Τιμωροί, εκδικητές, σωτήρες και ξεφτίλες...

- Ξεφτίλα στο χάντμπολ από 20 αληταράδες που προσπάθησαν να μηδενίσουν την υπερπροσπάθεια των παικτών για να πάνε την ΑΕΚ όσο πιο ψηλά μπορούσαν. Ξεφτίλα στο ποδόσφαιρο από 100 "εκδικητές" τής φάπας που με τη "μαγκιά" τους υποχρέωσαν τους παίκτες να πάνε στο γήπεδο με ταξί. Ξεφτίλα από προπονητή και παίκτες που δέχτηκαν να το κάνουν. Ξεφτίλα από τη διοίκηση που δεν προστάτεψε τους παίκτες αλλά εξαφανίστηκε από το γήπεδο. Ξεφτίλα από τους δημοσιογραφίσκους που ανακαλύπτουν τον ένα σωτήρα τής ΑΕΚ πίσω από τον άλλο κι όλους αυτούς ανάμεσα σε λιγούρια που δεν έχουν μαντήλι για να κλάψουν και είναι και αλλόθρησκοι. Αυτές ήταν οι ξεφτίλες τής εβδομάδας που μας πέρασε. Εσείς πόση ξεφτίλα τη βδομάδα αντέχετε;

- Δεν συμπεριέλαβα στις ξεφτίλες τής εβδομάδας την ως κεραυνό εν αιθρία απόλυση του γυμναστή τερματοφυλάκων Σουίτσα, γιατί κανείς μέχρι στιγμής δεν έχει θεωρήσει ως στοιχειώδη υποχρέωσή του να μας ενημερώσει για τους λόγους που την προκάλεσαν. Ο Σουίτσα δούλευε στην ΑΕΚ τα τελευταία επτά χρόνια και ποτέ δεν είχε δημιουργήσει το παραμικρό πρόβλημα, ήταν δεν αγαπητός τόσο από τους παίκτες όσο και από τους φιλάθλους τής ομάδας. Κρατάω, λοιπόν, μια επιφύλαξη, μέχρι να μάθουμε τους λόγους που οδήγησαν σ' αυτή την απόφαση, μιας και ακούστηκε ότι του χρεώνουν κάτι πολύ σοβαρό που όμως δεν του το ανακοίνωσαν ποτέ. Αν έχουν δίκιο, πάει καλά. Αλλιώς θα προστεθεί κι αυτό σαν ένα ακόμα λιθαράκι στον καθημερινό πια λιθοβολισμό τής ψυχολογίας τού ΑΕΚτζή από κάθε πλευρά.

- Η ομάδα νίκησε χτες. Και ποιος το πρόσεξε; Είχαμε άλλα να ασχοληθούμε στο γήπεδο. Φυσικά δεν γίνεται λόγος για ποδόσφαιρο αφού η μοναδική αμιγώς ποδοσφαιρική στιγμή ήταν αυτή που ο Γκερέιρο με περίτεχνη ενέργεια απέφυγε τον αντίπαλό του μέσα στην περιοχή και σκόραρε το μοναδικό γκολ τής συνάντησης Τι κριτική να κάνεις σε παίκτες και προπονητή; Μετά τις αστειότητες με τα ταξί και τους τιμωρούς τού γλυκού νερού και πάλι καλά που βρήκαν το κουράγιο να αγωνιστούν και μάλιστα να κερδίσουν.

- Και το συλλαλητήριο έγινε κι ο κόσμος διαμαρτυρήθηκε και βρήκαν την ευκαιρία μερικοί να κάνουν το κομμάτι τους και να πουλήσουν ΑΕΚοφροσύνη, ενώ τότε που έπρεπε να το κάνουν προτιμούσαν να αυγατίζουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς με τα ολοκόκκινα ευρωπουλόπουλα του θείου τού λιμανιού, έχοντας χρηματίσει μάλιστα στα ύπατα αξιώματα αυτής της ταλαίπωρης ομάδας για της οποίας τα δίκια ξεσκίζουν σήμερα τα ιμάτιά τους. Αιδώς υποκριτές και Φαρισαίοι.

- Και με όλες αυτές τις ομορφιές που συμβαίνουν καθημερινά στο κιτρινόμαυρο γαλατικό χωριό πιστεύει κανείς πως θα βρεθεί άνθρωπος με οικονομική επιφάνεια, που να μην είναι λαμόγιο, ο οποίος θα θελήσει να επενδύσει στην ομάδα τής ΑΕΚ; Γιατί να το κάνει είπαμε; Για να του ρυθμίζουν τη ζωή και τις επιχειρηματικές του κινήσεις 200 τσογλάνια τού κερατά που δεν βλέπουν την μύτη τους από τη μαστούρα; Γιατί να μπλέξει τάχα μου ένας άνθρωπος που η ζωή τού τα έχει φέρει μια χαρά ωραία, με τους ιθαγενείς τού πλανήτη των πιθήκων; Εκτός αν είναι διεστραμμένος. Αλλά διεστραμμένους έχουμε ήδη πολλούς σ' αυτή την ομάδα. Ένας παραπάνω δεν πρόκειται να κάνει τη διαφορά. Αφήστε την ΑΕΚ ελεύθερη ΡΕ! Είστε η πηγή όλων των δεινών της, δεν το βλέπετε; Ποιος σας όρισε τιμητές των πάντων; Ποιος σας προήγαγε σε ελεγκτές, τιμωρούς και εκδικητές; Ποιος σας έδωσε να καταλάβετε ότι είστε καλύτεροι από τα λογής-λογής λαμόγια που λυμαίνονται χρόνια αυτή την ομάδα; Τραβάτε στα σπίτια σας κι αφήστε την να βρει το δρόμο της. Ποιος σας έχρισε πραγματικούς φιλάθλους που αγαπάνε την ομάδα τους υποβιβάζοντας ταυτόχρονα όλους τους υπόλοιπους σε καναπεδάκηδες και φιεστάκηδες; Τσαμπουκάς και μάγκας γίνεται ο καθένας για τον εαυτό του. Κρυμμένος πίσω από τις πλάτες τού όχλου δεν είναι μάγκας και τσαμπουκάς. Πόρνη τής Τρούμπας είναι που κρύβεται πίσω από τον προστάτη της.

- Κι έχουμε και τον Γιάννη Βούρο, εκλεκτό πια αντιπρόσωπό μας στη Βουλή των Ελλήνων, που έχει πάρει πατριωτικά το θέμα τού γηπέδου και δίνει τις δικές του μάχες καθημερινά, διαβεβαιώνοντάς μας ότι το γήπεδο θα γίνει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ στα ιερά χώματα της Νέας Φιλαδέλφειας. Πείτε μας δυο λόγια κύριε Βούρο για τον περίφημο χώρο τής Μπριτάνια. Από ποιο καθεστώς διέπεται; Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, εκεί θα γινόταν το γήπεδο του μπάσκετ και θα απελευθερωνόταν χώρος για το ποδοσφαιρικό γήπεδο. Τώρα τι; Εντάξει, δεν μασάμε, ξέρουμε ότι έχετε συμβιβαστεί με γήπεδο 28.000 θέσεων. Απλά μας το περνάτε γλυκά λέγοντας πως υπάρχει και δεύτερο σχέδιο για τριαντάρι γήπεδο αλλά με περικοπές εμπορικών χώρων. Αλλά κάτι οι εμπορικοί χώροι, κάτι το πάρκινγκ (το οποίο μάλιστα διατείνεστε ότι θα φιλοξενεί και 1.200 αυτοκίνητα κατοίκων, φαντάζομαι τις μέρες που δεν έχει θα αγώνες το γήπεδο, αλλά δεν καταλαβαίνω πώς θα τους βρίσκετε για να τα απομακρύνουν ώστε να παρκάρει ο κόσμος που θα έρχεται να δει τον αγώνα), κάτι το γήπεδο μπάσκετ, κάτι που θα μπει πιο μέσα το γήπεδο για περιβαλλοντολογικούς λόγους, κάτι ο χώρος ανάπλασης και δενδροφύτευσης, είστε σίγουρος ότι σε 27 στρέμματα γης μπορούν να γίνουν όλα αυτά χωρίς να συρρικνωθεί κι άλλο ο ωφέλιμος χώρος προσέλευσης θεατών; Γιατί, όπως το πάμε, μετά βίας ένα 25αράκι βλέπω να βγαίνει κι αυτό αν. Και το ωραίο είναι ότι μας προετοιμάζουν έντεχνα γι' αυτό. Παίζουμε σε ένα αχανές γήπεδο που μόνο έδρα δεν το λες και με τον κατήφορο που έχουμε πάρει οι 5.000 άνθρωποι που μαζεύονται στα εντός έδρας παιχνίδια είναι σα να παίζουμε κεκλεισμένων των θυρών. Οπότε σου λέει ο πονηρός. Ρε δικό μας να είναι κι ας έχει και 15.000 θέσεις. Μας φτάνουν και περισσεύουν. Εδώ θα βολευόμαστε στη Ριζούπολη, τώρα που θα είναι και δικό μας θα μας χαλάσει; Δε ρωτάμε και τον Άρη που διαθέτει 24 χιλιάδων θέσεων γήπεδο αν είναι ευχαριστημένος; Γιατί την ψάχνουν για να χτίσουν καινούριο; Και δεν συγκρίνονται σαν μεγέθη η ΑΕΚ με τον Άρη. Μειώνοντας το μέγεθος της ΑΕΚ μειώνονται και οι απαιτήσεις για να αποκτήσει το γήπεδο που της αξίζει. Κι ακόμα, πώς τάχαμου θα βγάλουν τα λεφτά που θα επενδύσουν οι κύριοι που θα αναλάβουν τη χρηματοδότηση, σύμφωνα με τις προτροπές τού κυρίου Βούρου; Και το σπουδαιότερο. Πώς θα συμμετάσχει η Ερασιτεχνική στην ανέγερση του γηπέδου αφού δεν υπάρχει σάλιο στο ταμείο; Μήπως εκχωρώντας μερίδιο της γης που ανήκει στη Μάνα ΑΕΚ προς τους όποιους υποψήφιους χρηματοδότες ή στις τράπεζες που θα συμμετάσχουν; Να κάνουμε γήπεδο γιατί από αυτό εξαρτάται η ύπαρξή μας. Να το κάνουμε γιατί το έχουμε ανάγκη όσο και τον αέρα που αναπνέουμε. Αλλά πάνω απ' όλα να κάνουμε ξεκάθαρες εξηγήσεις με τον κόσμο που στηρίζει αυτή την ομάδα κύριοι. Εκτός αν στο μυαλό μας είναι να χωράνε οι οργανωμένοι και οι έμποροι στο νέο γήπεδο της ΑΕΚ και όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν...

Δεν μας τα λέτε καθόλου καλά...

Αγαπητέ κύριε Νοτιά κάπου δεν μας τα λέτε καλά. Όταν έφευγαν οι μέτοχοι ένας-ένας, με τους πιο σοβαρούς εξ αυτών να βάζουν από 1,5 εκατομμύριο, όπως έκαναν οι Χατζηιωάννου και Γκούμας, δεν τους ευχαριστούσατε για όσα πρόσφεραν αλλά και για τον τρόπο που επέλεξαν να αποχωρήσουν κάνοντας ακόμα και την τελευταία στιγμή το καθήκον τους απέναντι στην ομάδα; Δεν λέγατε, οι εναπομείναντες, ότι αυτοί οι δύο τουλάχιστον μεγαλομέτοχοι έφυγαν σαν κύριοι; Τώρα ποια ρέστα τούς ζητάτε και τους καλείτε να συμβάλλουν όλοι για να καλυφθούν υποχρεώσεις που εσείς που παραμείνατε στο τιμόνι είχατε αναλάβει να καλύπτετε; Τότε ποιο νόημα είχε εκείνοι να φύγουν και εσείς να παραμείνετε; Γιατί δεν τους λέγατε τότε ότι ακόμα κι αν φύγουν θα τους κυνηγάνε μια ζωή οι υποχρεώσεις που θα δημιουργούνται στην ΠΑΕ που εσείς διοικείτε; Ή γιατί δεν αποχωρούσατε κι εσείς κάνοντας ότι κι εκείνοι; Να βάζατε δηλαδή κι εσείς ένα ποσόν και να την κάνατε με ελαφρά πηδηματάκια; Ποιος ο λόγος που μείνατε αφού μας επιφυλάσσατε την έκπληξη ένα χρόνο μετά να μας πείτε ότι μόνοι σας δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα; Και το πλάνο Β; Και οι περικοπές; Και οι απολύσεις; Και οι μειώσεις συμβολαίων; Και ο τερματισμός συνεργασίας (επεισοδιακός ή όχι) με παίκτες κάποιου επιπέδου που όμως είχαν βαριά συμβόλαια; (Μαϊστόροβιτς, Τζιμπούρ). Και οι εκκαθαρίσεις; Και η απαξίωση της ομάδας που μας την περάσατε σαν πανάκεια για πάσα νόσο και πάσα μαλακία προκειμένου να σωθεί η ΑΕΚ; Και η μετρημένη οικονομική πολιτική που θα μας οδηγούσε στην εξυγίανση; Τι έγιναν όλα αυτά; Ποιο φοβερό τέρας τής αποκάλυψης τα κατάπιε; Οι περικοπές και οι οικονομίες τι αποτέλεσμα είχαν; Τίποτα δεν περισώσαμε; Μα πού στο καλό δαπανήθηκαν χρήματα φέτος; Ακόμα και οι παίκτες απλήρωτοι είναι εδώ και μήνες. Χρήματα για την αδειοδότηση δεν έχετε δώσει. Μεταγραφές τον Ιανουάριο δεν κάνατε κι αυτοί που φέρατε δεν πήραν δεκάρα και απλά περιμένουν στη σειρά μαζί με τους παλιούς για να δουν το χρώμα τού χρήματος. Πώς περιήλθαμε πάλι σε αδιέξοδο κύριοι; Δεν πρέπει κάποια στιγμή να βγείτε και να μιλήσετε ξεκάθαρα για το κάθε τι ξεχωριστά; Δεν δικαιούται αυτός ο κόσμος που τρέχει παντού και τον ποτίζετε τη μια πίκρα μετά από την άλλη να μάθει από πρώτο χέρι από πού έχει προκύψει αυτό το βαθύ αδιέξοδο στην ομάδα; Κάνατε οικονομικό έλεγχο πρόπερσι και διαχειριστικό έλεγχο πέρυσι. Μας τους τρίψατε στη μούρη και το ζήτημα έκλεισε λες και δεν συνέβη ποτέ το παραμικρό. Και πώς θα ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι διαφορετικό αφού σε όλα τα σκοτεινά σημεία που εντόπισαν και οι δύο έλεγχοι κατά διαβόλου σύμπτωση εσείς βρισκόσαστε στην διοίκηση της ομάδας. Τώρα τι απαίτηση έχουμε όλοι εμείς από εσάς; Να διώξετε τους εαυτούς σας; Να κυνηγάτε φαντάσματα και ανεμόμυλους; Γι' αυτό ζητάμε επίμονα και οφείλετε να μας ικανοποιήσετε αυτό το αίτημα, να βγει κάποιος από εσάς και να ενημερώσει αναλυτικά τον κόσμο για το πού βρισκόμαστε και για το τι σκοπεύετε να κάνετε. Με φήμες που αφήνετε δεξιά κι αριστερά να κυκλοφορούν και με συνεχείς αλλοπρόσαλλες δηλώσεις που διαρρέετε στον τύπο, το μόνο που κάνετε είναι να παραπλανείτε τον κόσμο. Και μη νομίζετε ότι εκπληρώνετε κανένα καθήκον σας με αυτό τον τρόπο και πως δικαιώνεστε στα μάτια τού λαού τής ΑΕΚ. Ο κόσμος βράζει και σιγά-σιγά μετατρέπεται σε ποτάμι που φουσκώνει και που όταν θα ξεχειλίσει θα παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του. Πόσο ασφαλής μπορεί να νιώθει κανείς όταν κάθεται στις όχθες ενός τέτοιου ποταμιού και απλά παρακολουθεί τη στάθμη του να ανεβαίνει ώρα με την ώρα;

Μονόδρομος...

Καλή η πλάκα αλλά ο ΑΕΚτζής έχει φτάσει στα όριά του και καλό για όλους θα είναι να σοβαρευτούν. Η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή χρειάζεται ένα ισχυρό ηλεκτροσόκ. Πιο ισχυρό κι από την εξάρα στο τηγάνι. Η ομάδα για πολλούς διαθέτει διοίκηση -αυτή που διαθέτει- κι αυτό θεωρείται προτιμότερο από την ακυβερνησία που κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσει. Αλλά όταν λέμε ότι η ΑΕΚ διαθέτει διοίκηση τι ακριβώς εννοούμε; Τους ανθρώπους που εδώ και ένα χρόνο μας λένε ότι περνάμε στο περιβόητο πλάνο Β σύμφωνα με το οποίο μέσα από περικοπές και κάθε λογής μειώσεις η ομάδα θα ορθοποδήσει και σε λίγο θα αποτελεί παράδειγμα για όλους εκείνους τους σπάταλους που ενίσχυαν τις ομάδες τους στοχεύοντας σε τίτλους και διακρίσεις; Και φτάσαμε στο σήμερα, ένα χρόνο μετά, με ατέλειωτες περικοπές, μειώσεις και απαξίωση της ομάδας κι αντί να αρχίσουμε να βλέπουμε δείγματα αυτής της σφιχτής πολιτικής εμείς δεν έχουμε ούτε τα χρήματα για να εξασφαλίσουμε την αδειοδότηση της ομάδας; Αυτό θεωρείται μέρος τής απόδοσης που θα είχε η σφιχτή οικονομική μας πολιτική; Αυτό είναι ξεφτίλα! Το να τολμάει μια διοίκηση να ζητάει από τους ήδη απλήρωτους Έλληνες ποδοσφαιριστές της να δεχτούν να εισπράξουν μόνο το 50% των οφειλομένων για να μπορέσει με τα υπόλοιπα να πληρώσει τους ξένους ώστε να υπογράψουν για να εξασφαλιστεί η αδειοδότηση είναι κατάντια! Η λογική των διοικούντων σε σχέση με τη συμπεριφορά τους απέναντι στους παίκτες έχει μια βάση που ξεπηδάει μέσα από τις γενικότερες σχέσεις που διέπουν τον διασκεδαστικό τομέα. Γιατί μη μου πει κανείς ότι και το ποδόσφαιρο δεν υπάγεται στον τομέα τής διασκέδασης. Λέει λοιπόν η διοίκηση στους παίκτες: Κύριοι, με δική σας ευθύνη η ομάδα έχει φτάσει στον πάτο. Αν είσαστε καλλιτέχνες και κάνατε τέτοιες εμφανίσεις θα είχατε διώξει όλο το κοινό. Άρα τι απαιτήσεις θα είχατε να πληρωθείτε; Για να τα παίρνετε πρέπει πρώτα να τα φέρνετε. Κι εσείς κοντεύετε να διώξετε από το γήπεδο και τα περαστικά πετούμενα. Βάλτε λοιπόν τώρα πλάτη να βρούμε φράγκα να πάρουμε την αδειοδότηση γιατί αν δεν τα καταφέρουμε του χρόνου θα παίζετε μόνο σε φιλικά και θα θαμπώνετε με την απόδοσή σας τους καφετζήδες τής εξέδρας. Σωστό μεν σαν σκέψη, αλλά δεν παύει να είναι ξεφτίλα έτσι όπως παρουσιάζεται από τα μέσα και εκείνο που φθείρεται διαρκώς είναι το κύρος τής ΑΕΚ. Ας βγουν να το παρουσιάσουν όπως ακριβώς έχει και ίσως να τους καταλάβουν περισσότεροι άνθρωποι. Από την άλλη ο Πέτρος Παππάς μας έχει δηλώσει σε όλους τούς τόνους ότι επιθυμία του είναι να φύγει. Ο Νίκος Νοτιάς έχει εξαφανιστεί και δεν καταδέχεται να βγει και να πει μια κουβέντα στον κόσμο για το μέλλον τής ομάδας τής οποίας κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών της! Και ο Σταύρος Αδαμίδης εξακολουθεί να αποδέχεται τον ρόλο τού προέδρου σε μια ομάδα που οι βασικοί χρηματοδότες αλλά ταυτόχρονα και ιδιοκτήτες της την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια! Υποτιμώντας δε τη νοημοσύνη μας έρχονται από την αρχή και χρησιμοποιώντας την ίδια μέθοδο όπως και πέρυσι, αυτή της εμφάνισης τάχα μου οικονομικών Κροίσων που σκοπό τής ζωής τους έχουν να επενδύσουν στην ΑΕΚ, επιχειρούν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια μήπως και καταφέρουν να εκτονώσουν την ήδη έκρυθμη κατάσταση στην οποία οι δικές τους αλλοπρόσαλλες κινήσεις και αποφάσεις μας έχουν οδηγήσει. Αν αυτό λέγεται διοίκηση ερωτώ απλά πόσο απέχει από το να μην έχουμε καθόλου διοίκηση; Πόσο μεγαλύτερο κακό θα έκανε μια προσωρινή διοίκηση Πρωτοδικείου;

Θα πω κάποια σκληρά πράγματα και φυσικό θα είναι να υπάρξουν και οι ανάλογες αντιδράσεις. Η διοίκηση Ψωμιάδη βύθισε την ΑΕΚ στο απόλυτο αδιέξοδο. Τα λεφτά που φαγώθηκαν μέσα από την ομάδα ήταν πάρα πολλά. Αυτή ήταν η αρχή τού τέλους τής ΑΕΚ. Η διοίκηση Νικολαΐδη έδωσε νέα πνοή και ελπίσαμε ότι έφτασε το τέλος των δεινών μας. Ειδικά όταν ενταχθήκαμε στο άρθρο 44 όλοι πιστέψαμε ότι μια νέα αρχή ανοίγεται μπροστά μας και σε μια πενταετία αυτή η ομάδα θα είναι έτοιμη να μεγαλουργήσει. Εκεί ακριβώς ήρθε και έπληξε τον πρόεδρό μας ο Μεγαλοναπολεοντισμός βγάζοντάς τον από την αρχική πορεία που είχε χαράξει. Από εκεί που είχαμε γίνει η πιο ισορροπημένη ομάδα τού πρωταθλήματος καταντήσαμε να μη ξέρουμε ούτε τι θέλουμε ούτε πώς θα το κατακτήσουμε. Τα λάθη διαδέχτηκαν το ένα το άλλο. Η κακοδιαχείριση επίσης, έστω κι αν δεν υπήρξε άμεση πρόθεση για κάτι τέτοιο. Ο Νικολαΐδης τότε ανέβηκε στην πλώρη και με μια θεαματική βουτιά πήδηξε στη θάλασσα αφήνοντας το σκάφος ακυβέρνητο. Εντελώς αθέμιτο για κάποιον που ήθελε να λέγεται καπετάνιος και ηγέτης. Και ήρθε ο Κιντής κι ακολούθησε ο Θανόπουλος και φτάσαμε στον Αδαμίδη. Τρεις τρύπες στο νερό, όχι μία, μόνο που η κάθε μια τους ήταν διαφορετικού διαμετρήματος. Από πίσω απ' αυτούς και μετά τον Νικολαΐδη σιγά-σιγά την έκαναν όλοι. Αθινής, Κανελλόπουλος, Κούλης, Χατζηιωάννου, Γκούμας. Και φτάσαμε να μείνουν μόνο οι Νοτιάς και Παππάς. Στο μεταξύ παρέλασαν κάμποσα ονόματα "Κροίσων" σωτήρων που θα επένδυαν στην ΑΕΚ με σκοπό να την ξανακάνουν μεγάλη. Από κυπριακές οντότητες μέχρι τον πολύ Μπομπ Κοζώνη. Δίπλα στις τρεις προεδρικές τρύπες το νερό στη λίμνη τής ΑΕΚ γέμισε τρύπες και δίνες κι από παντού έβγαιναν μπουρμπουλήθρες. Το έργο συνεχίζεται με Παππά φευγάτο, Νοτιά εξαφανισμένο και καινούρια φουρνιά πολυεκατομμυριούχων σωτήρων τύπου Μακρή. Για να μη συμπεριλάβω τους αυτόβουλους σωτήρες που χωρίς να τους καλέσει κανείς αναλαμβάνουν αυτοί πρωτοβουλίες να σώσουν το πτώμα τής ΑΕΚ (Τροχανάδες, Δαλακούρες και πάει λέγοντας). Ε, λοιπόν, ποτέ να μη σωθούμε ρε μάγκες. Γιατί με όλους αυτούς είναι μαθηματικά βέβαιο ότι όχι μόνο δεν θα σωθούμε αλλά οδεύουμε κατευθείαν στην ολοκληρωτική καταστροφή!

Πίσω όλοι σας ρε! Πώς είναι δυνατόν να θέλετε να σώσετε κάτι που όταν το είχατε στα χέρια σας το στείλατε στο διάολο; Γωνιακό το μαγαζί και προκαλεί έντονο ενδιαφέρον βλέπεις. Υπάρχει και ένα υπό κατασκευή γήπεδο στον ορίζοντα με καλές προοπτικές κονόμας. Άσε τη δόξα από την καθημερινή προβολή. Έχει συνειδητοποιήσει κανείς ότι ο Μαρινάκης που πήρε τον τίτλο περίπατο φέτος και οι Πατεροβγενοπουλοβαρδινογιαννηδογιαννακοπουλοι με τις καθημερινές σχεδόν διενέξεις τους, τόσες φορές την ημέρα δεν παίζουν στον τύπο, τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις, όσες παίζει ο Αδαμίδης, ο Παππάς, ο Χιμένεθ και η ΑΕΚ; Αυτά βλέπει ο Μακρής και του σηκώνεται κάγκελο η κοκκινότριχα στο κεφάλι!

Ακούστε εδώ, αδέρφια. Κανένας δεν πρόκειται να έρθει στην ΑΕΚ. Κανένας σοβαρός επενδυτής. Μην παραμυθιάζεστε. Ποιος έρχεται να αγοράσει χρέη και γιατί; (το είπε και ο Μελισσανίδης τον οποίο, όπως θα προσέξατε, τεχνηέντως δεν ανέφερα ούτε μια φορά). Η λύση συνεπώς της ΑΕΚ είναι μια συνετή διοίκηση (έστω και Πρωτοδικείου) η οποία θα αναλάβει να εκποιήσει όσα περιουσιακά στοιχεία έχουν απομείνει στην ΑΕΚ, ξεπληρώνοντας μ' αυτά μέρος των χρεών της. Στον αγωνιστικό τομέα το μόνο που μας σώζει είναι η επανίδρυση της ομάδας από το μηδέν. Προσωπικά δεν με φοβίζει. Ολόκληρες Τορίνο και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο απόγειο της δόξας τους ξεκληρίστηκαν σε δυο φοβερά αεροπορικά δυστυχήματα και στήθηκαν πάλι από το μηδέν. Ένας πρωτομάστορας χρειάζεται να αναλάβει να οικοδομήσει τη νέα ΑΕΚ, όχι με βιασύνη αλλά πάνω σε πολύ γερά θεμέλια. Ένας προπονητής που θα κληθεί να δουλέψει με πιτσιρικάδες και να τους εξελίξει. Αυτό είναι το μεγάλο μυστικό. Ναι, κάποια χρόνια θα βαλτώνουμε στη μέση τής βαθμολογίας, δίχως τίτλους και χωρίς ευρωπαϊκές διακρίσεις. Φτιάχνοντας γερή βάση όμως θα μπορέσουμε να κάνουμε ξανά το μεγάλο άλμα προς την κορυφή. Μήπως και τώρα που μας διοικούν οι πουθενάδες βλέπουμε κανέναν τίτλο, καμία κορυφή ή καμία διάκριση; Από σφαλιάρα σε σφαλιάρα πάμε και μέρα με τη μέρα μικραίνουμε ολοένα και περισσότερο. Παράλληλα, βλέποντας μια ομάδα απαλλαγμένη από τον βραχνά των χρεών της και με το μέλλον να της ανήκει θα ενδιαφερθούν και σοβαροί άνθρωποι να συμμετάσχουν σ' αυτή την προσπάθεια. Με κεντρικό άξονα την κατασκευή τού γηπέδου προσελκύονται οι επενδυτές που θα χρηματοδοτήσουν ένα τέτοιο έργο που θα ανήκει σε έναν ζωντανό και υγιή οργανισμό όπως θα είναι η ΑΕΚ που θα χτίζεται από την αρχή. Μα το πιο μεγάλο μυστικό απ' όλα αυτά και που χωρίς αυτό δεν μπορεί να γίνει τίποτα από τα προηγούμενα, είναι η συστράτευση του κόσμου τής ομάδας. Ούτε ένας να μη μείνει έξω από αυτή την προσπάθεια. Μπορούμε να γεμίζουμε το γήπεδο παίζοντας με τα Ταταύλα και έχοντας στη σύνθεσή μας έντεκα πιτσιρικάδες; Τότε θα έχουμε προσφέρει στην ομάδα μας το μεγαλύτερο καλό που θα μπορούσαμε. Αν την εγκαταλείψουμε και απέχουμε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ανασυγκρότησης τότε ας σβήσουμε και την παραμικρότερη ελπίδα μας. Στηρίζουμε τώρα που βλέπουμε καθαρά ότι όσοι υποτίθεται πως διοικούν μας δουλεύουν. Ας το κάνουμε και τότε, όταν όλα θα δείχνουν καθαρά και οι ορίζοντες θα ανοίγονται μπροστά μας. Δύσκολος και ανηφορικός ο δρόμος και πάνω απ' όλα δυσάρεστος για όσους πιστεύουν ότι έχει εξαντληθεί η υπομονή τους, αλλά, πιστέψτε με, δεν υπάρχει άλλος. Οποιονδήποτε μας τάζει λαγούς με πετραχήλια από εδώ και μπρος θα πρέπει να τον κοιτάζουμε καχύποπτα. Θαύματα στην εποχή μας δεν γίνονται. Ή τα χτίζουμε όλα από την αρχή με υπομονή και μεθοδικότητα ή βουλιάζουμε. Δεν έχουμε παρά να διαλέξουμε και να επωμιστεί ο καθένας το δικό του μερίδιο ευθύνης για τις αποφάσεις που θα πάρει...

Σε εποχές κρίσης πάρε ένα Κροίσο να σου βρίσκεται...

- Και να λοιπόν που βρέθηκε ένας χοντρός και για την ΑΕΚ! Είχα αρχίσει να ανησυχώ. Όλοι να έχουν τον χοντρό τους και η ΑΕΚ να τη βγάζει με τους υποσιτισμένους; Και ευτυχώς δηλαδή που βρέθηκε χοντρός πριν προλάβει να έρθει κανένα... κοκαλιάρης. Το ανησυχητικό είναι ότι ασχολείται με εμπορικά κέντρα κι αυτός αλλά ευτυχώς δεν έχει μουστάκι. Δεν ξέρω βέβαια αν έχει καμιά καλή ασφάλεια για τα γεράματά του. Έπειτα είναι και το άλλο. Στην Παναχαϊκή απέτυχε και έφυγε νύχτα. Στην ΑΕΚ, που όπως και να το κάνουμε είναι κάπως μεγαλύτερο μέγεθος, τι του εγγυάται ότι θα πετύχει; Επίσης το γεγονός ότι είναι βαμμένος Ολυμπιακός από τα γεννοφάσκια του δεν φαίνεται να πολυαπασχολεί κανέναν. Ε, τώρα, με τέτοιες σαχλαμάρες θα ασχολιόμαστε;

- Ο Μπαχά δεν βιάζεται, λέει, να αποφασίσει για το μέλλον του. Αν θα φύγει ή θα μείνει στην ΑΕΚ δηλαδή. Δεν του είπε κανείς ότι βιαζόμαστε εμείς; Όποιος αποφασίσει να του το πει πάντως ας του δώσει να καταλάβει ότι το μέλλον του με εκείνο της ΑΕΚ μάλλον είναι δύο παράλληλα σύμπαντα που δεν γίνεται να συνεχίσουν να συνυπάρχουν...

- Ποιος μακάκας χάλασε τη δουλειά τού Χιμένεθ με την Χέρκουλες; Ο Αδαμίδης; Αυτός που αν δεν ήταν πρόεδρος θα τον περίμενε έξω από το γήπεδο μαζί με τον κόσμο για να τον κράξει; Να δω πού θα ξαναβρείς τέτοια ευκαιρία πρόεδρε...

- Τα μάθατε; Στον τελικό κυπέλλου παίζουμε εκτός έδρας! Η κλήρωση μας έβγαλε τυπικά φιλοξενούμενους. Οπότε αν υπήρχε μια μικρή αμφιβολία για το τελικό αποτέλεσμα σήμερα καταρρίφθηκε κι αυτή. Η ΑΕΚ είναι Κυπελλούχος Ελλάδας για το 2011...

- Πολύ ωραία ανακοίνωση εξέδωσε η Original, η οποία καταλήγει με το ερώτημα κρίσεως: "Υπάρχει κανείς;". Τελικά σπατάλη φαιάς ουσίας και μελανιού. Βρε αδέρφια, τι ρωτάτε, βλέπετε εσείς να υπάρχει;

- Να δείτε που στο τέλος θα μαζευτούν 29 κατασκευαστές εμπορικών κέντρων έξω από το οικόπεδό μας στη Νέα Φιλαδέλφεια και θα πλακώνονται για το ποιος θα αναλάβει πρώτος τη διοίκηση της ΑΕΚ. Μέχρι στιγμής έχουμε Κοζώνη και Μακρή και η περίοδος για την κατάθεση αιτήσεων συμμετοχής μόλις ξεκίνησε. Ένας-ένας ρε παιδιά, όλοι θα το χτίσετε το γήπεδο...

- Άσχετο. Όποιος πειράξει τον Σάχα, τον Μπάχα και τον μάντη Κάλχα θα έχει να κάνει μαζί μου!

- Αναρωτιέμαι καμιά φορά, ο μακαρίτης ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που είχε πει την αλησμόνητη εκείνη φράση "είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο", ΑΕΚτζής ήταν; Το τι γράφεται και το τι λέγεται από την Κυριακή το βράδυ, δεν περιγράφεται. Άλλοι βλέπουν επιστροφή Νικολαΐδη. Άλλοι είναι σίγουροι πως πάμε πρωτοδικείο. Κάποιοι αμετανόητοι επιμένουν πως έρχεται ο Μελισσανίδης. Μέσα σε όλα πετάει και μια επιστολή ο γιος τού Τροχανά και μας μπερδεύει ακόμα περισσότερο. Οι πιο ψύχραιμοι λένε ότι όπου να 'ναι βάζει το χέρι στην τσέπη ο Παππάς (και τι μασάτε ρε σεις; τα χαρτομάντηλά του θα ψάχνει). Όσοι έχουν χάσει επεισόδια κραυγάζουν πως έρχεται ο Νοτιάς από τη Νέα Υόρκη. Μερικοί ακόμα βλέπουν κίνηση παλιών μετόχων με πρωτοστάτη τον Κανελλόπουλο. Μπα, τους διαψεύδουν οι επόμενοι, Γκούμας και Χατζηιωάννου ετοιμάζονται να πάρουν την ΠΑΕ. Κίνηση Πέτρου Στάθη, λένε κάποιοι τρίτοι, να επαναφέρει την ENIC. Παιδιά ψυχραιμία! Άμα φτάσετε στον Στράτο Γιδόπουλο σας το λέω υπεύθυνα, δεν θα μπορέσει! Κάνει κακά του!

Ολυμπιακός-ΑΕΚ 6-0

Όχι, εδώ στο ΑΕΚΟΡΑΜΑ καμία τεχνική βλάβη δεν μας αναγκάζει να μη γράψουμε αυτά που είδαμε και νιώθουμε μετά την αποψινή ξεφτίλα. Η ΑΕΚ διασύρθηκε από τον Ολυμπιακό και δεν χωράει η παραμικρή δικαιολογία γι' αυτό. Ούτε οι απουσίες, ούτε η πρόσφατη πρόκριση επί του ΠΑΟΚ και η νιρβάνα η οποία επακολούθησε, ούτε ο αχταρμάς στο κρανίο τού Χιμένεθ που ανακάλυψε μια άλλη πάλι εντεκάδα για ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Αυτό που έγινε στο Καραϊσκάκης αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα και όποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν απλά εθελοτυφλούνε. Αυτό που είδαμε από τον Ολυμπιακό ήταν ο Ολυμπιακός και αυτό που είδαμε από την ΑΕΚ ήταν η ΑΕΚ. Η χαοτική διαφορά των δύο ομάδων είναι υπαρκτή και πέρα ως πέρα πραγματική. Θα μπορούσαν και οι δύο να συμπεριφερθούν διαφορετικά. Η μεν ΑΕΚ να παίξει για να χάσει αξιοπρεπώς, ο δε Ολυμπιακός απλά για να κερδίσει και να κάνει ήσυχα κι ωραία την φιέστα του. Όταν η ΑΕΚ τον κέρδισε με 4-0 στο ΟΑΚΑ και είχε την ευκαιρία να τελειώσει το ματς με 7 και 8 γκολ σταμάτησε στα τέσσερα. Θέλετε γιατί οι ποδοσφαιριστές είναι συνάδελφοι και σκέφτηκαν τι θα προκαλούσαν στους αντιπάλους τους; Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει. Αν πίστεψε κανείς απ' αυτούς που έπαιξαν σήμερα ότι θα έκαναν το ίδιο οι συνάδελφοί τους του Ολυμπιακού είναι μακριά νυχτωμένος και καλύτερα να αλλάξει επάγγελμα. Σιγά μην άφηνε την ευκαιρία ο Ολυμπιακός να πάει χαμένη. Αν μπορούσε θα έβαζε και 7 και 8 γκολ και καλά θα έκανε. Οι συγκυρίες για τέτοια εμφατικά σκορ παρουσιάζονται κάθε δέκα με είκοσι χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση το συγκεκριμένο σκορ ήρθε μετά από ακριβώς 30 χρόνια. Εκείνη τη μαύρη μέρα με τους νεκρούς που σημάδεψε το ποδόσφαιρο στη χώρα μας.

Συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό. Πολλά γράφτηκαν, πολλά ψιθυρίστηκαν και πολλά υπονοήθηκαν φέτος. Για την ομάδα τού Πειραιά ήταν όλα τρίχες και προσπάθεια των αντιπάλων τους να ρίξουν στάχτη στα μάτια των οπαδών τους για να καλύψουν τη δικιά τους ανικανότητα. Ο τίτλος που κατέκτησε φέτος ο Ολυμπιακός ήταν ο πιο άξιος στην ιστορία του και ο πιο εύκολος θα έλεγα. Οι υπόλοιποι ας ψάξουν στους καθρέφτες τους για τους φταίχτες...

Ελπίζω το... γαλάζιο ανέκδοτο με τα πορτοκαλί σιρίτια να έλαβε τέλος. Το γούρι που έφερε στην ΑΕΚ αυτή η εμφάνιση χωρίς την παραμικρή υποψία κίτρινου και μαύρου θα γραφτεί στην ιστορία. Το μόνο παρήγορο θα είναι ότι όσοι θα βλέπουν φωτογραφίες μετά από δέκα χρόνια θα αρνούνται να πιστέψουν ότι αυτή η ομάδα με τις γαλάζιες φανέλες που έφαγε έξι γκολ από τον Ολυμπιακό ήταν η ΑΕΚ...

Ο δρόμος για τον τελικό περνούσε από την κόλαση

ΠΑΟΚ-ΑΕΚ 0-1 (Κύπελλο)

"Κατάλαβες τώρα αγόρι μου γιατί είσαι διαφορετικός από τους υπόλοιπους;", γύρισα και είπα στον 13χρονο ανεψιό μου -που τελευταία είχε αρχίσει να ζορίζεται στο σχολείο από την καζούρα των γαυροβάζελων- όταν η ΑΕΚ έκανε την επανεμφάνισή της στον αγωνιστικό χώρο τής Τούμπας στο... τρίτο ημίχρονο και ενώ εξακολουθούσε να κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα των παικτών της, έχοντας ήδη τον τερματοφύλακά της με καμένο χέρι και πλάτη από φονική φωτοβολίδα κι όλο αυτό για να μη συντελέσει στην ολοκληρωτική καταστροφή τού αντιπάλου της.

Σ' ευχαριστώ ΑΕΚάρα μου για άλλη μια φορά. Σ' ευχαριστώ για τη μεγάλη νίκη-πρόκριση μέσα στο άντρο των δαιμόνων αλλά σ' ευχαριστώ και για την αντρίκεια εξήγησή σου να προστατεύσεις τον αντίπαλο από την καταστροφή όταν με μια απλή σου κίνηση τον έστελνες οριστικά και αμετάκλητα στον Καιάδα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Θα ήθελα να κάνω μια πρόταση. Η ΑΕΚ να γίνει κλειστό κλαμπ φιλάθλων και να μη γίνεται με μεγάλη ευκολία οπαδός της κανείς. Γιατί για να γίνει κανείς ΑΕΚτζής πρέπει να συγκεντρώνει μια σειρά από αρετές που σπάνια συναντώνται σε οπαδούς άλλων ομάδων. Και σπουδαιότερη απ' αυτές είναι το μεγαλείο τής ψυχής τού ΑΕΚτζή.

Όταν η Ελλάδα στενάζει κάτω από τη μπότα μιας ιδιώνυμης χούντας που ακούει στο όνομα παράγκα, όταν βοά ο τόπος από φωνές που έρχονται από τα έγκατα της κόλασης καταγραμμένες σε κασέτες απ' όπου ξεχύνεται οχετός βρώμας και δυσωδίας, όταν η πολιτεία ολόκληρη δείχνει σαστισμένη και ανίκανη να αντιμετωπίσει το τσουνάμι τής λάσπης που ξερνάει το μεγαλύτερος μέρος των ανθρώπων που εμπλέκονται με τη διοίκηση του ελληνικού ποδοσφαίρου, τότε είναι που ξεπετάγεται αυτή η περήφανη Βυζαντινογεννημένη ομάδα με σήμα τον Δικέφαλο Αετό και τραβώντας το σπαθί της δείχνει σε όλους ότι τίποτα δεν πάει χαμένο, πως όλα δεν είναι βρώμικα και θολά και ότι στο βάθος τού τούνελ υπάρχει φως και ελπίδα, φτάνει να έχει κανείς το κουράγιο να κινηθεί με γενναιότητα προς αυτά.

Περάσαμε μια εβδομάδα μέσα στις ειρωνείες, στον χλευασμό, στις απειλές και τους ψευτοτσαμπουκάδες, στα εκ προοιμίου καταδικαστικά άρθρα επιφανών... δημοσιογραφίσκων που εύρισκαν άδικο και άνευ σημασίας το ταξίδι μας στη Θεσσαλονίκη γιατί ο ΠΑΟΚ θα μας έκανε μία χαψιά. Σήμερα όλοι αυτοί έχουν ανοίξει μια τρύπα στο χώμα και έχουν χώσει τα κεφάλια τους μέσα νομίζοντας ότι ο κόσμος δεν βλέπει και γελάει τον τουρλωμένο κώλο τους που εξέχει. Κλαίγονται και ψάχνονται μεταξύ τους για να βρουν τα αίτια που τους οδήγησαν σ' αυτή την τόσο ηλίθια αυτοκαταστροφή, από την οποία αν δεν βρισκόταν η ΑΕΚ να απλώσει το χέρι της και να τους τραβήξει κανείς δεν ξέρει αν θα είχαν βρει τον πάτο ακόμα.

Δεν ξέρετε κύριε Ζαγοράκη μας ποιος ευθύνεται που η Τούμπα χτες έγινε ότι ήταν πάντα; Ένα μπουρδέλο με πολύ εκλεκτή μάλιστα πελατεία; Και οι πελάτες είμαστε εμείς οι ΑΕΚτζήδες. Μπουρδέλο μάς στήσατε, τι περιμένατε κι εμείς να κάνουμε; Να μην πηδήξουμε; Μας τουρλωθήκατε κι εμείς ως αμιγώς αντρική ομάδα, κάναμε απλά το καθήκον μας όπως θα το έκανε κάθε άντρας που βλέπει όμορφα τουρλωμένα οπίσθια μπροστά στα μάτια του. Τα παράπονά σας στον κύριο Τσιρίλο, στον κύριο μεγαλοδημοσιογράφο που μας καλούσε να μην ανέβουμε στη Θεσσαλονίκη και σε κάθε άλλο χαριτωμένο που έσκιζε τα ιμάτιά του για τα χίλια μύρια που θα πάθαινε η ΑΕΚ από τον τιτανοτεράστιο ΠΑΟΚ των παικταράδων! Λίγο αν ενεργοποιούσατε τη μνήμη σας θα βλέπατε ότι η ομάδα σας αποτελείται από παίκτες που ΔΕΝ έκαναν στην ΑΕΚ και τους άφησε να φύγουν! Πού την βρήκατε τη χαμένη ανωτερότητά σας; Κι όταν κάποιος έχει παίξει ήδη δυο φορές σε τρεις μέρες και στο μεν πρώτο ματς εξ αιτίας των δοκαριών έχει γλιτώσει η ομάδα του τον διασυρμό ενώ στο δεύτερο δεν έχει την ίδια τύχη και μαζεύει τέσσερα τεμάχια, ε, διάολε, πρέπει να είναι λίγο πιο σεμνός στο τρίτο στη σειρά ματς που ακολουθεί!

Ειλικρινά είναι κρίμα ιστορικές ομάδες σαν τον ΠΑΟΚ και άλλες πολλές να διοικούνται κατ' αυτό τον τρόπο και χρόνο με το χρόνο να μικραίνουν και να χάνουν τη δυναμική που είχαν αναπτύξει με τόσο κόπο και αγώνες. Ο κόσμος τού ΠΑΟΚ δεν είναι οι ανεγκέφαλοι που μετέτρεψαν σε μπουρδέλο -όπως τους ζητήθηκε άλλωστε- την Τούμπα. Η μεγάλη πλειοψηφία των ΠΑΟΚτζήδων δεν είναι σύμφωνη μ' αυτό το χάλι που προσπαθούν να τους επιβάλλουν. Και ντρέπονται αυτοί οι υγιείς φίλαθλοι αλλά και αναγνωρίζουν το μεγαλείο τής ΑΕΚ για τη συμπεριφορά της απέναντι στην ομάδα τους. Διότι ας μας πει ένας σοβαρός παράγοντας του ΠΑΟΚ πότε πείραξε την ομάδα του η ΑΕΚ και σε τι; Χείρα βοηθείας τούς έχει τείνει πολλές φορές στο παρελθόν, σε αντίθεση με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό που τους έχουν βλάψει κατ' επανάληψη. Αλλά όλοι πρέπει να έχουν κάποιο φανταστικό εχθρό για να στρέφουν τον κόσμο τους εναντίον του και φυσικά δεν θα διάλεγαν ποτέ για εχθρούς τούς πιο ισχυρούς από τους οποίους μπορούν κάποια μέρα να γλείψουν και κανένα κοκαλάκι. Θα διάλεγαν εκείνον που κατά την εσφαλμένη γνώμη τους έχουν μια ελπίδα να ανταγωνιστούν. Τα ίδια έπαθε και ο Πανιώνιος. Πίστεψε ότι την ΑΕΚ μπορεί να την ανταγωνιστεί και στράφηκε εναντίον της. Με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό δεν τον έπαιρνε. Αυτή είναι η αρρωστημένη νοοτροπία των νεοπαραγόντων που προσκολλώνται στο άρμα των μεγάλων για να μαζεύουν τα αποφάγια που τους πετάνε. Τα οφέλη τού Πανιωνίου για φέτος τα έχει δει όλη η Ελλάδα. Από αξιοπρέπεια όμως ούτε λόγος να γίνεται.

Τώρα που το παραμύθι κύριε Ζαγοράκη μας δεν έχει ούτε δράκο ούτε καν κακιά μάγισσα πώς θα το διαχειριστείτε; Ούτε ο κακός λύκος-διαιτητής σας ξεγέλασε, ούτε η κακιά μάγισσα-ΑΕΚ σας έσκαψε τον λάκκο. Αντίθετα, σας έδωσε το χέρι και σας έβγαλε από μέσα. Τώρα τι θα πείτε στον κόσμο σας; Αλλά επειδή κάποιοι άνθρωποι είναι γεννημένοι άφιλοι και αχάριστοι εμένα δεν με πείθουν έτσι εύκολα. Σήμερα δίνει συγχαρητήρια στην ΑΕΚ για την πανάξια πρόκρισή της ο κύριος Ζαγοράκης και of the record ευχαρίστησε την διοίκησή της για τη μεγαλόκαρδη κίνηση να βγάλει την ομάδα στον αγωνιστικό χώρο ώστε να λήξει ομαλά το ματς και να μη τιμωρηθούν όπως τους άξιζε. Σε λίγο καιρό όμως, όταν θα έχει κοπάσει ο κουρνιαχτός, μη παραξενευτεί κανείς αν δειλά-δειλά αρχίσουν να βγαίνουν στα ραδιόφωνα και να κλαίγονται ότι έχασαν την πρόκριση επειδή ο διαιτητής δεν κράτησε την καθυστέρηση που έπρεπε και έληξε άρον-άρον το ματς!

Στα αγωνιστικά δεν έχω πολλά να γράψω. Οφείλω να αποδώσω τα εύσημα εκεί που ανήκουν. Και πρώτος-πρώτος που τα αξίζει είναι ο προπονητής. Έστησε την ομάδα όπως έπρεπε για να παγιδεύσει τον αντίπαλό του. Διαχειρίστηκε ψύχραιμα το ματς και ουσιαστικά πέρασε μέσα από ένα πόλεμο σχεδόν αναίμακτα και παίρνοντας μία από τις πιο εύκολες προκρίσεις στην ιστορία τής ΑΕΚ. Με έχει παραξενέψει πολλές φορές με τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις του ο Χιμένεθ αλλά χτες λειτούργησε ορθολογιστικά και κατάφερε να πάρει το μάξιμουμ απόδοσης από κάθε παίκτη του. Και το κυριότερο, κατάφερε να τους εμφυσήσει την ψυχολογία τού ανώτερου και να τους αποβάλλει τον φόβο που πολλοί φρόντιζαν να καλλιεργήσουν τις τελευταίες μέρες λες και η ΑΕΚ θα έπαιζε στο Μπερναμπέου με τη Ρεάλ.

Ο Σάχα ψυχραιμότατος - αν και... ψητός- έβγαλε σε πέρας το ματς χωρίς ιδιαίτερα λάθη.

Ο Γεωργέας στα τελευταία του έχοντας αποκτήσει και την εμπειρία που του έφερε ο χρόνος, καταπίνει πλέον αμάσητο κάθε αντίπαλο αλλά και κάθε συμπαίκτη που θα τολμούσε να διεκδικήσει τη θέση του, τουλάχιστον όσο είναι καλά.

Ο Καράμπελας μέχρι να τραυματιστεί τα πήγαινε μια χαρά. Ευτυχώς και ο Λαγός που τον αντικατέστησε δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα.

Ο Ματέος, όπως έχουμε ξαναπεί, αποτελεί τη νέα περίπτωση Μπρούνο Άλβες. Τουλάχιστον ας τον εκμεταλλευτούμε όσο τον έχουμε και στο μέλλον θα έχουμε τη χαρά και την τιμή να λέμε ότι αυτός ο πολύ μεγάλος αμυντικός κάποτε έπαιξε με τη φανέλα τής ΑΕΚάρας μας.

Ο Δέλλας πάλι είναι ο ορισμός τού παίκτη που μπορούμε ήδη να λέμε ότι έχουμε τη χαρά και την τιμή να αγωνίζεται στην ομάδα μας και κατά τα φαινόμενα να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια σ' αυτήν. Δεν έχω άλλα λόγια γι' αυτό τον ποδοσφαιριστή και άνθρωπο. Όσα και να βρω θα είναι ελάχιστα για να τον περιγράψουν. Μαύρη μέρα θα είναι εκείνη που θα αποφασίσει να εγκαταλείψει την ποδοσφαιρική δράση.

Ο Μίτσελ εξελίσσεται σ' αυτό που μας έλειπε. Ο παίκτης-ηγέτης. Το κακό είναι ότι επειδή είναι δεδομένη η αξία του και επειδή λάμπει όπως και ο χρυσός από χιλιόμετρα μακριά ακόμα κι αν τον κρύψεις κάτω από ένα λόφο με κάρβουνα, πολύ σύντομα φοβάμαι θα αρχίσουν να τον καλούν οι σειρήνες τού διεθνούς ποδοσφαίρου κι εμείς δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα περισσότερο από το να τον αποχαιρετίσουμε και να τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη.

Ο Μάκος από την άλλη είναι η ελπίδα μας. Συζητήσεις για πώλησή του σε ομάδα τού εξωτερικού πρέπει να θεωρούνται απλά και μόνο ανέκδοτα. Αν φύγει και ο Μάκος ας δηλώσουμε συμμετοχή αυτοβούλως στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής.

Ο Ντιοπ πρέπει τώρα να ξεκουραστεί. Ο Σενεγαλέζος τα έχει δώσει όλα και δικαιούται τα εύσημα για την αγωνιστική μεταμόρφωση της ΑΕΚ. Προσοχή να μη τον κάψουμε γιατί έχει περάσει πολλά με τους τραυματισμούς. Ίσως να πρόκειται πάντως για μία από τις μεγαλύτερες μεταγραφές ποδοσφαιριστή από το εξωτερικό στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Του χρόνου, αν τον προσέξουν στην προετοιμασία, θα φανεί πεντακάθαρα αυτό που λέω.

Ο Λυμπερόπουλος έδωσε και την ψυχή του αλλά η κούραση πλέον πάνω του είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Τουλάχιστον ο Νικόλας να σηκώσει έναν τίτλο τώρα στη δύση τής καριέρας του. Το δικαιούται και θα είναι αυτό που θα τον δέσει οριστικά με την ΑΕΚ για πάντα.

Ο Σκόκο δεν ήταν ο γνωστός υδραυλικός που ξέρουμε αλλά ήταν και ο ρόλος του πιο περίεργος από κάθε άλλη φορά. Εν τούτοις έβγαλε τη μαγική μπαλιά στην πλάτη τής άμυνας του ΠΑΟΚ που τη μετουσίωσε σε γκολ ο παλίκαρος Τραϊανός.

Ο Μπλάνκο έτρεξε, πάλεψε και κυρίως έκανε αυτό που είχε στο μυαλό του ο Χιμένεθ όταν τον επέλεγε για την αρχική εντεκάδα. Απασχόλησε περισσότερους από έναν αντιπάλους αμυντικούς.

Ο Γκερέιρο πήρε τη θέση τού Λύμπε και δικαιούται κι αυτός το μερίδιο της προσφοράς του στη μεγάλη νίκη πρόκριση της Τούμπας.

Και τώρα τελικός! Σίγουρα θα πω να μη πάρουν τα μυαλά τους αέρα. Η ΑΕΚ χρειάζεται όσο τίποτα αυτόν τον τίτλο και δεν πρέπει να τον παίξει στα ζάρια από επιπολαιότητες και εφησυχασμούς. Αλλά ουσιαστικά κι εγώ που τα σκέφτομαι αυτά κατά βάθος πιστεύω ότι ο Ατρόμητος δεν έχει το ειδικό βάρος να πάρει κύπελλο από την ΑΕΚ μέσα στο ΟΑΚΑ. Μπορεί ο Δώνης να το πήρε με τη Λάρισα απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά ο αγώνας είχε γίνει στο Πανθεσσαλικό παρουσία 5.000 τουλάχιστον Λαρισαίων σε σύνολο 10.000 θεατών. Εδώ τώρα στο ΟΑΚΑ και μετά από σχεδόν δεκάχρονη στέρηση θα κατακλυστεί το σύμπαν από 60.000 Ενωσίτες. Οι Περιστεριώτες με το ζόρι να μαζευτούν 2.000 άτομα. Και σαν ομάδα ο Ατρόμητος δεν έχει σχέση με εκείνη τη Λάρισα του Δώνη. Θα μου πει κανείς πως και η ΑΕΚ είναι αλλοπρόσαλλη. Λάθος και το έχω ξαναγράψει. Άλλο ένα σημείο στο οποίο πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα στον Χιμένεθ είναι ότι φρόντισε η ΑΕΚ να βρεθεί σε φουλ φόρμα από τα μέσα Μάρτη μέχρι και τον Μάιο. Η ΑΕΚ βρήκε τέμπο, βρήκε σχήμα που επιτέλους κυριαρχεί στο κέντρο και στην επίθεση, βρήκε σταθερότητα στην άμυνα (έχει τρεις αγωνιστικές να δεχτεί γκολ) και γενικά ανεβαίνει αργά αλλά σταθερά. Στον τελικό θα είναι στο ιδανικό σημείο φορμαρίσματος. Προβλέπω ανάλογο τελικό με εκείνον εναντίον τού Ιωνικού, στο 3-0 με τον Ντέμη Νικολαΐδη σε μεγάλα κέφια τότε. Αυτή τη φορά όμως το σκορ που φέτος μας πηγαίνει πολύ μάλλον θα μας ακολουθήσει και στον τελικό. Το 4-0!

Και κάτι για να έχω κι εγώ να γκρινιάζω. Χωρίς γκρίνια δεν μπορώ! Αυτή η γαλάζια εμφάνιση με την οποία κάνουμε τις καλές εμφανίσεις και παίρνουμε τα καλά αποτελέσματα, πόση σχέση έχει με την ΑΕΚ; Τι είμαστε ρε παιδιά; Ο Ηρακλής ή ο Εθνικός Πειραιώς; Οι εικόνες από τους θριάμβους μας κάνουν τον γύρο τού κόσμου μέσω των διεθνών πρακτορείων, της τηλεόρασης και του σάιτ της ΟΥΕΦΑ. Αντί να βλέπουν παντού την κιτρινόμαυρη θεά και να εμπεδώνουν ότι το όνομα ΑΕΚ είναι συνυφασμένο με το κιτρινόμαυρο χρώμα εμείς τους πλασάρουμε το γαλαζοπορτοκαλί; Καλά τα γούρια και οι Αλεφάντειες μπαρούφες αλλά η ΑΕΚ έχει χρώμα το κίτρινο και το μαύρο και σήμα τον Δικέφαλο Αετό! Τελεία και παύλα!

Καβάλα η ΑΕΚ πάει στην Τούμπα για την πρόκριση

ΑΕΚ-Καβάλα 1-0 (Super League)

Ωραία μέρα για μπάλα ήταν η Κυριακή. Και πήγαμε ορεξάτοι στο ΟΑΚΑ και καλαμπουρίσαμε μέχρι να αρχίσει το ματς. Και είδαμε την ΑΕΚ που αποφάσισε να κατεβάσει ο Χιμένεθ και αλληθωρίσαμε. Και κατόπιν ωρίμου σκέψεως είπαμε, δε βαριέσαι, αυτός είναι ο προπονητής και ξέρει τι κάνει. Και πήγε το φυλλοκάρδι μας μέχρι τους Ευζώνους και ξαναγύρισε μέχρι να έρθει το 88' και ο Άγιος Νάτσο να ανάψει το κεράκι του και να ξαναφέρει την καρδιά μας στη θέση της. Και τελικά φύγαμε με καλή διάθεση και με τις ελπίδες μας όλες στον αγώνα τής Τετάρτης στην Τούμπα όπου παίζονται πάρα πολλά για την ΑΕΚάρα μας.

Στα αγωνιστικά η ομάδα ήταν αλλαγμένη κατά το 90%, αφού μόνο ο Σάχα και ο Ματέος είχαν παραμείνει από την εντεκάδα που συνέτριψε με 4-0 τον ΠΑΟΚ. Αλήθεια, ο Ματέος δεν κουράζεται; Αλλά τι ρωτάω αφού εγώ ο ίδιος έχω δώσει την απάντηση. Η Ρεάλ μας το έχει βάλει όρο. Ο παίκτης θα παίζει βρέξει χιονίσει εκτός αν είναι τραυματίας. Τον θέλει πίσω έτοιμο για την εντεκάδα της.

Ο Σάχα, λοιπόν, δεν πιέστηκε μεν, αλλά σε δυο τρεις επικίνδυνες σέντρες μέσα στο τέρμα του έμεινε καθηλωμένος κάτω από τα δοκάρια του. Ούτε μισό βήμα προς τα έξω δεν έκανε. Αυτό το παιδί κάτι έχει φάει στο κεφάλι στο παρελθόν και του έχει μείνει κουσούρι. Δεν εξηγείται η εμμονή του να μη βγαίνει έξω από την ασφάλεια που του προσφέρει το οριζόντιο δοκάρι. Μάλλον φοβάται μη του ξαναπέσει αυτό το κάτι στο κεφάλι.

Ο Μανωλάς σαν δεξί μπακ ήταν καλύτερο ανέκδοτο κι απ' αυτά με τον Τοτό. Το παιδί έχει σοβαρό πρόβλημα ταχύτητας και αν του φύγει ο αντίπαλος δεν τον προλαβαίνει ούτε με σφαίρες. Εξ ου και τα πολλά πέναλτι που κάνει και οι αποβολές που τρώει. Ευτυχώς που δεν είχε κανένα τρομερό αντίπαλο αλλά και πάλι εκτέθηκε αρκετές φορές.

Ο Νταντόμο βγήκε από τη ναφθαλίνη από τον Ισπανό για να ξεκουραστεί ο Καράμπελας. Κράτησε τη θέση του με βοήθειες από Λαγό και Νασούτι αλλά δεν είναι ο παίκτης που θέλει στη συγκεκριμένη θέση μια ομάδα σαν την ΑΕΚ.

Ο Νασούτι καλά τα πήγε, παρόλο που δεν χρειάστηκε να κάνει κάτι το εξαιρετικό. Ήταν σταθερός και με σωστές επιλογές στη μεταβίβαση της μπάλας, εκτός από μια λανθασμένη μεταβίβαση που παραλίγο να κοστίσει.

Ο Ματέος από παιχνίδι σε παιχνίδι μας πείθει ότι έχει δίκιο ο Μουρίνιο που πίνει νερό στο όνομά του. Σοβαρός στα αμυντικά του καθήκοντα, βγαίνει συχνά μπροστά, έχει γλυκό πόδι και όταν αποκρούσει με κεφαλιά δεν στέλνει τη μπάλα στο γάμο τού καραγκιόζη μόνο και μόνο για να φύγει από πάνω του αλλά πάντα σημαδεύει κάποιον συμπαίκτη του. Δουλεύει αθόρυβα χωρίς θεαματικές επεμβάσεις αλλά με όση ουσία απαιτεί η θέση του για να μη βάζει σε μπελάδες την ομάδα του.

Ο Γκέντζογλου σκέτη τραγωδία, στο παρά ένα γλίτωσε το κράξιμο από τον κόσμο αφού επικράτησε η ορθή σκέψη και λήφθηκε υπόψη η αποχή του από τους αγώνες λόγω του τραυματισμού του. Όσοι όμως τον έχουμε δει κι άλλες φορές φέτος ποτέ δεν καταλάβαμε τον ντόρο που σηκώθηκε γύρω από το όνομά του και την επιμονή τού προπονητή να τον χρησιμοποιεί. Δυστυχώς η φανέλα τής ΑΕΚ είναι πολύ βαριά για τον συγκεκριμένο παίκτη.

Ο Μίτσελ ήταν ο κορυφαίος τής συνάντησης και δικαίως κέρδισε τον τίτλο τού MVP. Έκανε τα πάντα. Από δεύτερος αμυντικός χαφ μέχρι οργανωτής όλων των επιθέσεων της ΑΕΚ. Είχε και ένα τρομερό σουτ στο δοκάρι που αν είχε μπει θα ήταν σίγουρα το ομορφότερο γκολ τής αγωνιστικής. Μας λέτε κύριε Αδαμίδη τι λέει το πλάνο σας για τον συγκεκριμένο παίχτη; Πώς τον κρατάτε στην ομάδα; Υπάρχει κάποια σκέψη προς αυτή την κατεύθυνση;

Ο Μπερνς στα γνωστά standards του, που περιγράφουν ένα παιδί που όλο-όλο τρέχει και τελειωμό δεν έχει. Ουσία μηδέν. Βέβαια δεν περίμενα να είναι αυτός η πρώτη αλλαγή τού Χιμένεθ αλλά τα είπαμε και πιο πάνω. Αυτός είναι ο προπονητής κι εμείς απλά κάνουμε το σταυρό μας και περιμένουμε.

Ο Λαγός παίζοντας στη φυσική του θέση, πάνω δηλαδή στα γραμμή τού πλαγίου άουτ και από αριστερά, δεν κατάφερε να κάνει τη διαφορά και να βγάλει φάσεις από την πλευρά του. Και όχι μόνο αυτό αλλά μας έχει κάνει όλους να νοσταλγήσουμε σε μεγάλο βαθμό τον Γκουστάβο Μαντούκα.

Ο Λυμπερόπουλος βρέθηκε πιθανότατα στη χειρότερή του μέρα από τότε που επέστρεψε στην ΑΕΚ. Χωρίς φαντασία, δίχως αντοχές με πολλά αβίαστα λάθη, πράγμα αδιανόητο για τον Νικόλα, έμοιαζε ωσεί παρόν στην εντεκάδα. Ο χρόνος ασφαλώς και έχει παίξει το ρόλο του στη φθορά αυτού του πολύ μεγάλου παίκτη αλλά επειδή μιλάμε για τον Νικόλα τον πεισματάρη θα πω ότι και οι μεγαλύτεροι παίκτες δικαιούνται μια κακή μέρα και ευελπιστώ ότι στην Τούμπα θα κάνει τη διαφορά.

Ο Μπαχά, δεν ξέρω τι λέει ο Μανόλο που εξακολουθεί να πιστεύει στην αξία του, αλλά εμένα, μέχρι στιγμής, δεν μου δίνει δείγματα παίκτη που μπορεί να σηκώσει το βάρος τής επίθεσης της ΑΕΚ.

Ο Ντιοπ με το που μπήκε αλλαγή κατάφερε να μεταμορφώσει την ΑΕΚ. Το κέντρο έγινε συμπαγές, η ομάδα απλώθηκε σε πλάτος και η δουλειά των μεσοεπιθετικών έγινε πιο εύκολη παρά τη σφιχτή ζώνη άμυνας της Καβάλας. Η ευκολία δε που έχει αυτός ο παίκτης να κόβει τη μπάλα και να την μοιράζει δεξιά και αριστερά με απίστευτη ψυχραιμία και μηδενίζοντας σχεδόν τις πιθανότητες λάθους, επιφέρει ηρεμία σε ολόκληρη την ομάδα, χαλαρώνει τους παίκτες και βάζουν με μεγαλύτερη ευκολία τη μπάλα κάτω φτιάχνοντας επιθέσεις προς την αντίπαλη περιοχή. Να τον έχει ο θεός καλά γιατί του χρόνου θα αποτελέσει πολυτιμότατη μονάδα για την ομάδα μας.

Ο Γκερέιρο πήρε τη θέση τού Μπερνς και πέρασε δεξιά. Δεν έπαιξε δηλαδή πίσω από τους επιθετικούς σαν καθαρός οργανωτής όπως άλλες φορές. Και φυσικά βοήθησε κι αυτός η ομάδα να αλλάξει πρόσωπο και να καταφέρει να φτάσει στη νίκη. Η μπαλιά μάλιστα στο κεφάλι τού Σκόκο, στο μοναδικό μας γκολ, ξεκίνησε από το πόδι του.

Ο Σκόκο μπήκε κι αυτός σαν αλλαγή και μάλιστα θα την χαρακτήριζα αλλαγή πανικού για τον Χιμένεθ αφού έβλεπε την ομάδα του να κολλάει στο στείρο 0-0 με την Καβάλα. Ο Αργεντινός την έκανε πάλι τη δουλειά του. Και σκόραρε, αλλά κυρίως νοικοκύρεψε την επίθεση και μαζί με τους Ντιοπ, Γκερέιρο και τον καταπληκτικό Μίτσελ συνέθεσαν μια τετράδα η οποία αν είχε άλλο ένα τέταρτο το ματς μπορούσε άνετα να βάλει άλλα τρία γκολ.

Ο Χιμένεθ τελείωσε το ματς νικητής. Όμως κάποιος, κάποια στιγμή, πρέπει να του μιλήσει για την ελληνική πραγματικότητα. Δεν είναι ώρα τώρα για γκρίνιες. Η ομάδα κέρδισε και εδραίωσε τη θέση της στα πλέι οφ ενώ έχει μπροστά της το μεγάλο ματς τής Τούμπας. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε μετά την Τετάρτη.

Εκείνα τα γελοία Ψωμιαδάκια, τα καρτούν τής Καβάλας (γιος και ανεψιός του Big Mac) δεν τα βλέπει κανείς να τα μαζέψει που προκαλούν με τη συμπεριφορά τους ακόμα και τους πιο ψύχραιμους θεατές; Αλλά κι αυτός ο αχυράνθρωπος προπονητής που έχει η Καβάλα, τι ρόλο αλήθεια παίζει εκεί μέσα; Πώς δέχεται από δυο σαλιαρόπαιδα να στέκονται δίπλα του στον πάγκο, να κάνουν εκείνα τις αλλαγές (!!!), να εμψυχώνουν τους παίκτες και να προβαίνουν στα μύρια όσα καραγκιοζιλίκια απέναντι στους διαιτητές και τους αντιπάλους ποδοσφαιριστές; Ο τέταρτος διαιτητής για ποιο λόγο βρισκόταν στο γήπεδο;

Την Τετάρτη, όπως προείπαμε, παίζεται όλη η χρονιά για την ΑΕΚ στην Τούμπα. Ένας τίτλος μετά από εννέα χρόνια. Όσοι θα κατέβουν να παίξουν σ' αυτό τον αγώνα θα πρέπει να είναι πλήρως συνειδητοποιημένοι για το πού πάνε και τι πρέπει να κάνουν. Πρόκειται για το παιχνίδι της ζωής τους. Το τι τους περιμένει και τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν θα πρέπει να το γνωρίζουν καλά. Ας φροντίσουν οι υπεύθυνοι να τους ενημερώσουν. Συμπεριφορές κακομαθημένων δεν χωράνε εδώ. Θα προκληθούν και δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Αγωνιστικά είναι σίγουρο ότι μπορούν να κερδίσουν μέσα εκεί και να πάρουν μια καθαρή και πανηγυρική πρόκριση βουλώνοντας για ακόμα μια φορά τα βρώμικα στόματα όσων ψάχνουν για δικαιολογίες προκειμένου να σωθούν από τη μήνη των οπαδών τους. Επιτέλους ας δώσουν μια χαρά στον κόσμο που τους στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια δεχόμενος τη μια πίκρα μετά από την άλλη, την απαξίωση και τη χλεύη από κάθε πλευρά. Η κατάκτηση αυτού του κυπέλλου μοιάζει επιβεβλημένη. Δυστυχώς η ομάδα βρισκεται στο πιο οριακό σημείο τής ιστορίας της αλλά επειδή ακριβώς μεσολαβεί αυτό το σπουδαίο ματς δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Το πόσο αναγκαία είναι η κατάκτηση αυτού του κυπέλλου θα γίνει αντιληπτό τις αμέσως προσεχείς μέρες μετά την πρόκριση επί του ΠΑΟΚ, αν με το καλό αυτή επιτευχθεί. Τότε, με περισσότερη ηρεμία, θα έχουμε τον καιρό να τα ξαναπούμε...

Οι ήρωες που κυνηγούσαν την ουρά τους!

Όσοι έχουν στηρίξει μεγάλες προσδοκίες στις περιβόητες κασέτες -ή cd- Κούγια, με την ελπίδα να βγει κάποτε το ποδόσφαιρο της χώρας μας από τα σκατά καλό θα είναι να χαλαρώσουν τον ενθουσιασμό τους.

Δυστυχώς για άλλη μια φορά, πέρα από τον πρόσκαιρο ντόρο που γίνεται και για τον οποίο οι μόνοι που τρίβουν τα χέρια τους είναι οι δημοσιογράφοι, δεν υπάρχει το παραμικρό ουσιώδες στοιχείο που θα μπορούσε να καθίσει κάποιους στο σκαμνί.

Αν ακούσει κανείς προσεκτικά τα cd θα διαπιστώσει ότι πρόκειται για μια απλή συζήτηση (περισσότερο με μονόλογο μοιάζει) του Αχιλλέα Μπέου με τον Νικόλα Πατέρα. Ο Μπέος, γνωστός παρορμητικός και φαφλατάς, θέλει να επιδειχτεί στον Πατέρα προβάλλοντάς του τις διασυνδέσεις που έχει και αναλώνεται σε φανφάρες και κομπορρημοσύνες. Εγώ, αν ήμουν Μπέος, θα ζητούσα αυτά τα cd να παιχτούν στο δικαστήριο (αν γίνει ποτέ τέτοιο) και θα στήριζα πάνω τους την... υπεράσπισή μου! Διότι πουθενά, σε κανένα διάλογο, σε καμιά συνομιλία, δεν προκύπτει άμεση εμπλοκή διαιτητή ή παράγοντα που να κλείνουν κάποια συμφωνία για να στήσουν κάποιον αγώνα. Ολοκληρωτικές μπούρδες τού Μπέου ακούγονται παντού, οι οποίες μάλιστα αποδεικνύουν την αδυναμία τού συγκεκριμένου ανθρώπου να ελέγξει πρόσωπα και καταστάσεις, όπως έκανε η παλιά δυνατή παράγκα των θείων, των παράξενων και των κοκκαλιάρηδων. Μα ποτέ ο Μπέος δεν υπήρξε ισχυρός παράγοντας στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μια ζωή στο φτύσιμο τον είχε το σύστημα. Τον τελευταίο καιρό προσπάθησε κάπως με τους λεονταρισμούς του να επιβληθεί αλλά άμα δεν έχεις τα κλειδιά τής... στοάς δεν είσαι ικανός να κατέβεις πιο κάτω από τον πρώτο υπόνομο του όλου συστήματος. Είμαι βέβαιος ότι πολύ σύντομα (σήμερα, αύριο) θα βγει ο Πατέρας και θα επιβεβαιώσει τον Μπέο πως αυτός βρίσκεται από την άλλη μεριά τής γραμμής και συνομιλεί μαζί του.

Από πουθενά δεν προκύπτει ότι στήθηκε κάποιο παιχνίδι. Πουθενά δεν υπάρχει η φωνή τού Μαρινάκη να του ζητάει να πιάσει τον διαιτητή τού Μακάμπι-Ολυμπιακός. Αυτός τα λέει στο cd μόνος του και μάλιστα ομολογεί ότι το έψαξε το πράγμα αλλά δεν τα κατάφερε να βρει ισχυρά πρόσωπα για να τον οδηγήσουν στον διαιτητή τού αγώνα, ο οποίος μάλιστα ήταν νέος και άφθαρτος και δεν ήθελε να ρισκάρει την καριέρα του. Πουθενά δεν ακούγεται ο διαιτητής Δαλούκας να συμφωνεί με τον Μπέο να στήσουν το Άρης-Παναθηναϊκός. Πάλι ο ίδιος ο Μπέος τα εκμυστηρεύεται στον Πατέρα. Τέτοια cd θα μπορούσα να διαθέτω εγώ ή οποιοσδήποτε στα οποία να εξομολογούμαι ότι είχα στήσει το Μπαρτσελόνα-Ρεάλ 5-0. Και λοιπόν; Θα με πίστευε κανείς ή θα με έσερνε στα δικαστήρια; Τόσα χρόνια, εκεί που πονάει το όλο πράγμα και δεν μπορεί να ξεβρομίσει αυτός ο χώρος είναι στα αποδεικτικά στοιχεία που να ξεσκεπάζουν ένα στήσιμο. Στοιχεία που να κάνουν αναφορές σε αποτυχημένα στησίματα έχουμε μπόλικα. Αποδείξεις χειροπιαστές ότι το στήσιμο έγινε είναι που δεν μπορούν να βρεθούν.

Θα γίνει λοιπόν η σχετική βαβούρα για να τονώσει κάπως την κυκλοφορία των εφημερίδων και την ακροαματικότητα των ραδιοφωνικών σταθμών όσο και την τηλεθέαση των τηλεοπτικών καναλιών, θα χυθούν αδίκως μερικοί ακόμα τόνοι μελάνης και μετά θα πάνε όλοι στα σπίτια τους αγκαλιασμένοι ψάχνοντας την επόμενη ευκαιρία να γίνουν ήρωες για λίγες μέρες.

Ο Πατέρας τα ξέρει καλύτερα αυτά που λέω και γι' αυτό και δεν παίρνει θέση. Τι να πει; Αφού ξέρει ότι με την όποια παρέμβασή του αθωώνει τον Μπέο. Και ο Κούγιας επίσης ξέρει ότι δεν μπορεί να πάει μακριά το πράγμα. Αλίμονο, τη δικαιοσύνη την ξέρει απ' έξω κι ανακατωτά και γνωρίζει ποια στοιχεία απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί κάποιο αδίκημα. Κάνει όμως κι αυτός το κομμάτι του. Προβάλλει ως ο λαϊκός ήρωας του σύγχρονου ποδοσφαίρου, ο οποίος τολμάει να βγάλει το φίδι από την τρύπα αλλά το άχρηστο το κράτος δεν επιθυμεί να τον βοηθήσει να του λιώσουν το κεφάλι. Και η δικιά του δόξα ελάχιστες μέρες θα κρατήσει. Την προηγούμενη φορά ο λαϊκός μας ήρωας με τις... κασέτες λεγόταν Μάκης Τριανταφυλλόπουλος. Τώρα λέγεται Αλέξης Κούγιας. Και οι δύο το ίδιο πράγμα θα αποδειχτεί ότι κυνηγούσαν. Την ουρά τους! Επίσης ο πρόεδρος της ΕΠΟ Σοφοκλής Πιλάβιος, γνωρίζει κι αυτός ότι δεν πρόκειται να ανοίξει μύτη με τα cd του ηρωικού Αλέξη τού καβαλάρη λυτρωτή. Όλοι εκ του ασφαλούς κινούνται και κανείς δεν έχει ανησυχήσει ούτε λεπτό για τον κίνδυνο να τρίξει η καρέκλα του.

Το όλο πραγματάκι ξεκίνησε από κάτι μικροέριδες και φιλονικίες μεταξύ μικρούληδων οι οποίοι φαίνεται να τα χάλασαν στη μοιρασιά εκεί με τις ανόδους και τις πτώσεις των ομάδων τους. Ο Κούγιας δεν καταφέρνει με τίποτα να ανεβάσει την Παναχαϊκή και ισχυρίζεται ότι δεν ανήκει στο κύκλωμα γι' αυτό τον πολεμάνε όλοι. Ο Πηλαδάκης από την άλλη το είπε στα ίσια. Του ζήτησαν 150.000 ευρώ για να μείνει η Λάρισα στην κατηγορία και αρνήθηκε να τα δώσει. Ήρθε κι ο Μπέος και του τσαλάκωσε εντελώς το ίματζ με τη νίκη τού Βόλου στο Αλκαζάρ με 0-3 και τα όσα αντάλλαξαν μετά τον αγώνα οι δυο διοικήσεις. Ο Κούγιας έχει καλές σχέσεις με τον Πηλαδάκη. Ο Βοριάς επίσης έχει κι αυτός τις δικές του γνωριμίες αλλά όχι και τη δύναμη των άλλων διαιτητοπατέρων, παρόλα αυτά κάποια στοιχεία που είχε στα χέρια του κατάφερε να τα προωθήσει για να ξεκινήσει το μπάχαλο. Στη συνέχεια είχαμε την υπόθεση Δαλούκα την υπεράσπιση του οποίου στο δικαστήριο είχε αναλάβει ο Κούγιας. Ήρθε και παντρεύτηκε μια χαρά το πράγμα. Το μίσος μεταξύ Λαρισαίων-Βολιωτών και ο διαφαινόμενος υποβιβασμός τής Λάρισας με την ταυτόχρονη ανάδειξη του Βόλου σε πρώτη επαρχιακή ομάδα πυροδότησαν κι άλλο την είδη τεταμένη κατάσταση. Για τους Λαρισαίους ο Μπέος έπρεπε να εξαφανιστεί από τον ποδοσφαιρικό χάρτη. Για τους Βολιώτες η Λάρισα πρέπει να φτάσει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες. Και κάπου εκεί μέσα άρχισαν να συγκεντρώνονται τα στοιχεία και στη συνέχεια να μπερδεύονται ανάμεσά τους οι... προστάτες τους. Μαρινάκης για τον Βόλο και Πατέρας για τη Λάρισα. Και να σου οι πρώτες ομορφιές!

Μακάρι να έφτανε όλο αυτό για να σπάσει το κακό σπυρί τού ελληνικού ποδοσφαίρου. Του χοντρούς δεν πρόκειται να τους πειράξει κανείς γιατί δεν προκύπτει τίποτα εις βάρος τους. Ο μόνος χοντρός που φαίνεται εκτεθειμένος παντού είναι ο Μπέος αλλά κι αυτός κερδίζει την απαλλαγή του λόγω ανηκέστου βλάβης. Κι έτσι, όλοι θα πάνε μια χαρά στα σπίτια τους κι εμείς, μαζί με τον Τριανταφυλλόπουλο και τον Κούγια, θα συνεχίσουμε να πολεμάμε φαντάσματα και ανεμόμυλους κραδαίνοντας τη χάρτινη λόγχη μας και την αποκριάτική μας ασπίδα...

Την Τετάρτη άσφαιρη, την Κυριακή πολυβόλο. Τι είναι;

Οι πάντες σ' αυτή την ομάδα έχουμε γίνει ειδικοί αναλυτές. Προπονητολόγοι, Μπαλολόγοι, Ψυχαναλυτές. Κάθε ειδικότητα θα βρεις στις τάξεις των φιλάθλων τής ΑΕΚ. Μην είναι η απελπισία που μας οδηγεί στην έρευνα μπας και καταφέρουμε να τετραγωνίσουμε τον κύκλο; Μη φταίει η μοίρα μας; Το κακό το ριζικό μας;

Θα επιχειρήσω να ρίξω λίγο φως στις σκοτεινές γωνιές τής ψυχής ενός ανθρώπου που δεν το κρύβω ότι με έχει μπερδέψει πολύ τελευταία. Ο προπονητής τής ΑΕΚ στο παιχνίδι τής Τετάρτης, όπου και χρειάζεται ένα καλό σκορ για να εξασφαλίσει την πρόκριση, αφήνει έξω τη μισή ομάδα και το ματς έρχεται ισόπαλο 0-0. Στο παιχνίδι τής Κυριακής ναι μεν έχει ο ΠΑΟΚ κάποιες τρανταχτές απουσίες, αλλά ας δούμε τι αλλάζει σε σχέση με την ομάδα μας. Το κέντρο βασικά αλλά και η επίθεση είναι εντελώς διαφορετικά. Στο προηγούμενο ματς η ΑΕΚ άρχιζε και τελείωνε στα αμυντικά της χαφ. Ντιοπ και Μάκος είχαν κάνει πολύ καλή εμφάνιση και αν δεν ήταν άτυχος ο Σενεγαλέζος θα είχε σκοράρει δις. Από εκεί και μπροστά την Κυριακή η ΑΕΚ ήταν άλλη ομάδα. Έξω Μπερνς, έξω Λυμπερόπουλος, έξω Μπαχά. Μέσα Γκερέιρο, μέσα Μίτσελ, μέσα Μπλάνκο και ο Σκόκο επιτέλους στη σωστή του θέση. Την οργάνωση ανέλαβε ο Γκερέιρο με άξιο συμπαραστάτη τον Μίτσελ και την εκτέλεση ο Σκόκο, ο Ντιοπ, ο Δέλλας και αν ήταν πιο τυχερός θα είχε σκοράρει και ο Μπλάνκο. Να σημειώσω εδώ ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους παίκτες είχαν παίξει και στο νικηφόρο ματς με τον Εργοτέλη στο Ηράκλειο και είχαν σχεδόν όλοι διακριθεί. Είναι γνωστό ακόμα και στους πιο άσχετους ανά το ποδόσφαιρο ότι ομάδα που δεν παραμένει σταθερή κατά τα 8/11 ώστε να αποκτούν οι παίκτες συνοχή και να μαθαίνουν ο ένας το παιχνίδι τού άλλου, δεν γίνεται να αποκτήσει διάρκεια. Οι συνεχείς αλλαγές κατά το ήμισυ ή και περισσότερο της εντεκάδας, αποσυντονίζουν τους ποδοσφαιριστές και το σύνολο δεν δένεται ποτέ μεταξύ του. Αυτή η καθαρά ισπανική εφεύρεση, το ροτέισον, για να βρει εφαρμογή απαιτεί τουλάχιστον 16 ισάξιους ποδοσφαιριστές και καμιά δεκαπενταριά λίγο πιο δεύτερους αλλά με πλούσια φυσικά προσόντα. Όταν στο ρόστερ σου βρίσκονται αρκετοί ποδοσφαιριστές που δεν διαθέτουν την ποιότητα να αντικαταστήσουν επάξια τους συμπαίκτες τους, τότε το μόνο που σου απομένει είναι να κάνεις μια πιο λελογισμένη χρήση τού ροτέισον, περισσότερο εκ του ασφαλούς και επιμένοντας σε ποδοσφαιριστές που καταφέρνουν να κάνουν τη διαφορά. Αυτούς τους ξεκουράζεις κάθε τρίτο ματς και μόνο στα λεγόμενα εύκολα. Άλλωστε κάπως έτσι δεν πήγαινε το θέμα με τη χρησιμοποίηση των Λυμπερόπουλου και Δέλλα;

Αυτή τη στιγμή φαίνεται ξεκάθαρα ότι κάποιοι ποδοσφαιριστές τής ΑΕΚ έχουν βρει τη φόρμα τους. Αυτό έρχεται στην πιο κατάλληλη περίοδο κι αν είναι επιλογή τού Ισπανού να τους φορμάρει τώρα, μπράβο του. Έχουμε δυο κρίσιμους αγώνες για το κύπελλο -αν προκριθούμε στον τελικό- και φυσικά τους αγώνες στα πλέι οφ όπου όλα μπορούν να συμβούν, ειδικά αν παραμείνει η διαφορά μας με τον Παναθηναϊκό στους -3 βαθμούς ή μειωθεί κι άλλο. Θα πρέπει όμως ο προπονητής να το φιλοσοφήσει και να καθίσει να σκεφτεί ότι μπροστά του έχει όλα κι όλα 13 παιχνίδια στην καλύτερη περίπτωση ή 12 αν δεν περάσει στον τελικό τού κυπέλλου. Ας βασιστεί σε μια εντεκάδα που να μπορεί να του αποδώσει καρπούς και ας έχει και πέντε με έξι ετοιμοπόλεμους για αλλαγές ή αντικαταστάσεις τραυματιών και τιμωρημένων. Όχι άλλα πειράματα αυτό το τρίμηνο! Ακολουθεί η περίοδος της προετοιμασίας, ο ερχομός καινούριων ποδοσφαιριστών και οι αποχωρίσεις κάποιων άλλων, όπου εκεί θα μπορέσει ο Ισπανός να δουλέψει όσο θέλει με τους παίκτες του και να δοκιμάσει σχήματα και συστήματα. Τώρα απαιτείται συγκέντρωση, διάρκεια, πίεση ασφυκτική και δουλειά. Δεν υπάρχει καιρός για ξεκούραση και ροτέισον παρά μόνο αν υπάρχει μεγάλη ανάγκη. Μη δούμε κανένα καινούριο θαύμα στην Τούμπα και ψάχνουμε πώς λέγονται αυτοί που παίζουν. Και ο Σκόκο ας τελειώσει τη χρονιά αγωνιζόμενος στη φυσική του θέση που χρόνια τώρα μας φωνάζει ότι είναι η συγκεκριμένη. Η μανία να μετατρέπουμε τα σέντερ φορ σε δεξιά χαφ και τους κρυφούς επιθετικούς σε αριστερά εξτρέμ μάλλον στην παρούσα φάση πρέπει να πάρει τέλος...

Η επόμενη μέρα

Αντί να στενοχωριέμαι και να σπάω το κεφάλι μου κάθισα και σκέφτηκα τι θα ήταν καλύτερο για την ΑΕΚάρα μας. Και νομίζω πως τη βρήκα τη λύση. Λέμε και ξαναλέμε για τον Χιμένεθ. Να μη τον αφήσουμε να πάει πουθενά. Να τον κρατήσουμε εδώ με μια διαφορά. Θα έχει την ευθύνη μόνο για τα εκτός έδρας ματς. Για τα εντός, τώρα που ετοιμάζονται να τον σουτάρουν από τη Λάρισα, να φέρουμε τον Κωστένογλου. Σιγά τα λεφτά που θα μας στοιχίσει παραπάνω. Και θα πρωτοτυπήσουμε και θα διορθώσουμε το πιο χρόνιο πρόβλημά μας. Και για να μην ακουστεί εντελώς ακραίο ή υποτιμητικό για τον Ισπανό, ας πούμε ότι η ομάδα προσλαμβάνει τον πάτερ Νικόλα σαν βοηθό τού Χιμένεθ. Άλλωστε αυτή η εμμονή του να δουλέψει χωρίς βοηθό προπονητή και να σηκώσει όλο το βάρος στις πλάτες του δεν ξέρω αν τον βοήθησε ή αν τον χαντάκωσε. Ο Ρεχάγκελ είχε δεξί του χέρι τον Τοπαλίδη. Ο Μπάγιεβιτς επί χρόνια είχε τον Περσία και τελευταία τον Γεωργαμλή. Ο Μανόλο θα είχε μεγάλη βοήθεια από έναν βοηθό προπονητή γνώστη τής ελληνικής πραγματικότητας που θα μπορούσε να τον προφυλάξει από πολλές κακοτοπιές και να τον βάλει σιγά-σιγά στο κλίμα. Εδώ δεν χρειάζονται εγωισμοί γιατί η ξεροκεφαλιά πληρώνεται ακριβά και μπορεί να καεί πανεύκολα και ο μεγαλύτερος ξένος προπονητής. Τα παραδείγματα άπειρα. Πόσο μάλλον ο Χιμένεθ που δεν του τρέχουν και από τα μπατζάκια οι εμπειρίες. Και έπειτα αυτή η ομάδα μοιάζει πολύ άδεια σε καίρια πόστα. Βοηθό προπονητή δεν έχουμε. Σκάουτερς δεν έχουμε ή αυτοί που έχουμε δεν το έχουν ή δεν υποστηρίζονται όσο πρέπει από τη διοίκηση. Τεχνικό διευθυντή ουσιαστικά δεν έχουμε αφού ο Γκρέταρσον μάλλον αναψυχή ανά την Ευρώπη κάνει παρά βλέπει παίκτες. Μόνο μπόντιγκαρντ έχουμε, τον Βασίλη Δημητριάδη, για να γαυγίζει σε τίποτα διαιτητές κι αυτό χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα ή να πλακώνεται με τους πιο τσαμπουκαλεμένους αντιπάλους. Και δεν παίρνουμε ένα ροντβάιλερ στη θέση του που θα μας έρθει και φτηνότερα; Αυτό τουλάχιστον και κανένα κωλομέρι διαιτητή μπορεί να του δώσει στο χέρι και να το φοβούνται και να μη το πλησιάζουν οι αντίπαλοι θα καταφέρει και το κυριότερο, θα τη βγάζει με μερικές κονσέρβες μόνο και με ξηρά τροφή.

Αλλά ο διάολος δεν με αφήνει ήσυχο και με βάζει πάλι να ξυστώ στη γκλίτσα τού τσοπάνη. Τι είδαμε προχτές στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ; Εντάξει, από πλευράς θεάματος δεν παραπονιέμαι γιατί με το κρύο και τη βροχή που φάγαμε όσοι ψυχακηδες βρεθήκαμε στο ΟΑΚΑ τι άλλο περιμέναμε να μας σερβίρουν εκτός από μια ζεστή αλλά άνοστη σούπα; Οι άνθρωποι για το καλό μας το έκαναν. Να μας ζεστάνουν ήθελαν. Όμως, βλέποντας τη σύνθεση της ομάδας δεν γίνεται ρε πούστη μου να μην αναρωτηθείς αν είσαι εσύ μαλάκας και ο προπονητής σου βλέπει οράματα ή το αντίθετο. Πριν από τρεις μέρες, στο Ηράκλειο, είχες για κορυφαίους τον Γκερέιρο, τον Νασούτι και τον Μπλάνκο, σχετικά καλούς τον Καφέ και τον Λαγό και σου βγήκε και ο Μίτσελ που μπήκε αλλαγή και έδωσε το έτοιμο τρίτο γκολ στον Γεωργέα μετά από εκπληκτική ενέργεια. Κοιτάς τη σύνθεση με την οποία θα υποδεχτείς τον ΠΑΟΚ και δεν βρίσκεται ούτε ένας απ' αυτούς στην εντεκάδα και παθαίνεις λουμπάγκο στο κρανίο! Μπα, λες, δεν βλέπω καλά. Ή κάτι θα έγινε στα αποδυτήρια και κόλλησαν καμία σπάνια αρρώστια όλοι γι' αυτό δεν τους ξεκινάει ο προπονητής. Ο οποίος σημειωτέον μια μέρα πριν εκθείαζε τον Μπλάνκο για την εκτελεστική του δεινότητα και έλεγε πόσο απαραίτητος είναι! Αντιθέτως, αυτόν τον Μπαχά που επιλέγει να βάλει στη θέση του δεν τον έχουμε δει μέχρι σήμερα ούτε μισή πάσα σωστή να έχει κάνει. Και άντε και πες ότι με τον Αργεντίνο κάτι τρέχει, αν και δεν θέλω με τίποτα να πιστέψω ότι ο Ισπανός έχει δεχτεί να παίξει τα παιχνιδάκια τής διοίκησης γιατί αλλιώς θα πρέπει να αρχίσω να αμφιβάλλω αν και το επεισόδιο με τον Τζιμπούρ στα Σπάτα δεν ήταν κατά τον ίδιο τρόπο στημένο όπως ο Αλγερινός φώναζε. Με τον Γκερέιρο τι έγινε; Γιατί έμεινε έξω; Κουράστηκε; Μα στο Ηράκλειο είχε γίνει αλλαγή. Ο Καφές; Κούραση κι αυτός; Ο Λαγός; Κι εκείνος είχε γίνει αλλαγή στο Ηράκλειο. Και με Ντιοπ και Μάκο αμυντικά χαφ ποιος θα έβγαζε τη μπάλα στα αργοκίνητα καράβια Μπαχά και Λυμπερόπουλο; Ο Σκόκο; Μα ο τύπος μάς φωνάζει εδώ και κάτι χρόνια που τον έχουμε αποκτήσει ότι δεν είναι χαφ αλλά δεύτερος επιθετικός. Ο Μπερνς επίσης δεν είναι χαφ. Τότε; Και πάω στην επόμενη απορία μου. Εντάξει όλοι οι από πάνω, ήταν κουρασμένοι (ας τρελαθούμε, δεν πειράζει) ο Μίτσελ που είχε μπει στο Ηράκλειο στο 82' και έδειξε σε καλή κατάσταση γιατί δεν έπαιξε από την αρχή; Μην ακούσω ότι ήταν κι αυτός κουρασμένος γιατί αύριο πρωί-πρωί πάω και ζητάω έκτακτη αναρρωτική τρίμηνη άδεια και φεύγω για Μπαχάμες. Αποτέλεσμα να μη μπορεί κανείς να περάσει μια μπαλιά τής προκοπής στους επιθετικούς (τους ποιους; ε, λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα) και να παίζουμε σε ολόκληρο τον αγώνα με γιόμες από το χώρο τής άμυνας κατευθείαν στην επίθεση -λες και δεν μεσολαβούσε καθόλου κέντρο- οι περισσότερες εκ των οποίων πήγαιναν κατευθείαν άουτ ή κατέληγαν στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Για να μην πω και το τελευταίο κουλό και αφήσω κανέναν από εκείνους που έχουν την υπομονή να με διαβάζουν στον τόπο. Ο Ισπανός πέρασε τον Ματέος κεντρικό αμυντικό δίπλα στον Δέλλα με την προϋπόθεση να παίξει ο Νασούτι δεξί μπακ στη θέση τού Γεωργέα! Αλλά τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε κι αυτό το κουλό. Μάλλον κάποιος του είπε κάτι και του άλλαξε την απόφαση. Σημείωση συντάκτη: Ο Νασούτι δεν έχει ξαναπαίξει ποτέ δεξί μπακ ενώ ο Γεωργέας ερχόταν από πολύ καλή εμφάνιση! Γράψτε κι αυτό να το έχετε. Γιατί αντί του σταθερού τελευταία Νασούτι προτιμήθηκε ο νεαρός και άπειρος Ματέος δίπλα στον Δέλλα σε ένα τέτοιο ντέρμπι; Επειδή η Ρεάλ μας έχει τρίξει τα δόντια ότι τον παίκτη μάς τον δάνεισε για να παίζει και πως αν είναι να κάθεται στον πάγκο καλύτερα να γυρίσει πίσω, τουλάχιστον να παίρνει αγώνες με τη δεύτερη ομάδα της! Κι εμείς, αντί να κοιτάξουμε πώς θα δέσουμε ένα σταθερό αμυντικό δίδυμο -έπειτα και από το μπαϊράκι θείου και ανεψιού- φροντίζουμε να προετοιμάζουμε τον ποδοσφαιριστή τού Μουρίνιο! Εδώ στην Κρήτη για να μη μείνει εκτός εντεκάδας τον βάλαμε να παίξει αμυντικό χαφ! Ευτυχώς που ο νεαρός δείχνει να είναι καλή πάστα ποδοσφαιριστή και προσαρμόστηκε άμεσα με αποτέλεσμα να είναι πολύ καλός τόσο στην Κρήτη όσο και στο ΟΑΚΑ. Αλλά αυτό δεν αναιρεί το λάθος σκεπτικό αυτής της ομάδας.

Και τώρα τι γίνεται; Πάμε στην Τούμπα με άδεια τα χέρια. Εντελώς; Εγώ πιστεύω πως όχι. Για μένα είναι πολύ πιο σημαντικό που δεν δεχτήκαμε γκολ παρά που δεν βάλαμε. Έξω παίζουμε πάντα καλύτερα. Βέβαια αυτό το "έξω" θα είναι πολύ διαφορετικό. Πήγαμε και για το πρωτάθλημα εκεί και τον ήπιαμε. Το γήπεδο θα είναι ζούγκλα και μάλιστα με μπόλικους κανίβαλους μέσα που θυμούνται μόνο εναντίον τής ΑΕΚ να ξεσπάνε το μένος τους. Επίσης, ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές τού ΠΑΟΚ παρεπιδημούν μερικοί από τις μεγαλύτερες σκατόφατσες του ελληνικού αλλά και του διεθνούς ποδοσφαίρου. Στην ηγεσία τού ΠΑΟΚ βρίσκονται άνθρωποι αμνήμονες και φιλοτομαριστές που δεν διστάζουν να κάνουν το άσπρο μαύρο και να προκαλέσουν θύελλα για να μπορέσουν μέσα στην αναμπουμπούλα να σώσουν τα τομάρια τους. Αντί αυτά τα δύο σωματεία να είναι αδερφά και να υποστηρίζουν το ένα το άλλο αποφεύγοντας τα μίση και τον αλληλοσπαραγμό, οι μικροί αυτοί άνθρωποι που για κακή της τύχη έχουν περάσει και έχουν φάει ψωμί από την ΑΕΚ, ξεσηκώνουν τον κόσμο σε ένα άνευ προηγουμένου γιουρούσι με άγνωστα για την έκβασή του αποτελέσματα. Τώρα αν αναρωτιέται κανείς τι κάνει ο αθλητικός δικαστής μη το κουράζετε. Μετράει ακόμα το ξεχείλωμα στο σωβρακάκι τού Μήτρογλου για να δει αν του έπεσε και πόσο χαμηλά και μεταφράζει από τα Γαλλικά τα όσα είπε ο Σισέ μετά τον αγώνα με την ΑΕΚ για να δει αν εμπίπτουν σε ανάρμοστη συμπεριφορά για να αποφασίσει αν θα τον καλέσει σε απολογία. Πάντως ο... ευγενικός λαός τής Τούμπας δεν ξεδιπλώνει παντού και πάντα τη μαγκιά και το καμποϊλίκι του. Με άλλες ομάδες είναι σαφώς πιο ανεκτικός και έχει συνηθίσει να ανοίγει τα πόδια του, όπως κάνει άλλωστε και η ομάδα του στον αγωνιστικό χώρο (αδιάψευστος μάρτυρας η φωτογραφία στην κορυφή τής ανάρτησης που αφορά σε πανό που έχουν αναρτήσει οι συγκεκριμένοι οπαδοί σε αγώνα μπαράζ που έγινε στον Βόλο μεταξύ Άρη-Ολυμπιακού όπου εκφράζουν τη θερμή τους συμπαράσταση στον Ολυμπιακό και του εύχονται κατάκτηση του πρωταθλήματος ενάντια στον συμπολίτη τους Άρη!!!. Τι άλλο να περιμένει κανείς από δαύτους;).

Όσοι θα πάνε στην Τούμπα, λοιπόν, για τη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ θα πρέπει να το λέει η καρδούλα τους. Αλλιώς ας δηλώσουν ασθένεια (ή κούραση που είναι της μόδας) κι ας μείνουν στα σπίτια τους. Όλη η αποστολή πρέπει να αποτελείται από αποφασισμένους κομάντος που θα έχουν ωτασπίδες στ' αυτιά και θα μπουν λυσσασμένοι μέσα στον αγωνιστικό χώρο για να βάλουν γκολ και να κερδίσουν. Ούτε να το σκεφτούν να μείνουν στην άμυνα για να κρατήσουν το μηδέν και να πάνε σε παράταση και πέναλτι. Θα τους γράψει αρνητικά η ιστορία! Επίσης να παίξουν δυνατά και τσαμπουκαλεμένα αλλά με μυαλό γιατί θα τους έχουν στήσει παντού παγίδες ώστε να τους φορτώσουν με κάρτες και να κερδίσουν την αποβολή τους. Χρειάζεται απόλυτη συγκέντρωση και απαγορεύεται η παραμικρή αβλεψία ή ανοησία. Και φυσικά ελπίζουμε όλοι να μην κοιμηθεί ξεσκέπαστος το προηγούμενο βράδυ ο Χιμένεθ και δει τίποτα παράξενα όνειρα σχετικά με την κατάρτιση της εντεκάδας. Αυτός θα είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος γι' αυτούς που θα διαλέξει και σε τυχόν αποκλεισμό τής ΑΕΚ θα φέρει εξ ολοκλήρου την ευθύνη. Τα συγχωροχάρτια τέλειωσαν για όλους. Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία σας. Διοίκηση, προπονητής και παίκτες, εσείς αποφασίζετε τι μέρα θα ξημερώσει για όλους σας μετά από τον επαναληπτικό αγώνα τής Τούμπας...

Εργοτέλης-ΑΕΚ 2-3

Άργησα κάπως να ανεβάσω την επινίκιο ανάρτηση μετά της συγγνώμης μου που είχα χτες υποσχεθεί και στενοχώρησα και τον φίλο μου τον Σάββα που ίσως να σκέφτηκε ότι είμαι ανακόλουθος. Συγχωρείστε με αλλά ένιωθα μεγάλη κούραση. Εξάντληση κανονική. Όλη τη νύχτα περιφερόμουν στην Ομόνοια μετά των λοιπών κολλητών συνάρρωστων και πανηγυρίζαμε τον μεγάλο μας θρίαμβο επί του ανήμερου θεριού τσι Κρήτης.

Τι είδαμε χτες στην Κρήτη όμως; Είδαμε τις ρεζέρβες τής ΑΕΚ να παίζουν καλύτερα από τον Εργοτέλα και να αναγκάζουν τον συμπαθή που καταβάλει προσπάθειες να γίνει αντιπαθής εκλεκτό κύριο Παπουτσάκη να μασουλάει τον ατίθασο μύστακά του. Μα ήταν σοβαρός όταν έλεγε ότι δεν υπολογίζουν την ΑΕΚ και πως είναι η μεγάλη τους ευκαιρία να αναρριχηθούν στην πεντάδα των πλέι οφ; Διότι εγώ μπορεί να έλεγα χτες ότι αυτά τα κουρασμένα παλικάρια μας χρειάζονται μια πενταετή περίοδο ανάπαυσης για να στανιάρουν, αλλά ο Εργοτελάκος ήταν και θα παραμείνει ο καλύτερος πελάτης τής ΑΕΚ ακόμα κι αν αυτή παίζει με τους τραυματίες και τους κουρασμένους και ξεκουράζει τους ξεκούραστους. Άλλωστε εγώ είμαι ο ίδιος που έγραφα προχτές -στις 19 Φεβρουαρίου και στην ανάρτηση με τίτλο "Σαριμπιντάμ θα πει τρελαίνομαι"- το παρακάτω κείμενο:

"- Έβγαλαν όλοι γλώσσα, έβγαλε κι ο... Παπουτσάκης. Γλυκέ μας χοντρούλη με τη μουστάκα, πιστό αντίγραφο του σωτήρα Κοζώνη εξ Αμερικής, άσε αυτή τη βρώμικη δουλειά να την κάνει ο εντεταλμένος σου. Σε μια βδομάδα πάλι θα δώσει παράσταση ο Καραγεωργίου μετά από την τριάρα που θα έχει αρπάξει στο Παγκρήτιο (η ταρίφα είναι πάντα ταρίφα), γιατί πρέπει εσύ να εκτίθεσαι; Το μόνο που δεν ξέρουμε φέτος είναι ποιος θα του φταίει περισσότερο του κουνελοπνίχτη προπονηταρά. Ο διαιτητής, οι επόπτες, ο τέταρτος, το κατεστημένο, ο βοριάς που φύσαγε στο Ηράκλειο ή η ταπεινή ομάδα του που δεν κάθισε να φάει περισσότερα από τέσσερα γκολ στο ίδιο γήπεδο από τα αφεντικά του της Αθήνας; Εργο-τέλι, τέλι τον τραγουδάς τον καημό σου αδικημένε Έλληνα Φέργκιουσον...".

Το πέτυχα, λοιπόν, το σκορ και τα καραγκιοζιλίκια τού Καραγεωργίου, που στο τέλος κι αφού είδε ότι δεν τον παίρνει όταν άρχιζαν να τον κράζουν οι δημοσιογράφοι, τα φόρτωσε όλα στους παίκτες του και ξεμπέρδεψε. Ανθρωπάκι ολκής και τζάμπα μάγκας. Θα κάνω όμως μερικές επισημάνσεις για να μη τα βλέπουμε όλα ωραιοποιημένα και μέσα από τα κίτρινα γυαλιά μας γιατί κρύβοντας τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι δεν ξεβρομίζουμε το σπίτι μας. Η ΑΕΚ έπαιξε απέναντι σε μια ανύπαρκτη ομάδα στο πρώτο ημίχρονο. Προηγήθηκε 2-0, σκορ ασφαλείας για να κυλήσει αναίμακτα η βραδιά και να φύγει θριαμβεύτρια. Για άλλη μια φορά όμως μας έβγαλε την ψυχή από τ' αυτιά με τα καμώματα ορισμένων ποδοσφαιριστών της και όχι μόνο. Ο νεαρός Μανωλάς είναι αναμφισβήτητο ότι διέρχεται περίοδο ντεφορμαρίσματος και κακής ψυχολογικής κατάστασης. Δεν ξέρω ποιος ευθύνεται γι' αυτό ή μάλλον ξέρω αλλά δεν μου αρέσει να πιπιλάω την ίδια καραμέλα. Πρέπει να φροντίσει να απεγκλωβιστεί ο μικρός γιατί δεν βαδίζει εκ του ασφαλούς για να γίνει μεγάλος και τρανός μ' αυτόν τον τρόπο. Θα μου πει κάποιος πως είχε άγχος από το κράξιμο που έφαγε η αποστολή στο αεροδρόμιο και πως δεν του βγήκε και η φάση στο χέρι που έκανε και στοίχισε στην ΑΕΚ το 1-2. Όλα δεκτά. Όμως φαίνεται από τα πατήματα του μικρού και από τα αβίαστα λάθη που κάνει στο γήπεδο αλλά και από το άγχος που βγάζει, ότι κάτι δεν πάει καλά. Επίσης ο Σάχα ο τρομερός τρώει για δεύτερη φορά από τον ίδιο παίκτη τής ίδιας ομάδας το ίδιο γκολ. Δηλαδή αν δεν πάει εδώ η επίκληση ελέους πού να πάει; Κι όλο αυτό ενώ έχουμε μείνει με δέκα παίκτες και η ομάδα κάνει την υπέρβαση με τον λαβωμένο γίγαντα Γεωργέα (Νικόλα αγόρι μου κάνε την τελική σου επίθεση και προλαβαίνεις να βγεις πρώτος σκόρερ!) και κλειδώνει το ματς στο 94', λες και κάποιος τους τραβάει το χαλάκι κάτω από τα πόδια και σωριάζονται όλοι στο έδαφος και το αρπάζουν στο 98' με σουτ που γίνεται από το... φεγγάρι! Σκεφτείτε δηλαδή να μην είχε κάνει το 1-3 ο Γεωργέας τι κλάματα θα είχαμε πάλι.

Θέλω επίσης να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου για το στυλάκι που έχει καθιερώσει ο Βασίλης Δημητριάδης. Δεν συνάδει με το ήθος τής ΑΕΚ αυτή η συμπεριφορά. Όχι να γράφουμε για τον Μαρινάκη και τον Μπέο κι εμείς να κάνουμε τα ίδια. Κάποιος πρέπει να του μιλήσει για το Ρεξόνα.

Τα καλά τού χτεσινού ματς ήταν η εντυπωσιακή εμφάνιση του Γκερέιρο (τι μυστήριο τρένο ο τύπος ρε παιδιά) που όποιος τον έβλεπε χτες και δεν γνώριζε την προϊστορία του στην ΑΕΚ θα έλεγε ότι είναι ο παίκτης-ηγέτης της, η επίσης πολύ καλή επανεμφάνιση του Γεωργέα στη φυσική του θέση, η πολύ καλή παρουσία τού Νασούτι στο κέντρο τής άμυνας παρόλο που δεν βοηθήθηκε όσο έπρεπε από τον Μανωλά, η εξαιρετική εμφάνιση του Ματέος σαν αμυντικό χαφ που δεν είναι η φυσική του θέση, η καλή παρουσία που συνδυάστηκε και με το πρώτο του γκολ με τη φανέλα τής ΑΕΚ τού Μπερνς και τέλος ο "τι να γράψεις πια γι' αυτόν και το φιλότιμό του" Μπλάνκο. Αν ο Αδαμίδης θέλει να κερδίσει ό,τι κινδυνεύει να χάσει από τη μέρα που ανέλαβε πρόεδρος της ΑΕΚ, πρέπει μέσα στη βδομάδα να τελειώσει θετικά για την ΑΕΚ το θέμα τού Αργεντίνου. Τέλος...

Της κούρασης τα πτώματα

Αυτή την ιστορία με την "ξεκούραση" των ποδοσφαιριστών δεν μπορώ να την καταλάβω. Δηλαδή πού και πότε κουράστηκαν; Δεν εξηγείτε και σε μας σενιόρ Χιμένεθ από τι ακριβώς τους ξεκουράζετε; Από την υπερπροσπάθεια στο ματς με τον Νέο Πανιώνιο; Αυτοί ειδικά οι εκνευριστικοί περιπατητές που έχουν μαζευτεί στην ΑΕΚ, η μόνη περίπτωση που υπάρχει να έχουν κουραστεί είναι να έχουν γεννηθεί κουρασμένοι! Μη μας δουλεύετε άλλο καλέ μας Μανόλο. Βάλτε τους μέσα να παίξουν κανονικά μέχρι να λιώσουν. Να βγει η ψυχή τους στο γήπεδο. Είναι ντροπή και πρόκληση για τον κόσμο που δουλεύει 8ωρα και 10ωρα στις οικοδομές και στα εργοστάσια για 500 ευρώ το μήνα να ακούει ότι οι πολυδιαφημισμένες τιτίκες των παχυλών συμβολαίων δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους επειδή είναι κουρασμένοι! Τι σόι εφεύρεση είναι αυτή; Δηλαδή οι ποδοσφαιριστές των ομάδων που συμμετέχουν σε πρωταθλήματα και κύπελλα στη χώρα τους και ταυτόχρονα παίζουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και διεκδικούν τίτλους μέχρι τα τέλη Μαΐου τι πρέπει να έχουν πάθει; Νεκρανάσταση; Δεν του φτάνει η ντροπή που νιώθει ο κόσμος τής ΑΕΚ, να τον δουλεύετε και με τόσο προκλητικό τρόπο; Εκτός αν ψάχνετε κάποιο άλλοθι για τη νέα επερχόμενη ήττα. Τα γράφω τώρα αυτά, πριν το ματς, για να μη με βγάλει κανείς μετά Χριστόν προφήτη, όταν θα έχουμε παίξει με τη μισή ομάδα και θα έχουμε χάσει και από τον Εργοτέλη. Αν πάλι κερδίσουμε με τις ρεζέρβες για σκεφτείτε μήπως είναι καλύτερα να στείλετε από τώρα για διακοπές τους βασικούς. Αφού άλλωστε είναι και τόσο κουρασμένοι. Πάω να την πέσω γιατί γράφοντας αυτό το άρθρο έγινα πτώμα στην κούραση...

Σ' ευχαριστώ θεέ μου

Θα περιμένατε ίσως κάποιο κατεβατό για την -ουσιαστικά- απαλλαγή τού Ολυμπιακού από την αθλητική δικαιοσύνη και για το ξεβράκωμα που έκανε στην πολιτεία ο Βαγγέλας ο Μαρινάκης. Μπα, ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Ίσα-ίσα που ηρέμησα και μου δόθηκε η ευκαιρία να εμπεδώσω ακόμα περισσότερο ορισμένα πράγματα.

Και πρώτα-πρώτα πόσο περήφανος είμαι που ο θεός με φώτισε να γίνω ΑΕΚτζής. Είμαι τόσο περήφανος γι' αυτό που η ίδια η λέξη περηφάνια μοιάζει φτωχή για να αποδώσει το πώς αισθάνομαι. Και όταν λέω πως είμαι περήφανος για την ομάδα μου, δεν εννοώ φυσικά την ΑΕΚ τού Παππά, του Νοτιά και του Αδαμίδη, ούτε του Θανόπουλου, του Νικολαΐδη και του Ψωμιάδη. Είναι από ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι όλοι αυτοί για να με κάνουν να αισθανθώ περηφάνια. Εγώ είμαι περήφανος για την άλλη ΑΕΚ, την ΑΕΚ τη Βυζαντογεννημένη που έχει γράψει ιστορία, που έχει κάνει την Ελλάδα γνωστή στα τέσσερα σημεία τού ορίζοντα, την ΑΕΚ τής προσφυγιάς και του ξεριζωμού, τη μια ζωή κατατρεγμένη, την ΑΕΚ τής αξιοπρέπειας και της τιμής, την ΑΕΚ που έχει κάνει εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο να ανατριχιάσουν με τα αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά της επιτεύγματα.

Είπε ο Μαρινάκης ότι τα παιδιά των Ολυμπιακών πάνε τη Δευτέρα στο σχολείο τους και είναι περήφανα για την ομάδα τους. Εντάξει, είναι αγράμματος ο Βαγγέλας και του αναγνωρίζω ελαφρυντικά που δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη περηφάνια. Αν θέλει να μάθει ας διαβάσει το άρθρο τού Στράτου Σεφτελή στο sentragoal, που δεν διστάζει να γράψει ότι η κόρη του είναι φανατική οπαδός τού Ολυμπιακού και μετά τη λήξη τού ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό έκλεισε το κινητό της τηλέφωνο από ντροπή γιατί δεν ήξερε τι να απαντήσει στους φίλους της που της τηλεφωνούσαν και τη ρωτούσαν για τα κατορθώματα της ομάδας της. Ακούς Βαγγέλα; Ντροπή είναι η λέξη που νιώθουν τα Ολυμπιακόπουλα. Περηφάνια μπορούν να νιώθουν μόνο τα ΑΕΚόπουλα, τα παιδιά των Αρειανών, των ΠΑΟΚτζήδων και ελαχίστων ακόμα οπαδών ομάδων στην Ελλάδα. Όλων εσάς των βουτηγμένων στα σκατά, μόνο ντροπή μπορούν να νιώσουν τα παιδιά σας.

Δεν θα καθίσω να αναλύσω ένα προς ένα τα επιχειρήματα που αποδεικνύουν γιατί τα Παναθηναϊκάκια, τα Βολιωτάκια, τα Πανιωνάκια, τα Ολυμπιακάκια, τα Λειβαδιωτάκια, τα Κρητικόπουλα, τα Ξανθιωτάκια, τα Καβαλιωτάκια και κάποια άλλα παιδάκια, πρέπει να νιώθουν ντροπή, αν όχι για αυτές τις ίδιες τις ομάδες τους, τουλάχιστον για τους ανθρώπους που τις διαφεντεύουν. Θα πω ξανά όμως ένα μεγάλο ευχαριστώ στον θεό που έβαλε το χέρι του σ' εκείνη την τρυφερή ηλικία που διαλέγαμε με ποιους θα πάμε και ποιους θ' αφήσουμε και με έσπρωξε στα άγια χώματα της Νέας Φιλαδέλφειας και δεν με έκανε κοκκινοπράσινο κανίβαλο ή Βολιώτη ευνουχισμένο ή Καβαλιώτη τρομοκρατημένο ή Πανιώνιο ξεφτιλισμένο ή Λειβαδιώτη ντροπιασμένο.

Σ' ευχαριστώ θεέ μου...

Η μεγάλη ευκαιρία

Τα τριαντάφυλλα για να ανθίσουν και να ευωδιάσουν χρειάζονται μεγάλες ποσότητες κοπριάς. Τα διαμάντια βρίσκονται κρυμμένα μέσα στην πιο πηχτή λάσπη. Μέσα από τα σκουπίδια με τη μεγαλύτερη δυσωδία μπορεί να ανασυρθούν αμύθητοι θησαυροί. Ο χώρος τού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα έχει πιάσει πάτο. Πιο κάτω δεν γίνεται. Τώρα, λοιπόν, ίσως βρισκόμαστε πιο κοντά από ποτέ στη μεγαλύτερη ευκαιρία που μας δόθηκε για να κάνουμε τη μεγάλη ανατροπή και να τα αλλάξουμε όλα. Την ώρα που η κοινωνία διέρχεται τη βαθύτερη κρίση τής ιστορίας, κρίση οικονομική αλλά κυρίως κρίση αξιών, μας δίνεται ταυτόχρονα η δυνατότητα να καθαρίσουμε το τοπίο από ό,τι σάπιο και ρυπαρό έχει καθίσει έξω από την πόρτα μας και να ξαναφτιάξουμε τα πάντα από την αρχή. Θα απαιτηθούν πολλά και ασφαλώς δεν θα είναι εύκολο κάτι τέτοιο. Κυρίως θα απαιτηθεί διάθεση και αποφασιστικότητα από εκείνους που θα αναλάβουν την ευθύνη να μπουν μπροστάρηδες σε μια τέτοια κίνηση. Το κατεστημένο έχει βαθιές ρίζες και δεν ανατρέπεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Και το κυριότερο, σπάνια κάνει λάθη που θα μπορούσαν να αποτελέσουν την αρχή τού τέλους του. Τούτη τη φορά όμως την πάτησε για τα καλά.

Χρόνια και χρόνια τώρα έχει απλωθεί στο χώρο τού ποδοσφαίρου μια ιδιώνυμη χούντα που σαν λαίλαπα έχει σαρώσει τα πάντα μη αφήνοντας τίποτα όρθιο στο πέρασμά της. Κοντά μια εικοσαετία κράτησε η Βαρδινογιάννεια χούντα τού Παναθηναϊκού κι άλλη μια εικοσαετία κοντεύει να συμπληρωθεί με το ζυγό τής χούντας Κόκκαλη και μετέπειτα Μαρινάκη πάνω στα κεφάλια μας. Νωρίτερα είχαν υπάρξει οι χούντες Κοσκωτά, Νταϊφά και παλιότερα Γουλανδρή. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Πενήντα χρόνια τώρα το ελληνικό ποδόσφαιρο μαστίζεται από τα δύο γνωστά παραμάγαζα. Οι συνέπειες υπήρξαν πολλές και καταστροφικές. Ομάδες παραδοσιακές συρρικνώθηκαν και σταδιακά εξαφανίστηκαν από τον χάρτη. Ποδοσφαιριστές μεγάλα ταλέντα καταστράφηκαν και τους κατάπιε ο Καιάδας. Τίμιοι παράγοντες που θέλησαν από χόμπι να ασχοληθούν με αυτόν τον βρώμικο χώρο έχασαν τις περιουσίες τους και βρέθηκαν δίχως στον ήλιο μοίρα. Πολιτικοί με αξίες, στην προσπάθειά τους να καθαρίσουν την κόπρο τού Αυγεία, συκοφαντήθηκαν και εξαναγκάστηκαν σε παραιτήσεις και πρόωρο τερματισμό τής σταδιοδρομίας τους.

Ανίκητη έμοιαζε αυτή η Λερναία Ύδρα. Οργανωμένη σοφά και εξαπλωμένη και στα πιο σκοτεινά σημεία τού χώρου τού ποδοσφαίρου, είχε καταφέρει να ελέγχει τα πάντα και να δρα εκ του ασφαλούς, μη αφήνοντας ούτε χαραμάδα για να μπορέσει να τρυπώσει ο όποιος ακριβοδίκαιος και αντικειμενικός ερευνητής επιχειρούσε να την ελέγξει. Δικαστές, δημοσιογράφοι, αστυνομικοί, πολιτικοί, προπονητές, ποδοσφαιριστές, που κατέβαλαν κάποιες προσπάθειες να ρίξουν λίγο φως στα σκοτεινά της κρησφύγετα, έπεσαν μέσα στη χοάνη της και συνθλίφτηκαν. Είναι πολλά τα λεφτά και σχετικά μικρή η πίτα για να μοιραστεί σε πολλά κομμάτια. Γι' αυτό και αποφάσισαν να την κόψουν στα δύο. Σ' αυτούς όμως τους άνομους συνεταιρισμούς, συνήθως οι συνεταίροι διακρίνονται για την απληστία και τη διάθεση να ρίξουν το συνεταίρο τους. Καιροφυλακτούσαν να βρουν το αδύνατο σημείο του για να τον ρίξουν και να του φάνε το κομμάτι του. Γι' αυτό και παρατηρήσαμε, αντί για την προσυμφωνημένη εναλλαγή στα πόστα τής εξουσίας, να ρίχνει ο ένας τον άλλο και να φτάνουμε σε μακροχρόνιες δυναστείες τού ενός που συνοδεύονταν πάντα με την πιο εμφατική απαξίωση του άλλου.

Στις παλιότερες γενιές υπήρχε ίσως μεγαλύτερη ειλικρίνεια μεταξύ των κατεργαρέων. Άλλωστε τους ένωναν κουμπαριές και άλλες χρηστές αδερφοποιήσεις. Το κοινό συμφέρον πάντα βρίσκει κάτι να παντρέψει μεταξύ του. Το ξέρουν καλά οι παλιοί βαρόνοι αυτό αφού δεν δίσταζαν να παντρέψουν ακόμα και τα παιδιά τους για να ενώσουν τα τζάκια τους. Αλλά ας αφήσουμε τα παλιά και ας περάσουμε στα σημερινά που τα ζούμε τώρα στο πετσί μας και μας απασχολούν περισσότερο. Οι Βαρδινογάννηδες, εδώ και χρόνια, τρύπωσαν στο καβούκι τους, αφού άλωσαν πρώτα το χώρο και δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο πέρασμά τους. Στην άλλη φαμίλια, την Πειραιώτικη, αφού πέρασαν τη χρυσή περίοδο του μπατιροπλούσιου Κοσκωτά, τρανού δημιουργήματος μια ταραγμένης πολιτικά περιόδου κι αφού ακροβάτησαν μεταξύ Σαλιαρέλη και λοιπών φυλακόβιων, ξεπετάχτηκε από το πουθενά ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ήταν καιρός για κάποιον "έντιμο" στο λιμάνι γιατί στις φυλακές Κορυδαλλού είχε δημιουργηθεί ειδική πτέρυγα που στέγαζε πρώην προέδρους τού Ολυμπιακού.

Τα δεκαεφτά χρόνια που κράτησε η δυναστεία τού Σωκράτη, πλην γάβρων που σάρωσαν τους τίτλους, κανένας άλλος Έλληνας δεν θα ήθελε να τα θυμάται. Η μακρά περίοδος της κυριαρχίας Κόκκαλη, απ' όπου και να την πιάσει κανείς, ΣΤΑΖΙ βασανιστικά. Και φτάσαμε στο περασμένο καλοκαίρι που ο Κόκκαλης και λόγω ηλικίας και λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, αλλά και των διαφαινόμενων κοσμογονικών αλλαγών στον διεθνή χώρο τού ποδοσφαίρου που βρώμαγαν μπαρούτι, συν την οικονομική κρίση που υπόβοσκε, αποφάσισε να αποσυρθεί από τον Ολυμπιακό. Όπως κάθε φορά, ως διά μαγείας συμβαίνει μ' αυτή την ομάδα κάθε που κάποιος πρόεδρός της αποχωρεί, κάποιος άλλος καιροφυλακτεί να υφαρπάξει την πρωτοκαθεδρία και να πάρει στα χέρια του τα ηνία. Ποτέ δεν το κατάλαβα. Πού βρίσκονται τόσοι άνθρωποι με τόσα εκατομμύρια στο χέρι να περιμένουν τη σειρά τους για να τα βάλουν στον Ολυμπιακό, δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει σε καμία ομάδα τού πλανήτη. Άγιοι άνθρωποι και βαθιά ιδεολόγοι, ποτισμένοι μέχρι το κόκαλο με τη μεγάλη ιδέα που συμβολίζει ο πούστης έφηβος (κοινώς γιουσουφάκι) που έχει σαν έμβλημα η εν λόγω ομάδα. Καλά, οι αντίπαλοί τους έχουν το δικό τους αιώνιο έμβλημα, το τριφύλλι, γνωστό και ως σύμβολο της κωλοφαρδίας που χαρακτήριζε μεγάλες μορφές τού αιώνας μας όπως ο Γκαστόνε του Ντίσνεϋ και άλλοι.

Και να, το λοιπόν, ο νέος γαβροπρόεδρος, ο Βαγγελάκης ο Μαρινάκης. Γιος τού εφοπλιστή Μαρινάκη που κατά το παρελθόν βρέθηκε κάποιες φορές στο Δ.Σ. του Ολυμπιακού, κυρίως επί εποχής Νταϊφά, τότε με το περιβόητο μεγάλο κίνημα των εφοπλιστών για τη σωτηρία τού Ολυμπιακού. Αλλά, καλός ο μπαμπάς, όταν όμως σε αφήνει μόνο σου να αναλάβεις τέτοιες ευθύνες κι εσύ είσαι μπούλης και το μόνο που έχεις μάθει είναι να παίζεις με τις γκαζές σου και τα ξύλινα πυργάκια σου, είναι λογικό και επόμενο σε μικρό χρονικό διάστημα να τα κάνεις σκατά. Τρανά παραδείγματα και μάλιστα πρόσφατα, ο Πετράκης ο Κόκκαλης που είχε εμπιστευτεί για ένα διάστημα ο πατέρας του ο Σωκράτης στον Ολυμπιακό και κόντεψε να το βουλιάξει το παπόρο, με αποτέλεσμα εν μία νυκτί να τον στείλει να συνεχίσει να παίζει τόμπολα με τους φίλους του, ο Γιαννάκης ο Βαρδινογιάννης, γνωστός και σαν Τζίγγερ, που ξεκαβάλησε από το αγωνιστικό του αυτοκινητάκι για να ηγηθεί του Παναθηναϊκού και μέσα σε δυο χρόνια τον οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο, ο γιος τού Γιαννακόπουλου που με πείσμα κάθισε στο πάτωμα και χτυπώντας τα χέρια φώναζε πως θέλει να του αγοράσουν μια αθλητική εφημερίδα και μάλιστα Πράσινη, για να μπορεί να βρίζει τον Γιαννάκη τον Βαρδινογιάννη, αφού δεν μπορούσε εκείνος να γίνει πρόεδρος στη θέση τού προέδρου και μύρια άλλα λαμπρά παραδείγματα.

Και ανέλαβε, λοιπόν, ο Βαγγέλας και τον πήρε πολύ στα σοβαρά το ρόλο του. Πρώτο του μέλημα, όχι να ασκήσει τα καθήκοντα του προέδρου μιας πολύ λαοφιλούς ομάδας, αλλά να καταστήσει γνωστή στους πάντες την κυριαρχία του κάνοντας επίδειξη δύναμης και ρίχνοντας το μεγαλύτερο βάρος του στο πώς θα διαλύσει τους αντιπάλους του και πώς θα εξασφαλίσει την εύνοια από διαιτητές και λοιπά κέντρα αποφάσεων. Γνωστές πρακτικές που ουσιαστικά δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να τις αντιγράψει από τους προκατόχους του, με τη διαφορά πως ετούτος εδώ, σαν άπειρος που ήταν, όρμησε να τις εφαρμόσει με τον πιο εμφατικό τρόπο και στο μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα. Ο προκάτοχός του χρειάστηκε μια πενταετία για να εδραιώσει το παρακράτος του και πάλι κάπου-κάπου φρόντιζε να κρατάει και κάποια προσχήματα. Ο χοντρός σε έξι μόνο μήνες άλωσε το σύμπαν. Με τον τσαμπουκά του πλησίασε τους προέδρους άλλων ομάδων, σαφώς ασθενέστερων και αντάλλαξε την υποστήριξή τους με ποδοσφαιριστές περισσεύματα από την δικιά του ομάδα και με εξασφάλιση εύνοιας με σκοπό την παραμονή τους στην κατηγορία. Έτσι πέτυχε να εκλεγεί πρόεδρος και στη Σούπερ Λίγκα και με τον τρόπο αυτό να ελέγχει τα πάντα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αλλά όποιος είναι αχόρταγος και βιάζεται να τα φάει όλα μονοκοπανιά είναι επόμενο ότι θα καταλήξει στο νοσοκομείο με στομαχόπονο. Τα σκάτωσε ο χοντρός και κατάφερε να πετύχει ό,τι δεν πέτυχε κανένας προκάτοχός του. Τουλάχιστον όχι σ' αυτό το βαθμό. Κατέστησε τον Ολυμπιακό, μια ομάδα με χιλιάδες περήφανους μεροκαματιάρηδες στις τάξεις των φιλάθλων του, ανθρώπους με αξίες και με βαθιά δημοκρατικό φρόνημα, στην πιο μισητή ομάδα σε όλη την Ελλάδα. Αν υπήρχε τρόπος να γίνει ένα δημοψήφισμα μεταξύ των οπαδών όλων των άλλων ομάδων πλην του Ολυμπιακού για το ποια είναι η πιο αχώνευτη ομάδα, οι ερυθρόλευκοι θα έπαιρναν παμψηφεί την πρώτη θέση.

Μα το χειρότερο δεν είναι αυτό. Για πρώτη φορά στην ιστορία τού Ολυμπιακού παρατηρείται το φαινόμενο, επτά αγωνιστικές πριν τη λήξη τού πρωταθλήματος και ενώ ο Ολυμπιακός βρίσκεται δέκα βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο και ουσιαστικά έχει εξασφαλίσει και αυτό τον τίτλο τού πρωταθλητή, επώνυμοι φίλαθλοι της ομάδας να σκίζουν τα διαρκείας τους, να δηλώνουν ότι ντρέπονται που είναι Ολυμπιακοί και να την πέφτουν στον πρόεδρό τους κατακεραυνώνοντάς τον για τις αθέμιτες πρακτικές του. Τα ίδια συναισθήματα βέβαια επικρατούν και ανάμεσα στους ανώνυμους φιλάθλους τής ομάδας, μόνο που αυτοί δεν έχουν βήμα για να βγουν και να τα εκφράσουν δημόσια ή από τη ντροπή τους φροντίζουν να εξαφανιστούν από φίλους και γνωστούς που καθημερινά τους γιουχάρουν για τις μεθόδους που χρησιμοποιεί το παχύδερμο που έχουν για πρόεδρο.

Ο χοντρός ανεγκέφαλος, λοιπόν, έκανε το λάθος τής ζωής του. Η κατάρρευση όλων των δυναστειών στην ιστορία τής ανθρωπότητας προήλθε εκ των έσω. Κατάφερε με τη συμπεριφορά του να ταχτεί με το μέρος μιας μικρής μερίδας τραμπούκων η οποία μόνο καλές υπηρεσίες δεν προσέφερε ποτέ στην ομάδα της -και τέτοιους δυστυχώς διαθέτουν όλες οι ομάδες- και απαξίωσε την υγιή μερίδα των φιλάθλων μιας τόσο μεγάλης ομάδας που αποτελεί και την πλειοψηφία. Τους ντρόπιασε. Τους έκανε αν και νικητές, αν και πρωταθλητές, να μη ξέρουν πού να πάνε να κρυφτούν. Κι εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη αξία είναι ότι ο Ολυμπιακός, ειδικά φέτος, δεν είχε ανάγκη από κανένα τέτοιου είδους σπρώξιμο για να φτάσει στους στόχους του. Όλη η Ελλάδα παραδεχόταν την ανωτερότητά του. Διέθετε τους καλύτερους παίκτες και τον καλύτερο προπονητή. Έπαιζε το στοιχειωδώς καλύτερο ποδόσφαιρο, μπροστά σ' αυτή την αηδία που βλέπουμε να παίζουν όλες οι άλλες ομάδες. Τι τα ήθελε τα καραγκιοζιλίκια και τις επιδείξεις δύναμης ο χοντρός;

Να σημειώσω εδώ ότι οι ομάδες που χτίστηκαν με έντιμο τρόπο και μέσα από σκληρή δουλειά και κυριάρχησαν για κάποια χρόνια στο παρελθόν προκαλώντας τον θαυμασμό όλων των φιλάθλων τής χώρας, όπως ήταν η ΑΕΚ τού Μπάγιεβιτς την χρυσή εκείνη επταετία, βασίστηκαν στο ότι ποτέ δεν αδίκησαν αντίπαλο, δεν έκλεψαν ποδοσφαιριστές, δεν χρησιμοποίησαν διαιτητές ή κατεστημένο και αρχές για να εκμαιεύσουν υπέρ τους αποφάσεις και με τον τρόπο αυτό κέρδισαν τη συμπάθεια των φιλάθλων όλων των άλλων ομάδων. Η Νέα Φιλαδέλφεια γέμιζε από κάθε απόχρωσης φιλάθλους που έρχονταν για να δουν όμορφη μπάλα και στο τέλος χειροκροτούσαν τους ποδοσφαιριστές τής ΑΕΚ. Αυτό άλλωστε ζήλεψε ο Κόκκαλης και μετέπειτα βάλθηκε να διαλύσει εκείνη την ομάδα και να τη φέρει στο λιμάνι για να φτιάξει τον Ολυμπιακό και να τον βγάλει από το δεκαετές τέλμα ανυποληψίας που είχε περιέλθει. Εκείνος ο Ολυμπιακός που άρχισε να ανανίπτει και από πτώμα σε σήψη έγινε ομάδα που άρχισε να παίρνει πρωταθλήματα δεν ήταν παρά η ΑΕΚ τού Μπάγιεβιτς με ερυθρόλευκες φανέλες. Να θυμίσω ονόματα; Μπάγιεβιτς, Μπουρουτζίκας, Σαμπανάτζοβιτς, Μπατίστα, Αλεξανδρής, Σάντμπεργκ, μέχρι και την Αγγελική Αρκάδη για το γραφείο δημοσίων σχέσεων έκλεψαν από την ΑΕΚ ενώ είχαν επιχειρήσει να κλέψουν και τον Μανωλά και αργότερα μέχρι και τον γιατρό τής ΑΕΚ, τον Λάκη Νικολάου πήραν. Για να μην πω για όλους τους μεταγραφικούς στόχους που είχε η ΑΕΚ και έτρεξαν να τους αγοράσουν εκείνοι με κορυφαία την περίπτωση Τζώρτζεβιτς. Μια ζωή υποχθόνιοι, άρπαγες, κλέφτες και μηχανορράφοι. Το έχουν στο DNA τους και φυσικά ο Μαρινάκης δεν έκανε τίποτα περισσότερο παρά να ακολουθήσει την πεπατημένη των προκατόχων του, μόνο που τα έκανε όλα στον υπερθετικό βαθμό.

Τώρα που έχουν ξεβρακωθεί οι δυνάστες και έχει πειστεί και ο τελευταίος αμφισβητίας για το ποιόν τους, τώρα που οι άλλοι που αποτελούσαν κάποτε το αντίπαλο δέος έχουν αποτραβηχτεί οικειοθελώς στα καβούκια τους, τώρα που στην επαρχία ο κόσμος ξυπνάει και βάζει πάνω απ' όλα την περηφάνια του ετοιμαζόμενος να πάρει στο κυνήγι με τις λεμονόκουπες τους υποτακτικούς τού Μαρινάκη πετώντας στα μούτρα τους τις εφήμερες χαρές μιας συμμετοχής στα τζούφια πλέι οφς με αντάλλαγμα το διαρκές δέσιμο της ομάδας τους στο άρμα τού χοντρού τού Πειραιά παραχωρώντας του στο πιάτο την αξιοπρέπειά τους, τώρα που η μεγάλη οικονομική κρίση από τη μια και οι αυστηροί κανόνες που ετοιμάζεται να θεσπίσει η ΟΥΕΦΑ από την άλλη, σε συνδυασμό με το άνοιγμα των βρώμικων υποθέσεων στο οποίο πολλοί είχαν βουτήξει την ουρά τους, τους αναγκάζει να μαζέψουν τα βρεγμένα τους και να απαλλάξουν από την παρουσία τους τον πολύπαθο χώρο τού ποδοσφαίρου, τώρα λοιπόν ήρθε η στιγμή να μπουν στο χώρο νέοι και άφθαρτοι άνθρωποι, τόσο στα ποδοσφαιρικά σωματεία, όσο και στις καίριες θεσμικές και κυβερνητικές θέσεις και όλοι μαζί να προσπαθήσουν να ξεκολλήσουν το προσαραγμένο καράβι από τα αβαθή που το έριξε όλος αυτός ο εσμός των λαμόγιων που παρέλασαν από το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τα λιγοστά αρπακτικά που παραμένουν γαντζωμένα με τα νύχια τους στο κορμί τού ελληνικού ποδοσφαίρου και του πίνουν το αίμα πρέπει να τα αποβάλει με το έτσι θέλω ο ίδιος ο φίλαθλος κόσμος των ομάδων που από τη μία αποζητά ένα έντιμο και καθαρό πρωτάθλημα και από την άλλη πληρώνει και ουσιαστικά επικροτεί τις πρακτικές των διάφορων Μπέων, Κομπότηδων, Ψωμιάδηδων, Μαρινάκηδων, Μητρόπουλων και σία. Οι έντιμοι να μείνουν και να συνεργαστούν με τους καινούριους και άφθαρτους που θα εισρεύσουν στο χώρο. Να επιστρέψουν και οι πιο παλιοί που έφυγαν αηδιασμένοι γιατί έβλεπαν ότι δεν μπορούν να συνυπάρξουν με όλο αυτό το αληταριό. Έντιμος υπήρξε ο Μυτιληναίος αλλά και οι Χάιτογλου που πέρασαν από τον Ηρακλή, ο Χατζηιωάννου και ο Γκούμας από την ΑΕΚ, έντιμοι είναι ο Παπουτσάκης του Εργοτέλη, ο Καϋμενάκης και ο Μπάκος του Αστέρα Τρίπολης, ο Πηλαδάκης της Λάρισας, ο Μαχλάς του ΟΦΗ, ο Ζαγοράκης του ΠΑΟΚ, ο Αθανασιάδης και ο Κόντης του Άρη και πάρα πολλοί άλλοι. Υπάρχουν άνθρωποι, δόξα τω θεώ, που μπορούν να βγάλουν από την ανυποληψία το ελληνικό ποδόσφαιρο βασιζόμενοι σε μια συμφωνία κυρίων όπου κανείς δεν θα προσπαθεί με πλάγιους τρόπους να αναρριχηθεί εις βάρος των υπολοίπων. Να μετρήσει επιτέλους η αξία και όχι η διαπλοκή.

Να επανιδρύσουν τη Σούπερ Λίγκα με νέους κανόνες δικαίου και με ίσα δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις για όλους. Να ξηλώσουν την αμαρτωλή ΕΠΟ και να στείλουν στα σπίτια τους όλους όσοι την αποτελούν σήμερα. Όλοι υποτακτικοί τού κατεστημένου είναι και το έχουν αποδείξει. Να περάσει η αθλητική δικαιοσύνη στο κράτος και να έχει την ίδια δυναμική και με την τακτική δικαιοσύνη. Να μη μπορεί κανείς να κάνει παρεμβάσεις και με κανένα τρόπο. Και τέλος, να ξηλωθεί ολόκληρο το οικοδόμημα της σημερινής διαιτησίας. Αυτοί οι μισθοφόροι κομπλεξικοί που την απαρτίζουν να πάνε όλοι στα σπίτια τους. Να εκπαιδεύσουν καινούριους διαιτητές, άφθαρτους και να τους δώσουν την ευκαιρία να βγάλουν από πάνω τους κάθε ρετσινιά που βαρύνει το χώρο από τους εξαρτημένους τού παρελθόντος. Να δοθεί βαρύτητα στην εκπαίδευσή τους και ειδικά στους κανόνες τού αθλήματος αλλά να επαναπροσδιοριστεί και ο ρόλος τους μέσα στα γήπεδα. Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι δεν είναι αυτοί οι πρωταγωνιστές των αγώνων αλλά απλοί διεκπεραιωτές τους. Αν δεν έχει ένας διαιτητής το σθένος και το ειδικό βάρος να επιβληθεί στους ποδοσφαιριστές, να κλείνει τα αυτιά του στις έξωθεν πιέσεις αλλά και στις φωνές τής κερκίδας και να εφαρμόζει κατά γράμμα τον κανονισμό, να πηγαίνει άμεσα στο σπίτι του. Ο διαιτητής πρέπει να περνάει απαρατήρητος καθ' όλη τη διάρκεια ενός αγώνα. Αυτό το εγκληματικό λάθος να τους αποκαλούν άρχοντες του αγώνα τούς έχει οδηγήσει να καβαλήσουν το καλάμι και να πιστεύουν ότι απ' αυτούς εξαρτάται αν θα τελειώσει και πώς ένα παιχνίδι.

Και κάτι για τον υδροκεφαλισμό των μεγάλων ομάδων που επειδή έχουν την οικονομική δυνατότητα στραγγαλίζουν τις μικρότερες στερώντας τους την ευκαιρία που τους αναλογεί να ξεφύγουν από την μιζέρια και να διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο από την πίτα που τους αναλογεί. Κατά το παρελθόν οι γνωστοί δυνάστες τού ποδοσφαίρου μας δεν δίστασαν να σβήσουν από τον χάρτη ιστορικές ομάδες οι οποίες προασπιζόμενες την τιμή και την αξιοπρέπειά τους δεν αποδέχτηκαν τον ρόλο τού παραρτήματος που τους επέβαλαν εκβιάζοντάς τους οι δυο μεγάλοι απατεώνες. Ή δεν τους έδωσαν αποτελέσματα που απαιτούσαν ή ποδοσφαιριστές που είχαν ζητήσει για μεταγραφή ή κατά κακή συγκυρία έτυχε να χάσουν από τον αντίπαλό τους ανταγωνιστή. Πού πήγαν η Παναχαϊκή, η Δόξα Δράμας, ο Απόλλωνας Αθηνών, ο Εθνικός Πειραιώς, ο Απόλλωνας Καλαμαριάς, η Προοδευτική, η Βέροια, ο Φωστήρας, η Καστοριά, η Καλαμάτα, ο Παναιγιάλειος, ο Πιερικός. Συμπτωματικά οι περισσότερες απ' αυτές έπεσαν θύματα κάποιας σύγκρουσης ή αντίστασής τους στις επιθυμίες ενός εκ των δύο δυναστών τού ποδοσφαίρου μας ή κάποιες απ' αυτές την πάτησαν αποδεχόμενες να γίνουν θυγατρικές τους, τις οποίες όμως οι γνωστοί άφιλοι απατεώνιοι δεν δίστασαν να τις αδειάσουν αφού τις είχαν στίψει πρώτα σαν λεμονόκουπες.

Γι αυτό πρέπει να θεσπιστούν ορισμένες διατάξεις που σκοπό να έχουν την προστασία των αδυνάτων μπροστά στις ορέξεις των πλουσιοτέρων συλλόγων. Για παράδειγμα καμία ομάδα να μη μπορεί να διαθέτει στις τάξεις της περισσότερους από 32 ποδοσφαιριστές συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που θα έχει παραχωρήσει σαν δανεικούς. Δεν μπορεί να αγοράζει ο Μαρινάκης π.χ., που έχει την οικονομική άνεση, 150 ποδοσφαιριστές και να τους μοιράζει σε 15 ομάδες κρατώντας τες αιχμάλωτες και απαιτώντας μετά ανταλλάγματα για τις υπηρεσίες που τους πρόσφερε. Επίσης να οριστεί ένα πλαφόν μεταγραφών. Κάθε ομάδα να μπορεί να αποκτήσει συγκεκριμένο αριθμό ποδοσφαιριστών και το ίδιο να ισχύει για εκείνους που θα μπορεί να αποδεσμεύσει ή να πουλήσει. Και φυσικά να υπάρξει ένας χρυσός κανόνας -έστω και άτυπος- στον οικονομικό τομέα μιας μεταγραφής. Ένα όριο κοινά αποδεκτό. Δεν μπορεί να πουλιέται διεθνής Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής με την Εθνική του ομάδα, έναντι 1.000.000 ευρώ και να ζητάει ο Θεοδωρίδης για τον Γεωργιάδη 1.200.000! Και ακόμα περισσότερο όταν ορίζεται μια τιμή για την παραχώρηση ενός ποδοσφαιριστή να αφορά όλες τις ομάδες και όχι όταν πάει να τον ζητήσει η ΑΕΚ να της ζητάνε 1.500.000 εκατομμύριο και όταν τον ζητάει ο Ολυμπιακός να τον πουλάνε τελικά με 400.000! Αυτές οι ανισορροπίες που είναι και ύποπτες και δεν υπάγονται σε κανένα κανόνα είναι που πρέπει να εκλείψουν για να δει επιτέλους μια άσπρη μέρα το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Και επειδή όλοι μιλάμε, γκρινιάζουμε, βρίζουμε, καταριόμαστε αλλά κανείς δεν λέει τι να κάνουμε, κανείς δεν καταθέτει κάποια πρόταση, εγώ είπα να πρωτοτυπήσει και να ρίξω μερικές προτάσεις στο τραπέζι προς συζήτηση. Και όποιος διαθέτει αυτιά, ας ακούσει...