Παρασκευή 10 Απριλίου 2026

Ο απολογισμός έχει θετικό πρόσημο

 

Διαφωνώ κάθετα με όσους υποστηρίζουν ότι η Ράγιο Βαγιεκάνο είναι μια υπερομάδα και πώς η διαφορά της με την ΑΕΚ είναι χαώδης. Σίγουρα είναι μια καλά δουλεμένη ομάδα που διαθέτει εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές, κυρίως στο κέντρο και στην επίθεση. Και βέβαια είναι φύση και θέση επιθετική ομάδα που μπαίνει στο γήπεδο με σκοπό να πνίξει τον αντίπαλο. Αλλά αυτά είναι στοιχεία που σε ένα βαθμό τα διαθέτει και η ΑΕΚ.

Το αποτέλεσμα του αγώνα στο Βαγιέκας δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα των δύο ομάδων. Είναι απόρροια της κακής βραδιάς που βρέθηκαν οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, των σοβαρών λαθών τους, κυρίως στην άμυνα, της ατυχίας σε βαθμό που η μπάλα δεν ήθελε να περάσει τη γραμμή του τέρματος των Ισπανών και της κακής απόφασης του διαιτητή να τους δώσει ένα πέναλτι από εκείνα τα επονομαζόμενα "αρκούδα". Η ΑΕΚ δημιούργησε ευκαιρίες και πολλές και σοβαρές για εκτός έδρας αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης.

Από την άλλη, η άμυνα των Ισπανών έμπαζε νερά, περίπου όσο και εκείνη της ΑΕΚ. Έκαναν κι αυτοί πολλά και σοβαρά λάθη, τα οποία όμως δεν κατάφεραν να τα εκμεταλλευτούν οι παίκτες της ΑΕΚ, σε αντίθεση με εκείνους της Ράγιο Βαγιεκάνο που με πέντε τελικές μπόρεσαν να πετύχουν τρία γκολ. Όλα αυτά αποτελούν μεν φιλολογική συζήτηση, όμως δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός πως ένα και μόνο γκολ μπορεί να αλλοιώσει την γενική εικόνα ενός αγώνα και να χρίσει την ομάδα που το πετυχαίνει μεγαθήριο και εκείνη που το δέχεται αποτυχημένη. Και η ΑΕΚ μόνο αποτυχημένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τη φετινή σεζόν. Φτάνει μόνο να δει κανείς από πού ξεκίνησε το καλοκαίρι, υπό ποιες συνθήκες και που έχει φτάσει μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε.

Η ΑΕΚ έχει μπει σε ένα δρόμο που μόνο στρωμένος με ροδοπέταλα δεν ήταν. Πάλεψε με θεούς και με δαίμονες έχοντας στο τιμόνι της έναν άνθρωπο ο οποίος -εγώ στα τόσα χρόνια που παρακολουθώ ποδόσφαιρο πρώτη φορά βλέπω παρόμοια περίπτωση- καταφέρνει να ασχοληθεί ταυτόχρονα με τόσους πολλούς τομείς σε μία ομάδα. Είχε μπροστά του την πρόκληση των τριών διαδοχικών προκρίσεων το καλοκαίρι για να βάλει την ΑΕΚ στους ομίλους της League Phase του Conference League. Είχε την αγωνία της εξέλιξης των μεταγραφικών κινήσεων της ομάδας, στις οποίες είχε άμεση συμμετοχή και φυσικά τον πρώτο λόγο για την επιλογή τους. Είχε την προετοιμασία της ομάδας για το πρωτάθλημα που θα ξεκινούσε σύντομα. Είχε την ευθύνη για το ξεκαθάρισμα του υλικού και τις δύσκολες αποφάσεις για το ποιους θα κόψει από το ρόστερ. Προσπαθούσε διαρκώς να διορθώνει τα κακώς κείμενα μέχρι να φέρει τους παίκτες του στο σημείο που ήθελε ώστε να του δίνουν το 100% των δυνατοτήτων τους. Ανάστησε ποδοσφαιριστές που το περασμένο καλοκαίρι οι περισσότεροι από εμάς τους είχαμε τελειωμένους. Έφερε την ομάδα εν τω μέσω σφαγών και δολοπλοκιών στην πρώτη θέση της βαθμολογίας με το τέλος της κανονικής περιόδου και στους 8 του Conference League. Κέρδισε το πρώτο ντέρμπι των play off μέσα στο Καραϊσκάκης και κατέστησε την ΑΕΚ πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου. Ε, δεν τα λες και λίγα όλα αυτά. Και το έργο συνεχίζεται με την πλοκή να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον…

Δεν υπάρχουν σχόλια: