Η χαφάρα, η ψαροφαγία, ο ομορφάντρας, το πίτμπουλ και ο μπαμπούλας

Μα τι χαφάρα κόσμε!

Πάντως ρε παιδιά, δεν σας το κρύβω, θαύμασα το σύστημα του Ολυμπιακού χτες. Αυτός ο Μεντιλίμπαρ πρέπει να κουβαλάει όλη τη σοφία του κόσμου μέσα στο μυαλό του. Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, διέθετε στην εντεκάδα του έναν χαφ (έναν και μοναδικό) που από τα πόδια του περνούσε όλο το παιχνίδι της ομάδας. Όλοι οι συμπαίκτες του αυτόν έψαχναν για να του δώσουν τη μπάλα και εκείνος να κάνει τη βαθιά μπαλιά ακριβείας ψάχνοντας τα κεφάλια του Ελ Κααμπί και του Ταρέμι. Το μόνο κακό σε αυτή την υπόθεση είναι ότι το πράγμα κατάντησε λίγο βαρετό, ακόμα και για τον κόσμο του Ολυμπιακού που βρισκόταν στις κερκίδες και γι' αυτό από τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου είχε αρχίσει να αποδοκιμάζει τον προπονητή για το συγκεκριμένο πλάνο, τους συμπαίκτες που έψαχναν με μανία αυτή τη χαφάρα και τον ίδιο τον χαφ-πλέι μέικερ και οργανωτή όλου του παιχνιδιού του Ολυμπιακού. Και το όνομα αυτού Κωνσταντής Τζολάκης!

Κυριακή των Βαΐων ήταν

Παιδιά, μη ξεχνιόμαστε. Και πάνω απ' όλα μη ξεχνάμε την πίστη μας. Κυριακή των Βαΐων ήταν. Ψάρι κατά το έθιμο έπρεπε να καταναλώσουμε. Συνεπώς η ΑΕΚ δεν έκανε τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από αυτό που υπαγορεύει η ελληνορθόδοξη εκκλησία μας και η πίστη μας. Σεμνά και ταπεινά, κατέβηκε στο λιμάνι και πλακώθηκε στον γαύρο. Ήταν όμως ο άτιμος και φρεσκότατος και πεντανόστιμος. Και το σέρβις καλό και η εξυπηρέτηση γρήγορη αλλά και οι τιμές εξαιρετικές. Βλέπω να το προτιμάει και του χρόνου το συγκεκριμένο μαγαζί η ΑΕΚ.

Ομορφάντρα μου Ποντένσε

Αυτό το ομορφόπαιδο ο Ποντένσε, να μου το θυμηθείτε, θα κάψει πολλές καρδιές. Θα κάνει μεγάλες ζημιές στον γυναικείο πληθυσμό. Τι ομορφάντρας θεέ μου! Λίγο αδικημένος βέβαια από τον δημιουργό, αφού κάτι λίγο σε ύψος το ήθελε. Όχι πολύ. Καμιά τριανταριά πόντους. Και είναι και τσαμπουκάς. Αυτό πού το βάζετε; Α, όλα κι όλα. Τα μετράνε αυτά τα πράγματα οι γυναίκες. Τις εντυπωσιάζουν. Αλλά ρε παιδί μου, όποτε παίζει αντίπαλος με την ΑΕΚ κάτι το πιάνει αυτό το παιδί. Λες και σεληνιάζεται. Τρέχει, πηδάει, κάνει κωλοτούμπες, αλλά και πάλι κανείς δεν του δίνει σημασία. Αμ, το άλλο; Σε όλα τα ματς με την ΑΕΚ να πέφτει επάνω στον Ρότα; Κακιά συνήθεια αυτή. Και κάθε φορά βγαίνει τσαλακωμένος σαν χρησιμοποιημένη λαδόκολλα. Σε σημείο που για να τον προστατέψει ο προπονητής του τον μετέφερε στην άλλη πλευρά να αλωνίσει. Αλλά εκεί, την ατυχία του μέσα, έπεσε πάνω σε άλλον σεληνιασμένο. Τον Σκωτσέζο Πενράις. Αυτό κι αν είναι γκαντεμιά. Και να μην υπάρχει εκεί ούτε μία ομπρέλα! Να την πετάξει στον κόσμο ο κοντοπίθαρος για να ξεσπάσει. Αλλά πάλι, σε ποιον κόσμο; Όλοι δικοί τους ήταν. Αφήστε τα αγαπητοί μου, δεν περιγράφεται το δράμα αυτού του παιδιού. Και όπως έπιασαν οι κεραίες μου που δεν λαθεύουν ποτέ, το καλοκαίρι, ο πρόεδρός του, τον ετοιμάζει με κορδελίτσες για Ρίο Άβε. Και όταν θα τον ρωτάνε στην Πορτογαλία, ποιος τον έστειλε στη Ρίο Άβε τώρα στα γεράματα, θα απαντάει με μισοκακόμοιρο ύφος: Ο Ρότα!

Η Κυριακή του Πινέδα

Γύρισε από πολύωρο κοπιαστικό ταξίδι πριν δυο μέρες. Εκεί που είχε πάει έπαιξε βασικός με την Εθνική του απέναντι στο Βέλγιο για 69 λεπτά. Μόλις μια μέρα του είχε μείνει για να ξεκουραστεί αλλά και να προπονηθεί. Σε παρόμοια περίπτωση που είχε επιστρέψει κατάκοπος, ο προπονητής του δεν τον χρησιμοποίησε στο παιχνίδι της ΑΕΚ για να τον ξεκουράσει. Επίσης, πάλι για τους ίδιους λόγους δεν τον είχε χρησιμοποιήσει ο Νίκολιτς στο παιχνίδι του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου απέναντι στον ΠΑΟΚ. Τα αποτελέσματα γνωστά. Σιγά να μη την ξαναπατούσε ο Σέρβος. Περισσότερο τον χαλάρωσε για να συνέλθει παρά τον προπόνησε και μετά τον πέταξε στα βαθιά μέσα στο Καραϊσκάκης. Και ο Πινέδα, σαν καθαρόαιμο πίτμπουλ, βρυχήθηκε και άρχισε να καταπίνει αμάσητους τους τηγανητούς γαύρους δίχως να χορταίνει. Κατάπιε τους παίκτες και αχόρταγος όπως ήταν πήγε στον πάγκο του θρήνου, κατάπιε τον προπονητή τους, κατάπιε τον ευτραφή αντιπρόεδρο (εκεί δυσκολεύτηκε λιγάκι είναι η αλήθεια) και τελικά κατάπιε και τον κεραυνόπληκτο πρόεδρό τους που είχε συνηθίσει να καταπίνει εκείνος όλους τους άλλους. Ορμπελίν, ελπίζω να χόρτασες αγόρι μου. Κι αν δεν χόρτασες αρκετά, κάνε λίγη υπομονή μέχρι τις 19 του μήνα που έχουμε υψηλό καλεσμένο και θα του παραθέσουμε δείπνο. Θα έχει πουλερικό με δυο κεφάλια στα κάρβουνα…

Μπαμπούλας Α.Ε.

Δεν κατάλαβα γιατί ο Μαρινάκης κατέβηκε στο δεύτερο ημίχρονο να παρακολουθήσει το παιχνίδι από τον αγωνιστικό χώρο. Γιατί εγκατέλειψε τη σουίτα του και μαζί όλα τα ωραία που υπήρχαν εκεί συμπεριλαμβανομένης και της γενναίας μασαμπούκας που τσάκισε. Ειλικρινά αναρωτιέμαι. Μήπως είχε βαρύνει από τις χλαπάτσες που μπούκωσε και ήθελε να περπατήσει για να χωνέψει; Μήπως είχε χάσει τα γυαλιά του και δεν έβλεπε καλά από εκεί πάνω τη διαδικασία της κολονοσκόπησης που έκανε η ΑΕΚ στην ομάδα του και ήθελε να πάει πιο κοντά για να την απολαύσει καλύτερα; Μήπως το έκανε για να τον δουν οι παίκτες του και να τονωθεί το καταρρακωμένο ηθικό τους; Ή μήπως ήθελε να επισημάνει την παρουσία του στην διαιτητική ομάδα για να αρχίσει να τρέμει και να παίρνει τις κατάλληλες αποφάσεις για την ομάδα του; Μπα, αυτό το τελευταίο δεν το πιστεύω. Δεν κάνει τέτοια πράγματα ο πρόεδρος (ένας είναι ο πρόεδρος και δεν αντιλαμβάνομαι τις απορίες), αφού ως γνωστόν είναι υπεράνω και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι τα παιχνίδια να παίζονται μέσα στο χορτάρι και ας κερδίζει ο καλύτερος. Ή τέλος πάντων ο πιο ισχυρός. Ή τέλος πάντων όποιος έχει πιο πολλά λεφτά και γνωριμίες. Ή τέλος πάντων ο ίδιος! Αν πάντως ο λόγος ήταν να τον δουν οι διαιτητές και να τρομάξουν, ας τον ειδοποιήσει κάποιος ότι τον είχαν γραμμένο στα αρχ… Ρε τι κακοί άνθρωποι είστε εσείς; Στα αρχεία τους θα έγραφα!