζεται από όλους ότι διαθέτει την καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος. Το παραδέχονται όλοι οι προπονητές που την αντιμετωπίζουν. Άρα δεν έχει την ίδια αντιμετώπιση με αυτή που είχε πέρυσι, που λίγο πολύ περνούσε αδιάφορη και στα μουλωχτά έκλεβε τα αποτελέσματα. Φέτος οι πάντες όταν παίζουν με την ΑΕΚ θα σκυλιάζουν για να πάρουν αποτέλεσμα για να έχουν να το λένε μετά ότι έκοψαν βαθμούς από την πρωταθλήτρια. Εκτός αυτού η ΑΕΚ φέτος κουβαλάει τρία μεγάλα βάρη στην πλάτη της. Το ένα είναι ότι πρέπει να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Το δεύτερο να κάνει μια αξιοπρεπή πορεία στο Champions League. Και το τρίτο να διεκδικήσει μέχρι τέλους το κύπελλο, έναν θεσμό που πέρυσι απέτυχε αποκλειόμενη στην έδρα της από τον μετέπειτα κυπελλούχο ΟΦΗ. Λογικό το άγχος και το βάρος στα πόδια των παικτών να είναι μεγαλύτερο. Ξέχωρα που θέλουν να δείξουν και τα ατομικά τους προσόντα στο πιο τοπ επίπεδο προσδοκώντας σε μια μεγαλύτερη εξέλιξη της καριέρας τους. Δεν είναι εγωιστικό. Επαγγελματίες είναι και ζουν από αυτό.
Και πάμε, για να κλείσουμε, στις ευθύνες της διοίκησης και των υπευθύνων του μεταγραφικού σχεδιασμού. Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο μεταγραφικός σχεδιασμός ήταν λάθος και πως η ομάδα έπρεπε να επενδύσει σε παίκτες που θα μπορούσαν να καλύψουν θέσεις στις οποίες υπάρχουν σοβαρά κενά. Όπως ας πούμε στη θέση του δεξιού μπακ, του στόπερ και ενός ταχυδυναμικού εξτρέμ. Όταν οι έμπειροι, παραδοσιακοί δημοσιογράφοι του ρεπορτάζ της ΑΕΚ, σας έγραφαν με βεβαιότητα ότι η ΑΕΚ φέτος θα κάνει δύο με τρεις μεταγραφές, ποιος επέμενε ότι αυτό το σενάριο δεν παίζει και η ΑΕΚ θα φτάσει κοντά στις δέκα μεταγραφές; Όταν σας έγραφαν ότι δεν θα κινηθεί για αριστερό μπακ γιατί είναι καλυμμένη με τους υπάρχοντες και δεν βρίσκεται στις πρώτες προτεραιότητές της η απόκτηση αριστερού μπακ, ποιος σας έγραφε ότι θα αποκτήσει αριστερό μπακ και μάλιστα έμπειρο από τους ελεύθερους; Όταν σας έγραφαν ότι η ΑΕΚ είχε πληθώρα χαφ και θα έφερνε μόνο έναν κι αυτόν αν αποχωρούσε ο Πινέδα, ποιος σας έγραφε ότι η μεσαία γραμμή της ΑΕΚ φέτος θα αλλάξει θεαματικά με την έλευση σημαντικών παικτών; Η ΑΕΚ έχει φτάσει ήδη τις 8+1 μεταγραφές (Σαρακασίδης (Β' ομάδα), Αλεξίου, Κάιρινεν, Βιτάλις, Μάγερ, Ζουμπκόφ, Λυκογιάννης, Αριάγκα, Ζοάο Μάριο), ενώ οι πέντε από αυτές αφορούν παίκτες εγνωσμένης αξίας. Εντάξει είμαστε; Εντάξει είμαστε. Σίγουρα ένας ακόμα στόπερ χωρούσε. Για το δεξί μπακ μπορώ να δεχτώ την άποψη ότι η θέση του αναπληρωματικού μπορεί να καλυφθεί από τον Γκεοργκίεφ. Για τον εξτρέμ, ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Η ΑΕΚ απέκτησε τον Ζουμπκόφ, ενώ δεξιά παίζει συνήθως ο Μάγερ αλλά αποδίδει εξαιρετικά εκεί και ο Κοϊτά όποτε έπαιξε. Με την παραμονή του Κουτέσα η ΑΕΚ είναι καλυμμένη και αριστερά, όποτε ο προπονητής αποφασίσει να παίξει με ακραίους. Για τα χαφ είναι αστείο και μόνο να λέμε ότι δεν έγινε σωστός σχεδιασμός όταν στο ρόστερ της η ΑΕΚ διαθέτει: Μαρίν, Κάιρινεν, Αριάγκα, Μάγερ, Γκατσίνοβιτς, Ζοάο Μάριο, Καλοσκάμη και Μάνταλο. Ποιος άλλος θα χωρούσε και πού; Ήδη οι πέντε από τους οκτώ υπάρχοντες ξεσκονίζουν τον πάγκο. Μάγκες, υπομονή. Εντάξει, ήρθαν κάποια στραβά αποτελέσματα, δεν ήρθε όμως η συντέλεια του κόσμου, ούτε η ομάδα έμεινε μακριά από τους στόχους της. Απώλειες θα έχουν όλοι στην πορεία. Και εμείς θα έχουμε κι άλλες. Γι' αυτό λέμε άλλωστε ότι η ΑΕΚ τρέχει σε Μαραθώνιο και όχι σε αγώνα ταχύτητας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου