Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

Το κάζο από τον Ατρόμητο και οι ευθύνες


ΑΕΚ-Ατρόμητος 0-2

Τι φταίει για τη λευκή πετσέτα που πέταξε η ΑΕΚ χάνοντας από τον Ατρόμητο με 0-2 στην πιο κρίσιμη καμπή του φετινού πρωταθλήματος; Άμα θέλεις να ψάξεις θα βρεις πολλά κακώς κείμενα για να αποδώσεις ευθύνες. Κορυφαία αιτία ο κακός μεταγραφικός σχεδιασμός του καλοκαιριού.

Υπαίτια κυρίως η αδυναμία να βρουν οι υπεύθυνοι σκάουτερ ένα, ίσως και δύο κεντρικά χαφ (ένα αμυντικό και ένα δημιουργικό) αφήνοντας την ομάδα γυμνή στον πιο νευραλγικό χώρο της εντεκάδας αλλά και με σοβαρό πρόβλημα στα άκρα. Με Άλεφ άπειρο, Σιμόες ξυνισμένο, Αϊντάρεβιτς παροπλισμένο, Γαλανόπουλο σχεδόν καμένο, Μοράν περιορισμένων δυνατοτήτων, Μάνταλο σε ντεφορμάρισμα διαρκείας, Μπογέ προερχόμενο από μακροχρόνια απουσία λόγω τραυματισμού, Μπακασέτα προερχόμενο από τραυματισμό, Αλμπάνη προερχόμενο από τραυματισμό, Κλωναρίδη πότε ντεφορμέ και πότε τραυματία, Μπότο πιτσιρικά και ανέτοιμο και Μπάμπη πιτσιρικά και από μακροχρόνιο σοβαρό τραυματισμό.

Αλλά μήπως στην επίθεση τα πράγματα είναι καλύτερα; Ο Λιβάγια δεν μας τα λέει καθόλου καλά, ο Πόνσε χρειάζεται χρόνο και παιχνίδια, ο Γιακουμάκης βασανίζεται να βρει ταυτότητα και ο Γούσης είναι πιτσιρικάς αλλά μάλλον και επαναπαυμένος. Συμπέρασμα: Το γκολ δεν βρίσκεται ούτε με χαρτοσημασμένη αίτηση.

Αμυντικά επίσης δεν διαθέτουμε και τις καλύτερες λύσεις. Ο Τσιγκρίνσκι που είναι ο πιο έμπειρος και θεωρείται ο ιθύνων νους της αμυντικής γραμμής κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Μία από τα ίδια και ο Οικονόμου που έβγαλε μπόλικους τραυματισμούς κι αυτός και πότε παίζει, πότε δεν παίζει. Ο Τσόσιτς έχει τα επί μέρους θεματάκια του που τον αναγκάζουν να αδικεί τον εαυτό του. Ο Λαμπρόπουλος κινείται μονίμως οριακά λίγο κάτω από το ταβάνι του. Πόσο πιο ψηλά να πάει; Ο Σβάρνας δεν εμπνέει ακόμα εμπιστοσύνη. Ο Γκάλο μοιάζει να ολοκληρώνει τον κύκλο του. Ο Μπακάκης έχει τρομερές μεταπτώσεις στην απόδοσή του. Ο Λόπες έχει τεθεί εκτός μάχης. Ο Χουλτ το παλεύει και τουλάχιστον δείχνει ότι διαθέτει φιλότιμο. Ο Γιαννούτσος φοβήθηκε να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά μη τυχόν και του μείνει το περουκίνι της στα χέρια και έτσι έδειξε ότι αποφάσισε να καθορίσει μόνος του τη μοίρα του.

Μόνο κάτω από τα γκολπόστ η ΑΕΚ δείχνει να μην αντιμετωπίζει άμεσα ορατό πρόβλημα.

Σε όλα τα ανωτέρω να ληφθεί υπόψη ποιοι ήρθαν και ποιοι έφυγαν το περασμένο καλοκαίρι. Με οριστικές απώλειες τους Γιόχανσον, Χριστοδουλόπουλο, Αραούχο, Βράνιες και με αντικαταστάτες παίχτες που δεν αποδείχτηκαν ισάξιοί τους, ήταν φυσικό το πράγμα να στραβώσει και η χρονιά να μη προμηνύεται και τόσο πετυχημένη.

Στον πάγκο ο Μαρίνος Ουζουνίδης στερείται εμπειρίας τόσο πρωταθλητισμού, όσο και παρουσίας σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, πόσο μάλλον στην κορυφαία από αυτές που είναι το Τσάμπιονς Λιγκ. Επίσης, έχει αρχίσει να κάνει την εμφάνισή της μια απώλεια ελέγχου των αποδυτηρίων, αποτέλεσμα της χαλαρότητας που επικρατεί στις σχέσεις μεταξύ παικτών και προπονητή.

