Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Έτσι δεν πάει μακριά

Υπογράφει ο Κως Άντζελες

Από την πρώτη κιόλας μέρα ανάληψης της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, θα αρχίσει και η προσπάθεια αποκαθήλωσής του. Τα μέτωπα πολλά και ποικίλα. Εταίροι-δανειστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΔΝΤ, ντόπιο κεφάλαιο, εκκλησία, αντιπολίτευση. Σκούρα τα πράγματα για τον Αλέξη. Και παρόλο που με τη στήριξη Καμμένου διαθέτει 162 έδρες στο Κοινοβούλιο, η κατάσταση παραμένει ρευστή, επειδή ακόμα κι αυτοί που τον στηρίζουν έχουν φροντίσει να θέσουν μια σειρά από διαχωριστικές γραμμές σε ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα, με την παραβίαση κάποιων εξ αυτών να προκαλεί τριβές και να οδηγεί ανά πάσα στιγμή στη ρήξη.

Ο Αλέξης Τσίπρας προσδοκά στα δύσκολα να βρει στήριγμα στην ψήφο ανοχής κομμάτων όπως το ΚΚΕ και το Ποτάμι ή έστω το ΠΑΣΟΚ, αλλά χωρίς να μπορεί κανείς να του εγγυηθεί ότι κάτι τέτοιο συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες. Κι ακόμα δεν έχουν αρχίσει να παίρνονται αποφάσεις σε σοβαρά ζητήματα, ούτε έχει ξεκινήσει η διαπραγμάτευση με τους δανειστές μας, την οποία όλοι περιμένουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για να δουν την τελική της κατάληξη και τα αποτελέσματα που θα φέρει για τον τόπο και για τον ελληνικό λαό ειδικότερα.

Συνηθίζεται, τα κόμματα που αναλαμβάνουν την εξουσία, να απολαμβάνουν και μια εύλογη περίοδο χάριτος. Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να ισχύσει αυτό για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η ίδια η κοινωνία που έχει αγγίξει τα όρια της εξαθλίωσης και προσδοκά από τον Τσίπρα άμεσες κινήσεις για την ανακούφιση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Και δυστυχώς γι' αυτόν οι ευπαθείς κοινωνικά ομάδες αφορούν πλέον ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένης και της πάλαι ποτέ μεσαίας τάξης η οποία στενάζει από τα συσσωρευμένα χρέη της και την πλήρη έλλειψη ασφαλιστικής κάλυψης, δυο μεγάλων προβλημάτων που την έχουν φέρει στα πρόθυρα της οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής εξαθλίωσης. Ο δεύτερος λόγος που δεν μπορεί να ελπίζει σε περίοδο χάριτος το κυβερνών κόμμα είναι οι πιεστικές εξελίξεις στις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας απέναντι στους εταίρους μας και στο ΔΝΤ.
 
Από την άλλη, ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει καλά ότι με τη συγκεκριμένη πλειοψηφία που έχει εξασφαλίσει και η οποία τον αναγκάζει να στηριχτεί σε δεκανίκια για να μπορέσει να κυβερνήσει, δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει αυτό είναι να προχωρήσει έξυπνα σε άμεσες κινήσεις προς την κατεύθυνση της ανακούφισης των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων του λαού και σε σύντομο χρονικό διάστημα -τουλάχιστον έξι μηνών- να επιδιώξει πάλι να πάει σε εθνικές εκλογές με σκοπό να αυξήσει το ποσοστό του και να κερδίσει την αυτοδυναμία στη Βουλή, που θα του επιτρέψει να γίνει ο ίδιος κυρίαρχος του παιχνιδιού, χωρίς να έχει ανάγκη από συνεργασίες ευαίσθητων ισορροπιών και να μπορέσει τότε να εφαρμόσει απερίσπαστος το πρόγραμμά του…