Ωραία μπάλα
παίζει η ΑΕΚ, πολλά γκολ βάζει, αλλά εκείνο που με εξιτάρει περισσότερο απ' όλα
είναι αυτή η φοβερή σύμπνοια που υπάρχει μεταξύ των ποδοσφαιριστών και των
ανθρώπων που τους πλαισιώνουν. Το βλέπει κανείς καθαρά σε κάθε γκολ, σε κάθε
όμορφη ενέργεια μέσα στο γήπεδο. Πώς τρέχουν και αγκαλιάζονται όλοι με όλους,
πώς το χαίρονται που παίζουν μαζί, χωρίς κόντρες και βεντετισμούς, πώς ενθαρρύνει
ο ένας τον άλλο και ειδικά οι μεγαλύτεροι τους μικρότερους μετά από κάποια
αποτυχημένη τους προσπάθεια. Παίκτες που τρέχουν και αγκαλιάζονται με όλα τα
μέλη του τεχνικού τιμ κι εκείνοι τους υποδέχονται με ανοιχτή την αγκαλιά και
γίνονται όλοι ένα κουβάρι. Σαν μικρά παιδιά που γιορτάζουν την κάθε επιτυχία
και ζουν την κάθε στιγμή λες και δεν είναι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές αλλά πιτσιρικάδες
που ευχαριστιούνται το κάθε δευτερόλεπτο μέσα στο γήπεδο.
Παρόμοια
ατμόσφαιρα παρατηρείται και στις προπονήσεις, για να μην πω ότι εκεί είναι
ακόμα πιο εμφανές το δέσιμο που υπάρχει μεταξύ των παικτών και των προπονητών τους
και θα το έχουν διακρίνει φαντάζομαι όσοι έχουν την χαρά να βρίσκονται συχνά
στα Σπάτα. Οι πλάκες που γίνονται όταν το επιτρέπουν οι στιγμές που είναι πιο
χαλαρά τα πράγματα, είναι άνευ προηγουμένου. Και όλοι γελάνε και αλληλοπειράζονται
χωρίς παρεξηγήσεις και ξινίσματα. Φέρνω στο μυαλό μου τις αξέχαστες
κλωτσοπατινάδες μεταξύ Σκόκο και Τζιμπούρ και κάνοντας σύγκριση με τη σημερινή
κατάσταση καταλήγω σε ένα συμπέρασμα. Για να μπορέσει μια ομάδα να διακριθεί και
να αποδώσει τα μέγιστα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, πρέπει να αποτελείται από
παίκτες που εκτός από την επαγγελματική, πρέπει να έχουν και φιλική σχέση
μεταξύ τους. Δεν είναι βέβαια πάντα απαραίτητο αυτό, αλλά βοηθάει σε πολύ
μεγάλο βαθμό να βγαίνουν θαυμαστές ενέργειες από τους ποδοσφαιριστές μέσα στο
γήπεδο. Να αυξάνεται κατακόρυφα ο βαθμός συνεργασίας και να μπαίνουν στο
περιθώριο οι όποιοι έστω και θεμιτοί μικροεγωισμοί. Αυτό άλλωστε σημαίνει
ομάδα.
Αυτή την εποχή δεν υπάρχει ομάδα με τέτοια αποδυτήρια σαν της ΑΕΚ. Σε
αρκετές ομάδες επικρατούν οι ίντριγκες και μπαίνουν οι προσωπικές φιλοδοξίες
των παικτών πάνω από το γενικό συμφέρον της ομάδας. Η ΑΕΚ έχει την τύχη να
διαθέτει το πιο αρμονικά δεμένο ρόστερ απ' όλες τις ομάδες όλων των κατηγοριών.
Κι αυτό διακρίνεται με την πρώτη ματιά σε κάθε παιχνίδι. Και φυσικά όλο αυτό
πιστώνεται κατά πρώτον στον πολύ καλό χαρακτήρα των ποδοσφαιριστών που έχουν
επιλεγεί να την στελεχώσουν, εκτός από την μεγάλη ποδοσφαιρική τους αξία και
κατά δεύτερον στον προπονητή τους ο οποίος είναι το Α και το Ω της ομάδας και
με τις γνώσεις του και με την συμπεριφορά του έχει πετύχει να υπάρχει αυτό το
απίστευτο δέσιμο. Κι όλο αυτό θα γίνεται ολοένα και πιο φανερό όσο θα περνάει ο
χρόνος. Θα έρθουν και στιγμές με εντάσεις και μικροπαρεξηγήσεις κάποιες φορές,
είναι αναπόφευκτο αυτό, αλλά ο Δέλλας είναι ο καταλληλότερος για να τις
διαχειριστεί και με την καλή πάστα έμψυχου υλικού που διαθέτει, να καταφέρνει να
ξεπερνάει κάθε δύσκολη κατάσταση…