Φυσικά άμοιρη ευθυνών δεν μπορεί να είναι η ηγεσία της ομάδας η οποία οριοθετώντας τις προτεραιότητές της φαίνεται πως έβαλε σε δεύτερη μοίρα την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τη δημιουργία ομάδας που να βρίσκεται δύο σκαλιά τουλάχιστον πιο πάνω από την δεύτερη στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Νομίζω ότι είναι φανερό πως δεν σκοπεύω να ασχοληθώ με αυτό καθαυτό το σημερινό ματς με τον Ατρόμητο κι αυτό γιατί θεωρώ πως πέταξε το πουλί πάει στη στεριά την αντικρινή. Και δυστυχώς το πουλί αυτό δεν ήταν ο Δικέφαλος με τα ανοιγμένα φτερά αλλά ένα περιστέρι που του άρπαξε τη μπουκιά από το στόμα και την πάει ίσα στο στόμα του αετού με τα μόνιμα κατεβασμένα φτερά και τον διεσταλμένο πρωκτό.

Ένα άλλο μεγάλο λάθος που έγινε στον σχεδιασμό και την κύρια ευθύνη γι' αυτό την έχει ο προπονητής είναι το διάστημα που επέλεξε για να βρεθεί η ομάδα στο πικ του φορμαρίσματός της. Το τρίμηνο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου-Νοεμβρίου ήταν αυτό το διάστημα που περιείχε όλα τα ντέρμπι και τα μεγάλα ευρωπαϊκά ματς του Τσάμπιονς Λιγκ με τα μεγαθήρια που βρέθηκαν στον δρόμο της ΑΕΚ. Πολλά μαζεμένα δύσκολα ματς και λογικά η ομάδα έπρεπε να βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα. Οπότε ήταν επίσης λογικό ότι θα επερχόταν το ντεφορμάρισμα που θα κρατούσε ένα με ενάμιση μήνα. Μόνο που αυτό θα έπρεπε να καθυστερήσει περίπου κατά ένα μήνα. Δηλαδή η ομάδα θα έπρεπε να ξεκινήσει να φορμάρετε τον Οκτώβριο και να ξεφορμαριστεί στα μέσα του Γενάρη με διάρκεια ντεφορμαρίσματος το πολύ μέχρι το τέλος του Φλεβάρη. Τώρα έχουμε μπει ήδη στο ντεφορμάρισμα το οποίο αναμένεται να διαρκέσει μέχρι λίγο πριν τα Χριστούγεννα.

Βέβαια, ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι κάπου εδώ θα αρχίσει να διαφαίνεται και το ντεφορμάρισμα του ΠΑΟΚ το οποίο πάνω-κάτω θα έχει την ίδια διάρκεια με το δικό μας. Αν αυτό καθυστερήσει μία με δύο αγωνιστικές, τότε όταν ο ΠΑΟΚ θα έχει κλατάρει εμείς θα επανερχόμαστε σε φουλ φόρμα. Αν εκεί η ΑΕΚ καταφέρει να εκμεταλλευτεί τις συγκυρίες και να μειώσει την ψαλίδα, που ήδη όμως είναι αρκετά μεγάλη από την κορυφή, ίσως να μπορέσει να ελπίσει σε κάτι καλύτερο. Για τον Ολυμπιακό δεν το συζητώ γιατί πιστεύω ότι δεν έχει τις δυνατότητες να κρατηθεί στο παιχνίδι της διεκδίκησης μέχρι τέλους.

Το κακό είναι ότι παρόμοια αποτελέσματα όπως η σημερινή ήττα από τον Ατρόμητο δημιουργούν μεγάλη απογοήτευση στον κόσμο και χτίζουν μια δυσμενή παράδοση κατά την οποία ο Ατρόμητος εξελίσσεται στον κακό δαίμονα της ΑΕΚ αφού κάθε χρόνο καταφέρνει να της κλέψει βαθμούς και αποτελέσματα, τόσο εκτός όσο και εντός έδρας. Και επειδή η ΑΕΚ βρίσκεται σε καθεστώς ανασύνταξης και επανάκτησης του σεβασμού τόσο εντός των τειχών όσο και στην Ευρώπη, κάτι τέτοιο θα πρέπει να καθίσταται απαγορευτικό διά ροπάλου από τη διοίκηση και το προπονητικό τιμ. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κάνει χαβαλέ (όπως με τον Παναθηναϊκό) και να παίζει με τον σεβασμό και το πρεστίζ της ομάδας. Προσωπικά αναμένω μεγάλο πρόστιμο σε όλους και σε όποιον δεν αρέσει αυτή η εξέλιξη να πάει τη βόλτα του…